കൂര്മപുരാണമ്

ഭീഷണഃ സര്വസത്ത്വാനാം പുരീം തേഷാം സമായയൌ

എല്ലാ ജീവികള്‍ക്കും ഭയങ്കരനായ ഒരാള്‍ അവരുടെ നഗരത്തിലേക്ക് എത്തി.

ശൂലമാദായ സൂര്യാഭം നാദയന് വൈ ദിശോ ദശ

സൂര്യനുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ത്രിശൂലം എടുത്ത്, അവന്‍ പത്ത് ദിക്കുകളും മുഴങ്ങിച്ചു.

തത്യജുര്ജോവിതം ത്വന്യേ ദുദ്രുവുര്ഭയവിഹ്വലാഃ

ചിലര്‍ ജീവന്‍ ഉപേക്ഷിച്ചു, മറ്റുള്ളവര്‍ ഭയഭീതരായി ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.

യുയുധുര്ദാനവം ശക്തിഗിരികൂടാസിമുദ്ഗരൈഃ

ദാനവന്മാര്‍ കുന്തം, പര്‍വ്വതശൃംഗം, വാള്‍, മുദ്ഗരം എന്നിവകൊണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്തു.

വാരയാമാസ ഘോരാത്മാ കല്പാന്തേ ഭൈരവോ യഥാ

ഭയങ്കരസ്വഭാവമുള്ളവന്‍ അവരെ തടഞ്ഞു, കല്പാന്ത്യത്തിലെ ഭൈരവനെപ്പോലെ.

യുദ്ധായ കൃതസംരമ്ഭാ വിദേഹം ത്വഭിദുദ്രുവുഃ

യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായി, അവര്‍ ശരീരമില്ലാത്തവനിലേക്ക് ഓടി.

പ്രാജാപത്യം തഥാ കൃഷ്ണോ വായവ്യം ധൃഷ്ണ ഏവ ച

കൃഷ്ണന്‍ പ്രജാപത്യാസ്ത്രവും വായവ്യാസ്ത്രവും ഉപയോഗിച്ചു, ധൃഷ്ണനും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു.

ഭഞ്ജയാമാസ ശൂലേന താന്യസ്ത്രാണി സ ദാനവഃ

ആ ദാനവന്‍ ത്രിശൂലം കൊണ്ടു ആ ആയുധങ്ങള്‍ തകര്‍ത്തു.

സ്പൃഷ്ട്വാ മന്ത്രേണ തരസാ ചിക്ഷേപ ന നനാദ ച

മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ശക്തിയോടെ അവന്‍ അവയെ എറിഞ്ഞു, പക്ഷേ അവന്‍ ആരവം ഉയര്‍ത്തിയില്ല.

ന ദാനവം ചാലയിതും ശശാകാന്തകസംനിഭമ്

അവൻ ആ അസുരനെ നീക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു; അശാന്തമായ ചന്ദ്രനെപ്പോലെയായിരുന്നു അവൻ.

ജയധ്വജസ്തു മതിമാന് സസ്മാര ജഗതഃ പതിമ്

പക്ഷേ ജയധ്വജൻ, ബുദ്ധിശാലിയായവൻ, ലോകത്തിന്റെ രക്ഷിതാവിനെ ഓർമ്മിച്ചു.

ത്രാതാരം പുരുഷം പൂര്വം ശ്രീപതിം പീതവാസസമ്

അവൻ പഴയ രക്ഷകനായ ശ്രീപതിയെ, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചവനെ, മനസ്സിൽ ഓർത്തു.

ആദേശാദ് വാസുദേവസ്യ ഭക്താനുഗ്രഹകാരണാത്

വാസുദേവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ഭക്തന്റെ മേൽ അനുഗ്രഹം കാണിക്കാനായി,

പ്രാഹിണോദ് വൈ വിദേഹായ ദാനവേഭ്യോ യഥാ ഹരിഃ

അവൻ വിദേഹനെ അസുരന്മാരുടെ നേരെ അയച്ചു, ഹരിയെന്നപോലെ.

പൃഥിവ്യാം പാതയാമാസ ശിരോ ഽദ്രിശിഖരാകൃതി

പർവതശിഖരത്തെപ്പോലെയുള്ള തല അവൻ ഭൂമിയിൽ വീഴ്ത്തി.

സമായയുഃ പുരീം രമ്യാം ഭ്രാതരം ചാപ്യപൂജയന്

അവർ മനോഹരമായ നഗരത്തിൽ കടന്നു, സഹോദരനെയും ആദരത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു.

കാര്തവീര്യസുതം ദ്രഷ്ടും വിശ്വാമിത്രോ മഹാമുനിഃ

കാർതവീര്യപുത്രനെ കാണാൻ മഹർഷിയായ വിശ്വാമിത്രൻ എത്തി.

സമാവേശ്യാസനേ രമ്യേ പൂജയാമാസ ഭാവതഃ

അവനെ മനോഹരമായ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുത്തി, ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചു.

നിപാതിതോ മയാ സംഖ്യേ വിദേഹോ ദാനവേശ്വരഃ

യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ അസുരാധിപനായ വിദേഹനെ കീഴടക്കി.

പ്രപന്നഃ ശരണം തേന പ്രസാദോ മേ കൃതഃ ശുഭഃ

അവൻ എന്റെ ശരണമായപ്പോൾ, അതിലൂടെ എനിക്ക് ശുഭമായ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചു.

കഥം കേന വിധാനേന സംപൂജ്യോ ഹരിരീശ്വരഃ

ഹരിയെ, ഈശ്വരനെ, എങ്ങനെയും ഏതു വിധത്തിലും പൂജിക്കണം എന്ന് പറയൂ.

സര്വമേതന്മമാചക്ഷ്വ പരം കൌതൂഹലം ഹി മേ

ഇതെല്ലാം എനിക്ക് വിശദമായി പറയൂ; അതിനേക്കുറിച്ച് എനിക്ക് വലിയ ആസക്തിയുണ്ട്.

സ വിഷ്ണുഃ സര്വഭൂതാത്മാ തമാശ്രിത്യ വിമുച്യതേ

സകലഭൂതങ്ങളുടെ ആത്മാവായ വിഷ്ണുവിൽ ആശ്രയം പ്രാപിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും.

അകാമഹതഭാവേന സമാരാധ്യോ ന ചാന്യഥാ

ആഗ്രഹങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത മനസ്സോടെ മാത്രമേ അവനെ ആരാധിക്കാവൂ; അതല്ലാതെ സാധ്യമല്ല.

ശൂരാദ്യൈഃ പൂജിതോ വിപ്രാ ജഗാമാഥ സ്വമാലയമ്

ശൂരന്മാരും മറ്റുള്ളവരും അവനെ പൂജിച്ചതിനുശേഷം, അവൻ സ്വന്തം ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി.

യജ്ഞേന യജ്ഞഗമ്യം തം നിഷ്കാമാ രുദ്രമവ്യയമ്

യജ്ഞം നടത്തി, യജ്ഞത്തിലൂടെ പ്രാപ്യനുമായ, ആ നിഷ്കാമനായ, അക്ഷരനായ രുദ്രനെ അവർ ആരാധിച്ചു.

ഗൌതമോ ഽത്രിരഗസ്ത്യശ്ച സര്വേ രുദ്രപരായണാഃ

ഗൗതമൻ, അത്രി, അഗസ്ത്യൻ—എല്ലാവരും രുദ്രഭക്തരായിരുന്നു.

യാജയാമാസ ഭൂതാദിമാദിദേവം ജനാര്ദനമ്

അവൻ ഭൂതികളുടെ ആദിയായ മഹാദേവനായ ജനാർദ്ദനനു വേണ്ടി യാഗങ്ങൾ നടത്തിച്ചു.

ആവിരാസീത് സ ഭഗവാന് തദദ്ഭുതമിവാഭവത്

അപ്പോഴത് അത്ഭുതം പോലെ, ആ മഹാത്മാവ് അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.