ഇഷ്ട്വാ യജ്ഞേശ്വരം യജ്ഞൈര് ഗച്ഛേദ വനമഥാത്മവാന്
യജ്ഞങ്ങൾകൊണ്ട് യജ്ഞേശ്വരനെ ആരാധിച്ച ശേഷം, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവൻ കാടിലേക്ക് പോകണം.
പ്രവ്രജേദ് വിധിവദ് യജ്ഞൈരിഷ്ട്വാ പൂര്വം സുരോത്തമാന്
ശ്രേഷ്ഠമായ ദേവന്മാരെ യജ്ഞങ്ങൾകൊണ്ട് ആദരപൂർവ്വം ആരാധിച്ച ശേഷം, ഒരാൾ വിധിപൂർവ്വം സംന്യാസജീവിതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കണം.
തമാരാധ്യ സഹസ്ത്രാംശും തപസാ മോക്ഷമാപ്നുയാത്
ആയിരം കിരണങ്ങൾ ഉള്ളവനെ തപസ്സിലൂടെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും.
ബീജം ഭഗവതാ യേന സ ദേവസ്തപസേജ്യതേ
ഭഗവാനായ ദേവനെ തപസ്സിലൂടെ ആരാധിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ആ വിത്താണ് അതിന്റെ മൂലം.
സ രുദ്രസ്തപസോഗ്രേണ പൂജ്യതേ നേതരൈര്മഖൈഃ
അതി ശക്തമായ തപസ്സുകൊണ്ടാണ് രുദ്രനെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നത്, മറ്റു യജ്ഞങ്ങൾകൊണ്ടല്ല.
സ സര്വദൈവതതനുഃ പൂജ്യതേ തപസേശ്വരഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും രൂപമായ തപസ്സിന്റെ ഇശ്വരനെ തപസ്സിലൂടെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.
തപഃ സുമഹദാസ്ഥായ പൂജ്യതേ സ മഹേശ്വരഃ
വലിയ തപസ്സിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ ആ മഹാദേവനെ ആരാധിക്കാം.
സ ദേവദേവസ്തപസാ പൂജനീയഃ സനാതനഃ
ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ ശാശ്വതനാണ് തപസ്സിലൂടെ ആരാധിക്കേണ്ടത്.
പ്രസീദതി മഹായോഗീ പൂജിതസ്തപസാ പരഃ
പരമമായ മഹായോഗി തപസ്സോടെ ആരാധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ സന്തോഷിക്കുന്നു.
നാന്തരേണ തപഃ കശ്ചിദ്ധര്മഃ ശാസ്ത്രേഷു ദൃശ്യതേ
തപസ്സില്ലാതെ ഒരു ധർമ്മവും ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ കാണുന്നില്ല.
വിസര്ജയിത്വാ സംപൂജ്യ ത്രിധന്വാനമഥാബ്രവീത്
അവരെ ആദരപൂർവ്വം വിടവാങ്ങിച്ച്, പിന്നെ ത്രിധൻവനോട് പറഞ്ഞു.
പ്രാണം ബൃഹന്തം പുരുഷമാദിത്യാന്തരസംസ്ഥിതമ്
സൂര്യന്റെ ഉള്ളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മഹത്തായ പ്രാണൻ, ആ പുരുഷൻ—
ചാതുര്വര്ണ്യസമായുക്തമശേഷം ക്ഷിതിമണ്ഡലമ്
നാലു വർണ്ണങ്ങൾകൊണ്ടും സമ്പന്നമായ മുഴുവൻ ഭൂമണ്ഡലവും—
ജഗാമാരണ്യമനഘസ്തപശ്ചര്തുമനുത്തമമ്
പാപരഹിതനായവൻ ഉത്തമമായ തപസ്സിന് വേണ്ടി കാടിലേക്ക് പോയി.
കന്ദമൂലഫലാഹാരോ മുന്യന്നൈരയജത് സുരാന്
കിഴങ്ങ്, മൂല, പഴങ്ങൾ എന്നിവ ഭക്ഷിച്ച്, സന്യാസഭക്ഷ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ദേവന്മാരെ ആരാധിച്ചു.
ജജാപ മനസാ ദേവീം സാവിത്രരിം വേദമാതരമ്
വേദങ്ങളുടെ മാതാവായ സാവിത്രി ദേവിയെ മനസ്സിൽ ജപിച്ചു.
ഹിരണ്യഗര്ഭോ വിശ്വാത്മാ തം ദേശമഗമത് സ്വയമ്
ഹിരണ്യഗർഭൻ, സകലജഗത്തിൻറെ ആത്മാവായവൻ, സ്വയം ആ സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തി.
നനാമ ശിരസാ തസ്യ പാദയോര്നാമ കീര്തയന്
അവൻ അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ തലകൂന്തി നമസ്കരിച്ചു, അവന്റെ നാമം ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട്.
ഹിര്ണ്യമൂര്തയേ തുഭ്യം സഹസ്ത്രാക്ഷായ വേധസേ
സ്വർണ്ണംപോലെയുള്ള രൂപവും ആയിരം കണ്ണുകളും ഉള്ള സൃഷ്ടാവേ, ഞാനിനി നിനക്ക് വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു.
സാംഖ്യയോഗാധിഗമ്യായ നമസ്തേ ജ്ഞാനമൂര്തയേ
സാംഖ്യയോഗങ്ങളാൽ അറിയപ്പെടുന്ന ജ്ഞാനസ്വരൂപനേ, നിനക്ക് എന്റെ നമസ്കാരം.
പുരുഷായ പുരാണായ യോഗിനാം ഗുരവേ നമഃ
പ്രാചീനപുരുഷനേ, യോഗിമാരുടെ ഗുരുവേ, നിനക്ക് വന്ദനം.
വരം വരയ ഭദ്രം തേ വരദോ ഽസ്മീത്യഭാഷത
അവൻ പറഞ്ഞു: 'നല്ലവളേ, നീ ഒരു വരം ചോദിക്കൂ; ഞാൻ വരദാതാവാണ്.'
ഭൂയോ വര്ഷശതം സാഗ്രം താവദായുര്ഭവേന്മമ
എന്റെ ആയുസ്സ് വീണ്ടും നൂറുവർഷം കൂടി, കുറച്ചു അധികം കൂടി, നീട്ടപ്പെടട്ടെ.
സ്പൃഷ്ട്വാ കരാഭ്യാം സുപ്രീതസ്തത്രൈവാന്തരധീയത
അവൻ സന്തോഷത്തോടെ കൈകൊണ്ട് സ്പർശിച്ചു, അവിടത്തുതന്നെ അദൃശ്യനായി.
ശാന്തസ്ത്രിഷവണസ്നായീ കന്ദമൂലഫലാശനഃ
ശാന്തനും, ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം സ്നാനം ചെയ്യുന്നവനും, കിഴങ്ങ്, मूलം, പഴം എന്നിവ മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്നവനും ആയിരുന്നു.
പ്രാദുരാസീന്മഹായോഗീ ഭാനോര്മണ്ഡലമധ്യതഃ
സൂര്യന്റെ വട്ടത്തിന്റെ നടുവിൽ ഒരു മഹായോഗി പ്രത്യക്ഷമായി.
സ്വയംഭുവമനാദ്യന്തം ബ്രഹ്മാണം വിസ്മയം ഗതഃ
സ്വയംഭുവായ, ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത ബ്രഹ്മാവ് അത്ഭുതത്തിൽ ആകി.
ക്ഷണാദപശ്യത് പുരുഷം തമേവ പരമേശ്വരമ്
ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അവൻ ആ പരമേശ്വരനായ പുരുഷനെ കണ്ടു.
ചന്ദ്രാവയവലക്ഷമാണം നരനാരീതനും ഹരമ്
ചന്ദ്രന്റെ കാന്തിയുള്ള, പുരുഷനും സ്ത്രീയും ഒരുമിച്ചുള്ള ശരീരമുള്ള ഹരനെ അവൻ കണ്ടു.
രക്താമ്ബരധരം രക്തം രക്തമാല്യാനുലേപനമ്
ചുവപ്പു വസ്ത്രം ധരിച്ചും, ചുവന്ന നിറത്തിൽ, ചുവന്ന മാലകളും ചന്ദനവും അണിഞ്ഞുമായിരുന്നു.