കൂര്മപുരാണമ്

പ്രോചുഃ സംഹാരകൃദ് രുദ്രഃ പൂജനീയോ മുമുക്ഷുഭിഃ

സംഹാരകൃതിയായ രുദ്രനെ മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ആരാധിക്കണം എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.

തമോഗുണം സമാശ്രിത്യ കല്പാന്തേ സംഹരേത് പ്രഭുഃ

കൽപ്പാന്തത്തിൽ, താമസിക ഗുണം സ്വീകരിച്ച് പ്രഭു സംഹാരം നടത്തുന്നു.

സംഹരേദ് വിദ്യയാ സര്വം സംസാരം ശൂലഭൃത് തയാ

ശൂലം കൈവശമുള്ളവൻ, ജ്ഞാനത്തിന്റെ വഴി കൊണ്ട് സകല സംസാരവും സംഹരിക്കുന്നു.

സത്ത്വേന മുച്യതേ ജന്തുഃ സത്ത്വാത്മാ ഭഗവാന് ഹരിഃ

സത്ത്വഗുണം മൂലം ജീവികൾ മോചിതരാകുന്നു; ഭഗവാൻ ഹരി സത്ത്വസ്വഭാവനാണ്.

മോചയേത് സത്ത്വസംയുക്തഃ പൂജയേശം തതോ ഹരമ്

സത്ത്വഗുണം ഉള്ളവൻ മോക്ഷം നൽകുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഹരനെ ആരാധിക്കണം.

സ്വധര്മോ മുക്തയേ പന്ഥാ നാന്യോ മുനിഭിരഷ്യതേ

സ്വധർമ്മം മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള മാർഗമാണ്; മറ്റൊന്നും മുനികൾ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല.

ആരാധനം പരോ ധര്മോ പുരാരേരമിതൌജസഃ

അപരിമിതമായ ശക്തിയുള്ള പുരാതനനായ ഭഗവാനെ ആരാധിക്കുന്നത് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ധർമ്മമാണ്.

യദര്ജുനോ ഽസ്മജ്ജനകഃ സ്വധര്മം കൃതവാനിതി

അർജുനൻ, ഞങ്ങളുടെ പൂർവ്വികൻ, തന്റെ സ്വധർമ്മം അനുഷ്ഠിച്ചു.

പ്രമാണമൃഷയോ ഹ്യത്ര ബ്രൂയുസ്തേ യത് തഥൈവ തത്

ഇവിടെ ഋഷിമാരാണ് പ്രമാണം; അവർ പറയുന്നത് തന്നെയാണ് സത്യം.

ഗത്വാ സര്വേ സുസംരബ്ധാഃ സപ്തര്ഷോണാം തദാശ്രമമ്

എല്ലാവരും വലിയ ഉത്സാഹത്തോടെ സപ്തർഷിമാരുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.

യാ യസ്യാഭിമതാ പുംസഃ സാ ഹി തസ്യൈവ ദേവതാ

ഒരു പുരുഷൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദേവത തന്നെയാണ് അവന്റെ ദൈവം.

വിശേഷാത് സര്വദാ നായം നിയമോ ഹ്യന്യഥാ നൃപാഃ

എല്ലാ സമയത്തും ഈ നിയമം ബാധകമല്ല, രാജന്മാരേ, ചിലപ്പോള്‍ വ്യത്യാസം ഉണ്ടാകാം.

വിപ്രാണാമഗ്നിരാദിത്യോ ബ്രഹ്മാ ചൈവ പിനാകധൃക്

ബ്രാഹ്മണന്മാര്‍ക്കായി അഗ്നിയും ആദിത്യനും ബ്രഹ്മാവും പിനാകധാരിയും പറയുന്നു.

ഗന്ധര്വാണാം തഥാ സോമോ യക്ഷാണാമപി കഥ്യതേ

ഗന്ധര്‍വ്വന്മാര്‍ക്കായി സോമനെയും, യക്ഷന്മാര്‍ക്കായി അതുപോലെ തന്നെ പറയുന്നു.

രക്ഷസാം ശങ്കരോ രുദ്രഃ കിംനരാണാം ച പാര്വതീ

രാക്ഷസന്മാര്‍ക്കായി ശങ്കരനും രുദ്രനും, കിംനരന്മാര്‍ക്കായി പാര്‍വ്വതിയും ഉണ്ട്.

മനൂനാം സ്യാദുമാ ദേവീ തഥാ വിഷ്ണുഃ സഭാസ്കരഃ

മനുക്കള്‍ക്കായി ഉമാദേവിയും, അതുപോലെ വിഷ്ണുവും സൂര്യനുമാണ്.

വൈഖാനസാനാമര്കഃ സ്യാദ് യതീനാം ച മഹേശ്വരഃ

വൈഖാനസമുനികള്ക്ക് സൂര്യനാണ്, യതികള്‍ക്കായി മഹേശ്വരനാണ്.

സര്വേഷാം ഭഗവാന് ബ്രഹ്മാ ദേവദേവഃ പ്രജാപതിഃ

എല്ലാവര്‍ക്കും ഭഗവാന്‍ ബ്രഹ്മാവും ദേവദേവനും പ്രജാപതിയും ആണ്.

തസ്മാജ്ജയധ്വജോ നൂനം വിഷ്ണ്വാരാധനമര്ഹതി

അതിനാല്‍ ജയധ്വജന്‍ സത്യത്തില്‍ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കാന്‍ യോഗ്യനാണ്.

പാലയാഞ്ചക്രിരേ പൃഥ്വീം ജിത്വാ സര്വരിപൂന് രണേ

യുദ്ധത്തില്‍ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ജയിച്ച്, അവര്‍ ഭൂമിയെ ഭരിച്ചു.

ഭീഷണഃ സര്വസത്ത്വാനാം പുരീം തേഷാം സമായയൌ

എല്ലാ ജീവികള്‍ക്കും ഭയങ്കരനായ ഒരാള്‍ അവരുടെ നഗരത്തിലേക്ക് എത്തി.

ശൂലമാദായ സൂര്യാഭം നാദയന് വൈ ദിശോ ദശ

സൂര്യനുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ത്രിശൂലം എടുത്ത്, അവന്‍ പത്ത് ദിക്കുകളും മുഴങ്ങിച്ചു.

തത്യജുര്ജോവിതം ത്വന്യേ ദുദ്രുവുര്ഭയവിഹ്വലാഃ

ചിലര്‍ ജീവന്‍ ഉപേക്ഷിച്ചു, മറ്റുള്ളവര്‍ ഭയഭീതരായി ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.

യുയുധുര്ദാനവം ശക്തിഗിരികൂടാസിമുദ്ഗരൈഃ

ദാനവന്മാര്‍ കുന്തം, പര്‍വ്വതശൃംഗം, വാള്‍, മുദ്ഗരം എന്നിവകൊണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്തു.

വാരയാമാസ ഘോരാത്മാ കല്പാന്തേ ഭൈരവോ യഥാ

ഭയങ്കരസ്വഭാവമുള്ളവന്‍ അവരെ തടഞ്ഞു, കല്പാന്ത്യത്തിലെ ഭൈരവനെപ്പോലെ.

യുദ്ധായ കൃതസംരമ്ഭാ വിദേഹം ത്വഭിദുദ്രുവുഃ

യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായി, അവര്‍ ശരീരമില്ലാത്തവനിലേക്ക് ഓടി.

പ്രാജാപത്യം തഥാ കൃഷ്ണോ വായവ്യം ധൃഷ്ണ ഏവ ച

കൃഷ്ണന്‍ പ്രജാപത്യാസ്ത്രവും വായവ്യാസ്ത്രവും ഉപയോഗിച്ചു, ധൃഷ്ണനും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു.

ഭഞ്ജയാമാസ ശൂലേന താന്യസ്ത്രാണി സ ദാനവഃ

ആ ദാനവന്‍ ത്രിശൂലം കൊണ്ടു ആ ആയുധങ്ങള്‍ തകര്‍ത്തു.

സ്പൃഷ്ട്വാ മന്ത്രേണ തരസാ ചിക്ഷേപ ന നനാദ ച

മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ശക്തിയോടെ അവന്‍ അവയെ എറിഞ്ഞു, പക്ഷേ അവന്‍ ആരവം ഉയര്‍ത്തിയില്ല.