കൂര്മപുരാണമ്

ആഗമിഷ്യാമി ഭൂയോ ഽത്ര തന്മേ ഽനുജ്ഞാതുമര്ഹസി

'ഞാൻ വീണ്ടും ഇവിടെ വരും; അതിന് നീ എനിക്ക് അനുമതി നൽകണം.'

നാന്യയാപ്സരസാ താവദ് രന്തവ്യം ഭവത് പുനഃ

'അവിടെവരെ, നീ മറ്റൊരു അപ്സരസുമായി സുഖം അനുഭവിക്കരുത്.'

ഗത്വാ പതിവ്രതാം പത്നീം ദൃഷ്ട്വാ ബീതോ ഽഭവന്നൃപഃ

ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള ഭാര്യയെ കണ്ട ശേഷം, രാജാവ് ഭയപ്പെട്ടു.

ഭീതം പ്രസന്നയാ പ്രാഹ വാചാ പീനപയോധരാ

അവനെ ഭയപ്പെട്ടതറിഞ്ഞു, പുഷ്ടമായ മുലകളുള്ള അവൾ സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു.

തദ് ബ്രൂഹി മേ യഥാ തത്ത്വം ന രാജ്ഞാം കീര്തയേ ത്വിദമ്

'ഇതിന്റെ സത്യാവസ്ഥ എനിക്കു പറയൂ; ഞാൻ ഇതു രാജാക്കന്മാരോട് പറയില്ല.'

നോവാച കിഞ്ചിന്നൃപതിര്ജ്ഞാനദൃഷ്ട്യാ വിവേദ സാ

രാജാവിന് ഒന്നും പറയാനായില്ല, ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയിലൂടെ അവളെ കാണാനും സാധിച്ചില്ല.

ഭീതേ ത്വയി മഹാരാജ രാഷ്ട്രം തേ നാശമേഷ്യതി

നീ ഭയപ്പെട്ടാൽ മഹാരാജാവേ, നിന്റെ രാജ്യം നാശത്തിലാകും.

ഗത്വാ കണ്വാശ്രമം പുണ്യം ദൃഷ്ട്വാ തത്ര മഹാമുനിമ്

കണ്വന്റെ പുണ്യമായ ആശ്രമത്തിൽ ചെന്നു, അവിടെ മഹാമുനിയെ കണ്ടു,

ജഗാമ ഹിമവത്പൃഷ്ഠം സമുദ്ദിശ്യ മഹാബലഃ

അവൻ മഹാബലശാലിയായതുകൊണ്ട് ഹിമവാന്റെ കുന്നിൻ ചരിവിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു.

ഭ്രാജമാനം ശ്രിയാ വ്യോമ്നി ഭൂഷിതം ദിവ്യമാലയാ

ആകാശത്തിൽ ദിവ്യമായ മാലയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട് തേജസ്സോടെ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഉര്വശീം താം മനശ്ചക്രേ തസ്യാ ഏവേയമര്ഹതി

അവൻ മനസ്സിൽ ഉറവശിയെ മാത്രം ആലോചിച്ചു, 'ഇവളാണ് ഇതിന് യോജ്യം' എന്നു വിചാരിച്ചു.

ചകാര സുമഹദ് യുദ്ധം മാലാമാദാതുമുദ്യതഃ

മാല പിടിക്കാനായി വലിയൊരു യുദ്ധം ചെയ്തു.

ജഗാമ താമപ്സരസം കാലിന്ദീം ദ്രഷ്ടുമാദരാത്

അവൻ ആ അപ്സരസ്സായ കാലിന്ദിയെ കാണാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ പോയി.

ബഭ്രാമ സകലാം പൃഥ്വീം സപ്തദ്വീപസമന്വിതാമ്

അവൻ ഏഴു ദ്വീപുകളും ഉൾപ്പെടെ മുഴുവൻ ഭൂമിയിൽ ചുറ്റി നടന്നു.

ജഗാമ ശൈലപ്രവരം ഹേമകൂടമിതി ശ്രുതമ്

ഹേമകൂടം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഉന്നതപർവ്വതത്തിലേക്കു പോയി.

കാമം സംദധിരേ ഘോരം ഭൂഷിതം ചിത്രമാലയാ

അവർ ഭയങ്കരമായ കാമത്തിൽ മുഴുകി, അത്ഭുതകരമായ മാല ധരിച്ച് അലങ്കരിച്ചു.

ന പശ്യതി സ്മതാഃ സര്വാഗിരിശൃങ്ഗാണിജഗ്മിവാന്

കാമം പിടിച്ചുപറ്റിയതുകൊണ്ട്, പോകുമ്പോൾ അവൻ ഒരു പർവ്വതശിഖരവും കണ്ടില്ല.

ദേവലോകം മഹാമേരും യയൌ ദേവപരാക്രമഃ

ദൈവികശക്തിയോടെ, അവൻ ദേവലോകത്തേക്കും മഹാമേരുവിലേക്കും പോയി.

ഭേജേ ശൃങ്ഗാണ്യതിക്രമ്യ സ്വബാഹുബലഭാവിതഃ

സ്വന്തം കൈവശമുള്ള ശക്തിയിൽ പർവ്വതശിഖരങ്ങൾ കടന്ന് അവൻ അവിടെയെത്തി.

ദൃഷ്ടവാനനവദ്യാങ്ഗീം തസ്യൈ മാലാം ദദൌ പുനഃ

അവൻ അവളെ കണ്ട്, അവളുടെ രൂപം ദോഷരഹിതമായിരുന്നതുകൊണ്ട്, വീണ്ടും അവൾക്ക് മാല നൽകി.

രേമേ കൃതാര്ഥമാത്മാനം ജാനാനഃ സുചിരം തയാ

തനിക്കു വേണ്ടതൊക്കെയും ലഭിച്ചതായി അറിഞ്ഞ്, അവളോടൊപ്പം ദീർഘകാലം സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞു.

കിം കൃതം ഭവതാ പൂര്വം പുരീം ഗത്വാ വൃഥാ നൃപ

രാജാവേ, നീ നഗരത്തിൽ പോയി മുമ്പ് എന്താണ് നേടിയതെന്ന് പറയൂ.

കണ്വസ്യ ദര്ശനം ചൈവ മാലാപഹരണം തഥാ

കണ്വനെ കണ്ടതും, അതുപോലെ മാലയും പിടിച്ചതുമാണ്.

ശാപം ദാസ്യതി തേ കണ്വോ മമാപി ഭവതഃ പ്രിയാ

കണ്വൻ നിന്നെ ശപിക്കും, നിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെയും നിന്നിൽ നിന്ന് അകറ്റപ്പെടും.

ന തത്യജാഥ തത്പാര്ശ്വം തത്ര സംന്യസ്തമാനസഃ

നീ അവളുടെ അരികിൽ നിന്നു വിട്ടുപോകാതെ, മനസ്സ് അവളിൽ ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ടു അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു.

സുരോമശം പിങ്ഗലാക്ഷം ദര്ശയാമാസ സര്വദാ

സുരോമശനെയും, പിങ്ക് നിറമുള്ള കണ്ണുകളും നന്നായി വളർന്ന മുടിയും ഉള്ളവനെയും, അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും കാണിച്ചുതന്നു.

ധിങ്മാമിതി വിനിശ്ചിത്യതപഃ കര്തും സമാരഭത്

"എനിക്ക് ലജ്ജയാണ്," എന്ന് മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ച്, അവൻ കഠിനതപസ്സിന് തുടക്കം കുറിച്ചു.

ഭൂയ ഏവ ദ്വാദശകം വായുഭക്ഷോ ഽഭവന്നൃപഃ

പിന്നീട് വീണ്ടും പന്ത്രണ്ട് വർഷം രാജാവ് വായുവിൽ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് ജീവിച്ചു.

വാസമപ്സരസാ ഭൂയസ്തപോയോഗമനുത്തമമ്

അവൻ ഒരു അപ്സരസിനൊപ്പം താമസിച്ചു, ഉത്തമമായ തപസ്സും യോഗവും ആചരിച്ചു.