കൂര്മപുരാണമ്

കഥം കേന വിധാനേന സംപൂജ്യോ ഹരിരീശ്വരഃ

ഹരിയെ, ഈശ്വരനെ, എങ്ങനെയും ഏതു വിധത്തിലും പൂജിക്കണം എന്ന് പറയൂ.

സര്വമേതന്മമാചക്ഷ്വ പരം കൌതൂഹലം ഹി മേ

ഇതെല്ലാം എനിക്ക് വിശദമായി പറയൂ; അതിനേക്കുറിച്ച് എനിക്ക് വലിയ ആസക്തിയുണ്ട്.

സ വിഷ്ണുഃ സര്വഭൂതാത്മാ തമാശ്രിത്യ വിമുച്യതേ

സകലഭൂതങ്ങളുടെ ആത്മാവായ വിഷ്ണുവിൽ ആശ്രയം പ്രാപിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും.

അകാമഹതഭാവേന സമാരാധ്യോ ന ചാന്യഥാ

ആഗ്രഹങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത മനസ്സോടെ മാത്രമേ അവനെ ആരാധിക്കാവൂ; അതല്ലാതെ സാധ്യമല്ല.

ശൂരാദ്യൈഃ പൂജിതോ വിപ്രാ ജഗാമാഥ സ്വമാലയമ്

ശൂരന്മാരും മറ്റുള്ളവരും അവനെ പൂജിച്ചതിനുശേഷം, അവൻ സ്വന്തം ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി.

യജ്ഞേന യജ്ഞഗമ്യം തം നിഷ്കാമാ രുദ്രമവ്യയമ്

യജ്ഞം നടത്തി, യജ്ഞത്തിലൂടെ പ്രാപ്യനുമായ, ആ നിഷ്കാമനായ, അക്ഷരനായ രുദ്രനെ അവർ ആരാധിച്ചു.

ഗൌതമോ ഽത്രിരഗസ്ത്യശ്ച സര്വേ രുദ്രപരായണാഃ

ഗൗതമൻ, അത്രി, അഗസ്ത്യൻ—എല്ലാവരും രുദ്രഭക്തരായിരുന്നു.

യാജയാമാസ ഭൂതാദിമാദിദേവം ജനാര്ദനമ്

അവൻ ഭൂതികളുടെ ആദിയായ മഹാദേവനായ ജനാർദ്ദനനു വേണ്ടി യാഗങ്ങൾ നടത്തിച്ചു.

ആവിരാസീത് സ ഭഗവാന് തദദ്ഭുതമിവാഭവത്

അപ്പോഴത് അത്ഭുതം പോലെ, ആ മഹാത്മാവ് അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

സര്വപാപവിമുക്താത്മാ വിഷ്ണുലോകം സ ഗച്ഛതി

എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായവൻ വിഷ്ണുലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.

ശതപുത്രാസ്തു തസ്യാസന് താലജങ്ഘാഃ പ്രകീര്തിതാഃ

അവൾക്ക് നൂറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ താലവംഗന്മാർ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തരായിരുന്നു.

വൃഷപ്രഭൃതയശ്ചാന്യേ യാദവാഃ പുണ്യകര്മിണഃ

വൃഷൻ തുടങ്ങിയ മറ്റ് യാദവന്മാർ സത്കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തവരായിരുന്നു.

മധോഃ പുത്രശതം ത്വാസീദ് വൃഷണസ്തസ്യ വംശഭാക്

മധുവിന് നൂറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരിൽ വൃഷണൻ വംശത്തിലെ പ്രധാനിയായിത്തീർന്നു.

ദുര്ജയസ്തസ്യ പുത്രോ ഽബൂത് സര്വശാസ്ത്രവിശാരദഃ

അവന്റെ മകനായ ദുർജയൻ എല്ലാശാസ്ത്രങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമായവനായിരുന്നു.

പതിവ്രതാസീത് പതിനാ സ്വധര്മപരിപാലികാ

അവന്റെ ഭാര്യ ഭർത്താവിനോട് അഗാധമായ ഭക്തിയുള്ളവളും, സ്വന്തം ധർമ്മം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചവളുമായിരുന്നു.

അപശ്യദുര്വശീം ദേവീം ഗായന്തീം മധുരസ്വനാമ്

അവർ ഉർവശി എന്ന ദേവിയെ, മധുരമായ ശബ്ദത്തിൽ പാടുന്നവളായി കണ്ടു.

പ്രോവാച സുചിരം കാലം ദേവി രന്തും മയാര്ഽഹസി

ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, അവൻ പറഞ്ഞു: 'ദേവി, നീ എന്നോടൊപ്പം സുഖമായി കഴിയണം.'

രേമേ തേന ചിരം കാലം കാമദേവമിവാപരമ്

അവൻ ദീർഘകാലം അവളോടൊപ്പം ആനന്ദിച്ചു, മറ്റൊരു കാമദേവനെപ്പോലെ.

ഗമിഷ്യാമി പുരീം രമ്യാം ഹസന്തീ സാബ്രവീദ് വചഃ

അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ ആ മനോഹരമായ നഗരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.'

പ്രീതിഃ സംജായതേ മഹ്യം സ്ഥാതവ്യം വത്സരം പുനഃ

'എനിക്ക് സ്നേഹം ഉണർന്നു; ഞാൻ ഒരു വർഷം കൂടി ഇവിടെ താമസിക്കണം.'

ആഗമിഷ്യാമി ഭൂയോ ഽത്ര തന്മേ ഽനുജ്ഞാതുമര്ഹസി

'ഞാൻ വീണ്ടും ഇവിടെ വരും; അതിന് നീ എനിക്ക് അനുമതി നൽകണം.'

നാന്യയാപ്സരസാ താവദ് രന്തവ്യം ഭവത് പുനഃ

'അവിടെവരെ, നീ മറ്റൊരു അപ്സരസുമായി സുഖം അനുഭവിക്കരുത്.'

ഗത്വാ പതിവ്രതാം പത്നീം ദൃഷ്ട്വാ ബീതോ ഽഭവന്നൃപഃ

ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള ഭാര്യയെ കണ്ട ശേഷം, രാജാവ് ഭയപ്പെട്ടു.

ഭീതം പ്രസന്നയാ പ്രാഹ വാചാ പീനപയോധരാ

അവനെ ഭയപ്പെട്ടതറിഞ്ഞു, പുഷ്ടമായ മുലകളുള്ള അവൾ സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു.

തദ് ബ്രൂഹി മേ യഥാ തത്ത്വം ന രാജ്ഞാം കീര്തയേ ത്വിദമ്

'ഇതിന്റെ സത്യാവസ്ഥ എനിക്കു പറയൂ; ഞാൻ ഇതു രാജാക്കന്മാരോട് പറയില്ല.'

നോവാച കിഞ്ചിന്നൃപതിര്ജ്ഞാനദൃഷ്ട്യാ വിവേദ സാ

രാജാവിന് ഒന്നും പറയാനായില്ല, ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയിലൂടെ അവളെ കാണാനും സാധിച്ചില്ല.

ഭീതേ ത്വയി മഹാരാജ രാഷ്ട്രം തേ നാശമേഷ്യതി

നീ ഭയപ്പെട്ടാൽ മഹാരാജാവേ, നിന്റെ രാജ്യം നാശത്തിലാകും.

ഗത്വാ കണ്വാശ്രമം പുണ്യം ദൃഷ്ട്വാ തത്ര മഹാമുനിമ്

കണ്വന്റെ പുണ്യമായ ആശ്രമത്തിൽ ചെന്നു, അവിടെ മഹാമുനിയെ കണ്ടു,

ജഗാമ ഹിമവത്പൃഷ്ഠം സമുദ്ദിശ്യ മഹാബലഃ

അവൻ മഹാബലശാലിയായതുകൊണ്ട് ഹിമവാന്റെ കുന്നിൻ ചരിവിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു.