കൂര്മപുരാണമ്

അസംശയായ പ്രദദാവസ്യൈ രാമാങ്ഗുലീയകമ്

നിശ്ചയത്തിനായി രാമന്റെ ഉംഗളി മോതിരം അവള്ക്ക് നൽകി.

മേനേ സമാഗതം രാമം പ്രീതിവിസ്ഫാരിതേക്ഷണാ

ആനന്ദത്തിൽ കണ്ണുകൾ വിശാലമായ സീതയ്ക്ക് രാമൻ എത്തിയെന്ന് വിശ്വാസം തോന്നി.

നയിഷ്യേ ത്വാം മഹാബാഹുരുക്ത്വാ രാമം യയൌ പുനഃ

'വീരനായ രാമൻ നിന്നെ കൊണ്ടുപോകും' എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ വീണ്ടും തിരിച്ചു പോയി.

തസ്ഥൌ രാമേണ പുരതോ ലക്ഷ്മണേന ച പൂജിതഃ

രാമനും ലക്ഷ്മണനും ആദരത്തോടെ അവനെ മുന്നിൽ സ്വീകരിച്ചു.

ലക്ഷ്മണേന ച യുദ്ധായ ബുദ്ധിം ചക്രേ ഹി രക്ഷസാമ്

ലക്ഷ്മണൻ ദാനവന്മാരോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചു.

സേതും പരമധര്മാത്മാ രാവണം ഹതവാന് പ്രഭുഃ

പരമധാർമ്മികനായ രാമൻ ഒരു പാലം പണിതു, രാവണനെ സംഹരിച്ചു.

ആനയാമാസ താം സീതാം വായുപുത്രസഹായവാന്

വായുവിന്റെ പുത്രന്റെ സഹായത്തോടെ, രാമൻ സീതയെ തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു.

സ്ഥാപയാമാസ ലിങ്ഗസ്ഥം പൂജയാമാസ രാഘവഃ

രാഘവൻ ലിംഗം സ്ഥാപിച്ച് ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചു.

പ്രത്യക്ഷമേവ ഭഗവാന് ദത്തവാന് വരമുത്തമമ്

ഭഗവാൻ നേരിട്ട് ഉത്തമമായ വരം നൽകി.

മഹാപാതകസംയുക്താസ്തേഷാം പാപം വിനശ്യതു

വലിയ പാപങ്ങളിൽ കുടുങ്ങിയവരുടെ പാപം നശിക്കട്ടെ.

ദര്ശനാദേവ ലിങ്ഗസല്യ നാശം യാന്തി ന സംശയഃ

ലിംഗത്തെ കണ്ട് മാത്രം എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നശിക്കും; ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.

യാവത് സേതുശ്ച താവച്ച സ്ഥാസ്യാമ്യത്ര തിരോഹിതഃ

സേതു നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം ഞാൻ ഇവിടെ മറഞ്ഞ് ഇരിക്കും.

സ്മരണാദേവ ലിങ്ഗസ്യ ദിനപാപം പ്രണശ്യതി

ലിംഗത്തെ ഓർത്താൽ മാത്രം ദിവസത്തിലെ പാപം നശിക്കും.

സനന്ദീ സഗണോ രുദ്രസ്തത്രൈവാന്തരധീയത

അവിടെ നന്ദിയോടൊപ്പം രുദ്രനും അനുചിതരും അപ്രത്യക്ഷരായി.

അഭിഷിക്തോ മഹാതേജാ ഭരതേന മഹാബലഃ

മഹാബലനും മഹാതേജസ്സും ഉള്ളവനെ ഭരതൻ അഭിഷേകം നടത്തി.

യജ്ഞേന യജ്ഞഹന്താരമശ്വമേധേന ശങ്കരമ്

അശ്വമേധയാഗം നടത്തി യജ്ഞനാശകനായ ശങ്കരനെ ആരാധിച്ചു.

ലവശ്ച സുമഹാഭാഗഃ സര്വതത്ത്വാര്ഥവിത് സുധീഃ

ലവൻ അത്യന്തം ഭാഗ്യശാലിയും എല്ലാതത്ത്വങ്ങളും അറിയുന്ന ജ്ഞാനിയുമായിരുന്നു.

നലസ്തു നിഷധസ്യാഭൂന്നഭസ്തമാദജായത

നളൻ നിഷധരാജാവായി; അവനിൽ നിന്ന് നഭസ് ജനിച്ചു.

തസ്യ പുത്രോ ഽഭവദ് വീരോ ദേവാനീകഃ പ്രതാപവാന്

അവനു വീര്യശാലിയും പ്രതാപശാലിയും ആയ ദേവാനീകൻ എന്ന മകൻ ഉണ്ടായി.

തസ്മാച്ചന്ദ്രാവലോകസ്തു താരാപീഡസ്തു തത്സുതഃ

അവനിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രാവലോകൻ ജനിച്ചു; അവനു മകനായി താരാപീഡൻ ജനിച്ചു.

സര്വേ പ്രാധാന്യതഃ പ്രോക്താഃ സമാസേന ദ്വിജോത്തമാഃ

എല്ലാവരെയും സംക്ഷിപ്തമായി പ്രധാനമായവരെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.

സര്വപാപവിനിര്മുക്തോ സ്വര്ഗലോകേ മഹീയതേ

എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമുക്തനായവൻ സ്വർഗ്ഗലോകത്ത് മഹത്വം പ്രാപിക്കും.

തസ്യ പുത്രാ ബഭൂവുര്ഹി ഷഡിന്ദ്രസമതേജസഃ

അവനു ആറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായി; അവരൊക്കെയും ഇന്ദ്രനോടു തുല്യമായ തേജസ്സുള്ളവർ ആയിരുന്നു.

ശതായുശ്ച ശ്രുതായുശ്ച ദിവ്യാശ്ചൈവോര്വശീസുതാഃ

അവർ ശതായു, ശ്രുതായു, ദിവ്യരായ ഉർവശിയുടെ പുത്രന്മാർ എന്നിവരായിരുന്നു.

സ്വര്ഭാനുതനയായാം വൈ പ്രഭായാമിതി നഃ ശ്രുതമ്

സ്വർഭാനുവിന്റെ മകളായ പ്രഭയിൽ നിന്നാണ് അവർ ജനിച്ചതെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

നഹുഷസ്യ തു ദായാദാഃ ഷഡിന്ദ്രോപമതേജസഃ

നഹുഷന്റെ ആറ് പുത്രന്മാർക്ക് ഇന്ദ്രനോടു തുല്യമായ പ്രകാശം ഉണ്ടായിരുന്നു.

യതിര്യയാതിഃ സംയാതിരായാതിഃ പഞ്ചകോ ഽശ്വകഃ

അവരായിരുന്നു യതി, യയാതി, സംയാതി, ആയാതി, വ്യയാതി, അശ്വകൻ.

ശര്മിഷ്ഠാമാസുരീം ചൈവ തനയാം വൃഷപര്വണഃ

വൃഷപർവന്റെ മകൾ ശർമിഷ്ഠ ഒരു അസുരി ആയിരുന്നു.

ദ്രുഹ്യും ചാനും ച പൂരും ച ശര്മിഷ്ഠാ ചാപ്യജീജനത്

ശർമിഷ്ഠ Druhyu, Anu, Puru എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു.