കൂര്മപുരാണമ്

പൃഥുശ്രവാസ്തസ്യ പുത്രസ്തസ്യാസീത് പൃഥുസത്തമഃ

പൃഥുശ്രവാസ് അവന്റെ മകനായിരുന്നു; അവൻ പൃഥുക്കളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു.

തസ്യാഭൂദ് രുക്മകവചഃ പരാവൃത് തസ്യ സത്തമാഃ

അവനു പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കവർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ മഹാത്മാക്കൾ അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു.

തസ്മാദ് വിദര്ഭഃ സംജജ്ഞേ വിദര്ഭാത് ക്രഥകൈശികൌ

അവനിൽ നിന്ന് വിദർഭൻ ജനിച്ചു; വിദർഭനിൽ നിന്ന് ക്രഥനും കൈശികനും ജനിച്ചു.

ധൃതിസ്തസ്യാഭവത് പുത്രഃ സംസ്തസ്തസ്യാപ്യഭൂത് സുതഃ

അവനു ധൃതി എന്ന മകനുണ്ടായി; ധൃതിയുടെ മകനായി സംസ്തൻ ജനിച്ചു.

അഭൂത് തസ്യ സുതോ ധീമാന് സുമന്തുസ്തത്സുതോ ഽനലഃ

അവനു വിവേകശാലിയായ സുമന്തു എന്ന മകനുണ്ടായി; സുമന്തുവിന് അനലൻ മകനായി.

തേഷാം പ്രധാനോ ജ്യോതിഷ്മാന് വപുഷ്മാംസ്തത്സുതോ ഽഭവത്

അവരിൽ പ്രധാനൻ ജ്യോതിഷ്മാൻ ആയിരുന്നു; ജ്യോതിഷ്മാന്റെ മകനായി വപുഷ്മാൻ ജനിച്ചു.

തസ്യ വീതരഥോ വിപ്രാ രുദ്രഭക്തോ മഹാബലഃ

അവനു വീരതരഥൻ എന്ന മകനുണ്ടായി, മഹാബലശാലിയും രുദ്രഭക്തനും ആയിരുന്നു.

വൃഷ്ണേര്നിവൃത്തിരുത്പന്നോ ദശാര്ഹസ്തസ്യ തു ദ്വിജാഃ

വൃഷ്ണിയിൽ നിന്ന് നിരൃതി ജനിച്ചു; അവനിൽ നിന്ന് ദശാർഹൻ ജനിച്ചു.

ജൈമൂതിരഭവദ് വീരോ വികൃതിഃ പരവീരഹാ

ജൈമൂതി ധീരനായവനായി; വികൃതി ശത്രുവിന്റെ വീരന്മാരെ സംഹരിച്ചവനായി.

ദാനധര്മരതോ നിത്യം സമ്യക്ശീലപരായണഃ

അവൻ എപ്പോഴും ദാനത്തിലും ധർമ്മത്തിലും ആസക്തനായി, നല്ല പെരുമാറ്റത്തിൽ സ്ഥിരനായിരുന്നു.

ദുദ്രാവ മഹാതവിഷ്ടോ ഭയേന മുനിപുങ്ഗവാഃ

ഭയത്താൽ മഹാത്മാക്കളായ മുനികൾ വേഗത്തിൽ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.

ദുര്യോധനോ ഽഗ്നിസംകാശഃ ശൂലാസക്തമഹാകരഃ

ദുര്യോധനൻ അഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ചവനും വലിയ കരമുള്ളവനും ആയിരുന്നു, ശൂലം കൈവശമുണ്ടായിരുന്നു.

അപശ്യത് പരമം സ്ഥാനം സരസ്വത്യാ സുഗോപിതമ്

അവൻ സരസ്വതിയാൽ നന്നായി മറച്ചുവെച്ച പരമസ്ഥാനം കണ്ടു.

വവന്ദേ ശിരസാ ദൃഷ്ട്വാ സാക്ഷാദ് ദേവീം സരസ്വതീമ്

ദേവിയായ സരസ്വതിയെ നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ അവൻ തലകുനിച്ച് വന്ദിച്ചു.

പപാത ദണ്ഡവദ് ഭൂമൌ ത്വാമഹം ശരണം ഗതഃ

അവൻ നിലത്തേക്ക് വീണു നമസ്കരിച്ചു: "ഞാൻ നിങ്ങളെ ആശ്രയിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു" എന്ന് പറഞ്ഞു.

വാഗ്ദേവതാമനാദ്യന്താമീശ്വരീം ബ്രഹ്മചാരിണീമ്

ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത വാഗ്ദേവതയായ ഈശ്വരിയായ ബ്രഹ്മചാരിണിയെ.

ഹിരണ്യഗര്ഭമഹിഷീം ത്രിനേത്രാം ചന്ദ്രശേഖരാമ്

ഹിരണ്യഗർഭന്റെ ഭാര്യ, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവൾ, ചന്ദ്രനെ അലങ്കാരമായി ധരിച്ചവൾ.

പാഹി മാം പരമേശാനി ഭീതം ശരണമാഗതമ്

പരമേശ്വരിയേ, ഭയപ്പെട്ട് ആശ്രയം തേടുന്ന എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.

ഹന്തും സമാഗതഃ സ്ഥാനം യത്ര ദേവീ സരസ്വതീ

ദേവിയായ സരസ്വതി പാർക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് അവൻ കൊല്ലാൻ എത്തിയിരുന്നു.

ത്രിലോകമാതുസ്തത്സ്ഥാനം ശശാങ്കാദിത്യസംന്നിഭമ്

മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും മാതാവിന്റെ ആ സ്ഥലം ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പോലെ പ്രകാശിച്ചു.

ശൂലേനോരസി നിര്ഭിദ്യ പാതയാമാസ തം ഭുവി

അവൻ കുന്തം കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കുത്തി നിലത്തു വീഴ്ത്തി.

ഇദാനീം നിര്ഭയസ്തൂര്ണം സ്ഥാനേ ഽസ്മിന് രാക്ഷസോ ഹതഃ

ഇപ്പോൾ ഈ സ്ഥലത്ത് രാക്ഷസൻ കൊല്ലപ്പെട്ടതോടെ അവൻ ഭയമില്ലാതെ വേഗത്തിൽ നടന്നു.

പുരീം ജഗാമ വിപ്രേന്ദ്രാഃ പുരന്ദരപുരോപമാമ്

ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവൻ പുരന്ദരന്റെ നഗരത്തിന് സമാനമായ ഒരു നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.

ഈജേ ച വിവിധൈര്യജ്ഞൈര്ഹേമൈര്ദേവീം സരസ്വതീമ്

അവൻ വിവിധ യാഗങ്ങളാൽ, പൊന്നുകൊണ്ടും, ദേവി സരസ്വതിയെ ആരാധിച്ചു.

ദേവ്യാ ഭക്തോ മഹാതേജാഃ ശകുനിസ്തസ്യ ചാത്മജഃ

ദേവിയോടു ഭക്തിയും മഹത്തായ തേജസ്സും ഉള്ളവനായിരുന്നു അവന്റെ മകൻ ശകുനി.

ഈജേ സ ചാശ്വമേധേന ദേവക്ഷത്രശ്ച തത്സുതഃ

അവന്റെ മകൻ ദേവക്ഷത്രൻ അശ്വമേധയാഗം നടത്തി.

പുത്രദ്വയമഭൂത് തസ്യ സുത്രാമാ ചാനുരേവ ച

അവനു രണ്ടു മക്കളുണ്ടായിരുന്നു: സുത്രാമനും അനുരനും.

മഹാത്മാ ദാനനിരതോ ധനുര്വേദവിദാം വരഃ

സദാ ദാനത്തിൽ ആസ്വാദനവും, വില്ലിന്പാടത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രാവീണ്യവും ഉള്ള മഹാത്മാവായിരുന്നു.

ശാസ്ത്രം പ്രവര്തയാമാസ കുണ്ഡഗോലാദിഭിഃ ശ്രുതമ്

കുണ്ടഗോളനും മറ്റും പറഞ്ഞതുപോലെ ശാസ്ത്രം അവൻ സ്ഥാപിച്ചു.