കൂര്മപുരാണമ്

ഉര്വശീം താം മനശ്ചക്രേ തസ്യാ ഏവേയമര്ഹതി

അവൻ മനസ്സിൽ ഉറവശിയെ മാത്രം ആലോചിച്ചു, 'ഇവളാണ് ഇതിന് യോജ്യം' എന്നു വിചാരിച്ചു.

ചകാര സുമഹദ് യുദ്ധം മാലാമാദാതുമുദ്യതഃ

മാല പിടിക്കാനായി വലിയൊരു യുദ്ധം ചെയ്തു.

ജഗാമ താമപ്സരസം കാലിന്ദീം ദ്രഷ്ടുമാദരാത്

അവൻ ആ അപ്സരസ്സായ കാലിന്ദിയെ കാണാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ പോയി.

ബഭ്രാമ സകലാം പൃഥ്വീം സപ്തദ്വീപസമന്വിതാമ്

അവൻ ഏഴു ദ്വീപുകളും ഉൾപ്പെടെ മുഴുവൻ ഭൂമിയിൽ ചുറ്റി നടന്നു.

ജഗാമ ശൈലപ്രവരം ഹേമകൂടമിതി ശ്രുതമ്

ഹേമകൂടം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഉന്നതപർവ്വതത്തിലേക്കു പോയി.

കാമം സംദധിരേ ഘോരം ഭൂഷിതം ചിത്രമാലയാ

അവർ ഭയങ്കരമായ കാമത്തിൽ മുഴുകി, അത്ഭുതകരമായ മാല ധരിച്ച് അലങ്കരിച്ചു.

ന പശ്യതി സ്മതാഃ സര്വാഗിരിശൃങ്ഗാണിജഗ്മിവാന്

കാമം പിടിച്ചുപറ്റിയതുകൊണ്ട്, പോകുമ്പോൾ അവൻ ഒരു പർവ്വതശിഖരവും കണ്ടില്ല.

ദേവലോകം മഹാമേരും യയൌ ദേവപരാക്രമഃ

ദൈവികശക്തിയോടെ, അവൻ ദേവലോകത്തേക്കും മഹാമേരുവിലേക്കും പോയി.

ഭേജേ ശൃങ്ഗാണ്യതിക്രമ്യ സ്വബാഹുബലഭാവിതഃ

സ്വന്തം കൈവശമുള്ള ശക്തിയിൽ പർവ്വതശിഖരങ്ങൾ കടന്ന് അവൻ അവിടെയെത്തി.

ദൃഷ്ടവാനനവദ്യാങ്ഗീം തസ്യൈ മാലാം ദദൌ പുനഃ

അവൻ അവളെ കണ്ട്, അവളുടെ രൂപം ദോഷരഹിതമായിരുന്നതുകൊണ്ട്, വീണ്ടും അവൾക്ക് മാല നൽകി.

രേമേ കൃതാര്ഥമാത്മാനം ജാനാനഃ സുചിരം തയാ

തനിക്കു വേണ്ടതൊക്കെയും ലഭിച്ചതായി അറിഞ്ഞ്, അവളോടൊപ്പം ദീർഘകാലം സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞു.

കിം കൃതം ഭവതാ പൂര്വം പുരീം ഗത്വാ വൃഥാ നൃപ

രാജാവേ, നീ നഗരത്തിൽ പോയി മുമ്പ് എന്താണ് നേടിയതെന്ന് പറയൂ.

കണ്വസ്യ ദര്ശനം ചൈവ മാലാപഹരണം തഥാ

കണ്വനെ കണ്ടതും, അതുപോലെ മാലയും പിടിച്ചതുമാണ്.

ശാപം ദാസ്യതി തേ കണ്വോ മമാപി ഭവതഃ പ്രിയാ

കണ്വൻ നിന്നെ ശപിക്കും, നിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെയും നിന്നിൽ നിന്ന് അകറ്റപ്പെടും.

ന തത്യജാഥ തത്പാര്ശ്വം തത്ര സംന്യസ്തമാനസഃ

നീ അവളുടെ അരികിൽ നിന്നു വിട്ടുപോകാതെ, മനസ്സ് അവളിൽ ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ടു അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു.

സുരോമശം പിങ്ഗലാക്ഷം ദര്ശയാമാസ സര്വദാ

സുരോമശനെയും, പിങ്ക് നിറമുള്ള കണ്ണുകളും നന്നായി വളർന്ന മുടിയും ഉള്ളവനെയും, അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും കാണിച്ചുതന്നു.

ധിങ്മാമിതി വിനിശ്ചിത്യതപഃ കര്തും സമാരഭത്

"എനിക്ക് ലജ്ജയാണ്," എന്ന് മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ച്, അവൻ കഠിനതപസ്സിന് തുടക്കം കുറിച്ചു.

ഭൂയ ഏവ ദ്വാദശകം വായുഭക്ഷോ ഽഭവന്നൃപഃ

പിന്നീട് വീണ്ടും പന്ത്രണ്ട് വർഷം രാജാവ് വായുവിൽ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് ജീവിച്ചു.

വാസമപ്സരസാ ഭൂയസ്തപോയോഗമനുത്തമമ്

അവൻ ഒരു അപ്സരസിനൊപ്പം താമസിച്ചു, ഉത്തമമായ തപസ്സും യോഗവും ആചരിച്ചു.

കര്തുകാമോ ഹി നിര്ബോജം തസ്യാഘമിദമബ്രവീത്

അഹാരം ഉപേക്ഷിച്ച് വ്രതം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അവൻ അവളോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു; അതു അവളെ ദുഃഖത്തിലാക്കി.

ആസ്തേ മോചയിതും ലോകം തത്ര ദേവോ മഹേശ്വരഃ

അവിടെ ലോകത്തെ മോചിപ്പിക്കാൻ മഹേശ്വരൻ ദൈവം വസിക്കുന്നു.

ദൃഷ്ട്വാ വിശ്വേശ്വരം ലിങ്ഗങ്കില്ബിഷാന്മോക്ഷ്യസേ ഽഖിലാത്

വിശ്വേശ്വരനെ ലിംഗരൂപത്തിൽ കണ്ടാൽ, നീ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും.

വാരാണസ്യാം ഹരം ദൃഷ്ട്വാ പാപാന്മുക്തോ ഽഭവത് തതഃ

വാരാണസിയിൽ ഹരനെ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി.

യാജയാമാസ തം കണ്വോ യാചിതോ ഘൃണയാ മുനിഃ

കണ്വൻ, കരുണയോടെ അപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവനുവേണ്ടി യാഗം നടത്തിക്കൊടുത്തു.

ബഭൂവ ജാതമാത്രം തം രാജാനമുപതസ്ഥിരേ

അവൻ ജനിച്ച ഉടനെ രാജാവിനെ അവർ സേവിച്ചു.

കന്യാ ജഗൃഹിരേ സര്വാ ജന്ധര്വദയിതാ ദ്വിജാഃ

ഗന്ധർവന്മാരുടെയും ദ്വിജന്മാരുടെയും പ്രിയപ്പെട്ടവളായ എല്ലാ യുവതികളും അവനെ ഏറ്റെടുത്തു.

വംശഃ പാപഹരോ നൃണാം ക്രോഷ്ടോരപി നിബോധത

ക്രോഷ്ടുവിന്റെ വംശം മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നതാണെന്ന് കേൾക്കൂ.

തസ്യ പുത്രോ മഹാന് സ്വാതിരുശദ്ഗുസ്തത്സുതോ ഽഭവത്

അവന്റെ മകൻ മഹാനായ സ്വാതി; അവനിൽ നിന്നു ഉശദ്ഗു ജനിച്ചു.

അഥ ചൈത്രരഥിര്ലോകേ ശശബിന്ദുരിതി സ്മൃതഃ

പിന്നീട് ലോകത്ത് ചൈത്രരഥി ശശബിന്ദു എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.