കൂര്മപുരാണമ്

സര്വേ പ്രാധാന്യതഃ പ്രോക്താഃ സമാസേന ദ്വിജോത്തമാഃ

എല്ലാവരെയും സംക്ഷിപ്തമായി പ്രധാനമായവരെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.

സര്വപാപവിനിര്മുക്തോ സ്വര്ഗലോകേ മഹീയതേ

എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമുക്തനായവൻ സ്വർഗ്ഗലോകത്ത് മഹത്വം പ്രാപിക്കും.

തസ്യ പുത്രാ ബഭൂവുര്ഹി ഷഡിന്ദ്രസമതേജസഃ

അവനു ആറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായി; അവരൊക്കെയും ഇന്ദ്രനോടു തുല്യമായ തേജസ്സുള്ളവർ ആയിരുന്നു.

ശതായുശ്ച ശ്രുതായുശ്ച ദിവ്യാശ്ചൈവോര്വശീസുതാഃ

അവർ ശതായു, ശ്രുതായു, ദിവ്യരായ ഉർവശിയുടെ പുത്രന്മാർ എന്നിവരായിരുന്നു.

സ്വര്ഭാനുതനയായാം വൈ പ്രഭായാമിതി നഃ ശ്രുതമ്

സ്വർഭാനുവിന്റെ മകളായ പ്രഭയിൽ നിന്നാണ് അവർ ജനിച്ചതെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

നഹുഷസ്യ തു ദായാദാഃ ഷഡിന്ദ്രോപമതേജസഃ

നഹുഷന്റെ ആറ് പുത്രന്മാർക്ക് ഇന്ദ്രനോടു തുല്യമായ പ്രകാശം ഉണ്ടായിരുന്നു.

യതിര്യയാതിഃ സംയാതിരായാതിഃ പഞ്ചകോ ഽശ്വകഃ

അവരായിരുന്നു യതി, യയാതി, സംയാതി, ആയാതി, വ്യയാതി, അശ്വകൻ.

ശര്മിഷ്ഠാമാസുരീം ചൈവ തനയാം വൃഷപര്വണഃ

വൃഷപർവന്റെ മകൾ ശർമിഷ്ഠ ഒരു അസുരി ആയിരുന്നു.

ദ്രുഹ്യും ചാനും ച പൂരും ച ശര്മിഷ്ഠാ ചാപ്യജീജനത്

ശർമിഷ്ഠ Druhyu, Anu, Puru എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു.

പുരുമേവ കനീയാസം പിതുര്വചനപാലകമ്

അവരിൽ പിറക്കത്തിൽ ഏറ്റവും ഇളയവൻ പുരു ആയിരുന്നു; അവൻ തന്റെ അച്ഛന്റെ വാക്ക് കാത്തു നടന്നു.

പ്രതീച്യാമുത്താരായാം ച ദ്രുഹ്യും ചാനുമകല്പയത്

പശ്ചിമഭാഗത്തുള്ള ഉത്തരാ, ദ്രുഹ്യുവിനെയും അനുവിനെയും പ്രസവിച്ചു.

രാജാപി ദാരസഹിതോ നവം പ്രാപ മഹായശാഃ

പ്രശസ്തനായ രാജാവ് ഭാര്യമാരോടൊപ്പം ഒമ്പത് പുത്രന്മാരെ ലഭിച്ചു.

സഹസ്ത്രജിത് തഥാജ്യേഷ്ഠഃ ക്രോഷടുര്നാലോ ഽജിതോരഘുഃ

സഹസ്രജിത് മുതിർന്നവനായിരുന്നു; പിന്നെ ക്രോഷത്രു, നല, അജിത, രഘു എന്നിങ്ങനെ.

സുതാഃ ശതജിതോ ഽപ്യാസംസ്ത്രയഃ പരമധാര്മികാഃ

ശതജിതിന് മൂന്നു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ വളരെ ധാർമ്മികരായിരുന്നു.

ഹൈഹയസ്യാഭവത് പുത്രോ ധര്മ ഇത്യഭിവിശ്രുതഃ

ഹൈഹയയുടെ പുത്രൻ ധർമ്മ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായിരുന്നു.

ധര്മനേത്രസ്യ കീര്തിസ്തു സംജിതസ്തത്സുതോ ഽഭവത്

ധർമ്മനേത്രയുടെ പുത്രൻ കീർത്തി; അവന്റെ പുത്രൻ സംജിത.

ഭദ്രശ്രേണ്യസ്യ ദായാദോ ദുര്ദമോ നാമ പാര്ഥിവഃ

ഭദ്രശ്രേണിയുടെ അവകാശി ദുർദമൻ എന്ന രാജാവായിരുന്നു.

ധനകസ്യ തു ദായാദാശ്ചത്വാരോ ലോകസമ്മതാഃ

ധനകന്റെ നാലു പുത്രന്മാർ ലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധരായിരുന്നു.

കൃതൌജാശ്ച ചതുര്ഥോ ഽഭൂത് കാര്തവീര്യോര്ഽജുനോ ഽഭവത്

കൃതൗജസ് നാലാമനായവനായിരുന്നു; അവനിൽ നിന്ന് കാർതവീര്യാർജുനൻ ജനിച്ചു.

തസ്യ രാമോ ഽഭവന്മൃത്യുര്ജാമദഗ്ന്യോ ജനാര്ദനഃ

അവനു വേണ്ടി രാമൻ, ജമദഗ്നിപുത്രൻ, ജനാർദ്ദനൻ, മരണമായി.

കൃതാസ്ത്രാ ബലിനഃ ശൂരാ ധര്മാത്മാനോ നമസ്വിനഃ

അവർ ആയുധങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ, ശക്തരായവർ, ധൈര്യശാലികൾ, ധാർമ്മികർ, വിനയശീലികൾ ആയിരുന്നു.

ജയധ്വജശ്ച ബലവാന് നാരായണപരോ നൃപഃ

ജയധ്വജൻ ശക്തനായ രാജാവും നാരായണഭക്തനുമായിരുന്നു.

രുദ്രഭക്താ മഹാത്മാനഃ പൂജയന്തി സ്മ ശങ്കരമ്

ഈ മഹാത്മാക്കൾ എല്ലാവരും രുദ്രഭക്തരായി ശങ്കരനെ ആരാധിച്ചു.

ജഗാമ ശരണം വിഷ്ണും ദൈവതം ധര്മതത്പരഃ

ധർമ്മത്തിൽ മനസ്സോടുകൂടി, അവൻ ദൈവമായ വിഷ്ണുവിനെ ആശ്രയിച്ചു.

ഈശ്വരാരാധനരതഃ പിതാസ്മാകമഭൂദിതി

ഭഗവാനെ ആരാധിക്കുന്നതിൽ ലയിച്ചവനായി, അവൻ ഞങ്ങളുടെ പിതാവായി.

വിഷ്ണോരംശേന സംഭൂതാ രാജാനോ യന്മഹീതലേ

ഭൂമിയിൽ വാഴുന്ന രാജാക്കന്മാർ വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാഗത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്.

പൂജനീയോ യതോ വിഷ്ണുഃ പാലകോ ജഗതോ ഹരിഃ

ലോകത്തെ രക്ഷിക്കുന്ന ഹരിയായ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കേണ്ടതാണ്.

തിസ്ത്രസ്തു മൂര്തയഃ പ്രോക്താഃ സൃഷ്ടിസ്ഥിത്യന്തഹേതവഃ

സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, സംഹാരം എന്നിവയ്ക്ക് മൂന്നു രൂപങ്ങളാണെന്ന് വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

സൃജേദ് ബ്രഹ്മാ രജോമൂര്തിഃ സംഹരേത് താമസോ ഹരഃ

സൃഷ്ടി രാജസികമായ ബ്രഹ്മാവാണ് നടത്തുന്നത്; സംഹാരം താമസികമായ ഹരനാണ് ചെയ്യുന്നത്.