കൂര്മപുരാണമ്

പ്രാണം ബൃഹന്തം പുരുഷമാദിത്യാന്തരസംസ്ഥിതമ്

സൂര്യന്റെ ഉള്ളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മഹത്തായ പ്രാണൻ, ആ പുരുഷൻ—

ചാതുര്വര്ണ്യസമായുക്തമശേഷം ക്ഷിതിമണ്ഡലമ്

നാലു വർണ്ണങ്ങൾകൊണ്ടും സമ്പന്നമായ മുഴുവൻ ഭൂമണ്ഡലവും—

ജഗാമാരണ്യമനഘസ്തപശ്ചര്തുമനുത്തമമ്

പാപരഹിതനായവൻ ഉത്തമമായ തപസ്സിന് വേണ്ടി കാടിലേക്ക് പോയി.

കന്ദമൂലഫലാഹാരോ മുന്യന്നൈരയജത് സുരാന്

കിഴങ്ങ്, മൂല, പഴങ്ങൾ എന്നിവ ഭക്ഷിച്ച്, സന്യാസഭക്ഷ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ദേവന്മാരെ ആരാധിച്ചു.

ജജാപ മനസാ ദേവീം സാവിത്രരിം വേദമാതരമ്

വേദങ്ങളുടെ മാതാവായ സാവിത്രി ദേവിയെ മനസ്സിൽ ജപിച്ചു.

ഹിരണ്യഗര്ഭോ വിശ്വാത്മാ തം ദേശമഗമത് സ്വയമ്

ഹിരണ്യഗർഭൻ, സകലജഗത്തിൻറെ ആത്മാവായവൻ, സ്വയം ആ സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തി.

നനാമ ശിരസാ തസ്യ പാദയോര്നാമ കീര്തയന്

അവൻ അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ തലകൂന്തി നമസ്കരിച്ചു, അവന്റെ നാമം ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട്.

ഹിര്ണ്യമൂര്തയേ തുഭ്യം സഹസ്ത്രാക്ഷായ വേധസേ

സ്വർണ്ണംപോലെയുള്ള രൂപവും ആയിരം കണ്ണുകളും ഉള്ള സൃഷ്ടാവേ, ഞാനിനി നിനക്ക് വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു.

സാംഖ്യയോഗാധിഗമ്യായ നമസ്തേ ജ്ഞാനമൂര്തയേ

സാംഖ്യയോ​ഗങ്ങളാൽ അറിയപ്പെടുന്ന ജ്ഞാനസ്വരൂപനേ, നിനക്ക് എന്റെ നമസ്കാരം.

പുരുഷായ പുരാണായ യോഗിനാം ഗുരവേ നമഃ

പ്രാചീനപുരുഷനേ, യോഗിമാരുടെ ഗുരുവേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

വരം വരയ ഭദ്രം തേ വരദോ ഽസ്മീത്യഭാഷത

അവൻ പറഞ്ഞു: 'നല്ലവളേ, നീ ഒരു വരം ചോദിക്കൂ; ഞാൻ വരദാതാവാണ്.'

ഭൂയോ വര്ഷശതം സാഗ്രം താവദായുര്ഭവേന്മമ

എന്റെ ആയുസ്സ് വീണ്ടും നൂറുവർഷം കൂടി, കുറച്ചു അധികം കൂടി, നീട്ടപ്പെടട്ടെ.

സ്പൃഷ്ട്വാ കരാഭ്യാം സുപ്രീതസ്തത്രൈവാന്തരധീയത

അവൻ സന്തോഷത്തോടെ കൈകൊണ്ട് സ്പർശിച്ചു, അവിടത്തുതന്നെ അദൃശ്യനായി.

ശാന്തസ്ത്രിഷവണസ്നായീ കന്ദമൂലഫലാശനഃ

ശാന്തനും, ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം സ്നാനം ചെയ്യുന്നവനും, കിഴങ്ങ്, मूलം, പഴം എന്നിവ മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്നവനും ആയിരുന്നു.

പ്രാദുരാസീന്മഹായോഗീ ഭാനോര്മണ്ഡലമധ്യതഃ

സൂര്യന്റെ വട്ടത്തിന്റെ നടുവിൽ ഒരു മഹായോഗി പ്രത്യക്ഷമായി.

സ്വയംഭുവമനാദ്യന്തം ബ്രഹ്മാണം വിസ്മയം ഗതഃ

സ്വയംഭുവായ, ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത ബ്രഹ്മാവ് അത്ഭുതത്തിൽ ആകി.

ക്ഷണാദപശ്യത് പുരുഷം തമേവ പരമേശ്വരമ്

ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അവൻ ആ പരമേശ്വരനായ പുരുഷനെ കണ്ടു.

ചന്ദ്രാവയവലക്ഷമാണം നരനാരീതനും ഹരമ്

ചന്ദ്രന്റെ കാന്തിയുള്ള, പുരുഷനും സ്ത്രീയും ഒരുമിച്ചുള്ള ശരീരമുള്ള ഹരനെ അവൻ കണ്ടു.

രക്താമ്ബരധരം രക്തം രക്തമാല്യാനുലേപനമ്

ചുവപ്പു വസ്ത്രം ധരിച്ചും, ചുവന്ന നിറത്തിൽ, ചുവന്ന മാലകളും ചന്ദനവും അണിഞ്ഞുമായിരുന്നു.

നനാമ ശിരസാ രുദ്രം സാവിത്ര്യാനേന ചൈവ ഹി

അവൻ ഈ സാവിത്രി പ്രാർത്ഥനയോടെ രുദ്രനു തലകൂന്തി നമസ്കരിച്ചു.

ത്രയീമയായ രുദ്രായ കാലരൂപായ ഹേതവേ

മൂന്ന് വേദങ്ങളാലും നിറഞ്ഞ, കാലസ്വരൂപനും സകലത്തിന്റെയും കാരണവുമായ രുദ്രനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

ഇമാനി മേ രഹസ്യാനി നാമാനി ശൃണു ചാനഘ

പാപരഹിതനേ, എന്റെ ഈ രഹസ്യനാമങ്ങൾ നീ കേൾക്കു.

നമസ്കുരുഷ്വ നൃപതേ ഏഭിര്മാം സതതം ശുചിഃ

രാജാവേ, നീ എപ്പോഴും ശുദ്ധനായി ഈ നാമങ്ങൾ കൊണ്ട് എനിക്ക് നമസ്കാരം ചെയ്യണം.

ജപസ്വാനന്യചേതസ്കോ മയ്യാസക്തമനാ നൃപ

നൃപ, മനസ്സു എങ്ങുമില്ലാതെ, ഹൃദയം എന്നിലേയ്ക്ക് ആകൃഷ്ടമാക്കി നീ ജപിക്കണം.

ജപേദാമരണാദ് രുദ്രം സ യാതി പരമം പദമ്

ആരെങ്കിലും മരണത്തോളം രുദ്രനെ ജപിച്ചാൽ, അവൻ പരമാവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്തും.

പുനഃ സംവത്സരശതം രാജ്ഞേ ഹ്യായുരകല്പയത്

അവൻ രാജാവിന് വീണ്ടും നൂറുവർഷം ആയുസ്സ് നൽകി.

ക്ഷണാദന്തര്ദധേ രുദ്രസ്തദദ്ഭുതമിവാഭവത്

ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് രുദ്രൻ അപ്രത്യക്ഷനായി; അതൊരു അത്ഭുതംപോലെയായിരുന്നു.

ഭസ്മച്ഛന്നസ്ത്രിഷവണം സ്നാത്വാ ശാന്തഃ സമാഹിതഃ

ചാരിൽ മൂടിയവൻ, മൂന്നു പ്രാവശ്യം കുളിച്ച്, ശാന്തനും ഏകാഗ്രനും ആയി നിന്നു.

യോഗപ്രവൃത്തിരഭവത് കാലാത് കാലാത്മകം പരമ്

കാലക്രമേണ യോഗം അഭ്യസിക്കാൻ തുടങ്ങി, അതു പരമമായ കാലസ്വരൂപത്തേയ്ക്ക് നയിച്ചു.