അനാദിനിധനം ദേവം ധാര്മികം പ്രാപ്നുയാത് സുതമ്
ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത ദൈവത്തോടു ഭക്തിയുള്ള, ധാർമ്മികനായ മകനെ ഒരാൾക്ക് ലഭിക്കും.
തമാദികൃഷ്ണമീശാനമാരാധ്യാപ്നോതി സത്സുതമ്
ആ ആദികൃഷ്ണനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ, നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള മകൻ ലഭിക്കും.
തമാരാധ്യ ഹൃഷീകേശം പ്രാപ്നുയാദ്ധാര്മികം സുതമ്
ഹൃഷീകേശനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ, ധാർമ്മികനായ മകൻ ലഭിക്കും.
ആരാധയന്മഹായോഗം വാസുദേവം സനാതനമ്
മഹായോഗിയായ ശാശ്വതനായ വാസുദേവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ—
നിര്മിതാ യേന ശ്രാവസ്തിര്ഗൌഡദേശേ മഹാപുരീ
ഗൗഡദേശത്ത് മഹാനഗരമായ ശ്രാവസ്തിയെ നിർമിച്ചവനാണ് അവൻ.
ധുന്ധുമാരത്വമഗമദ് ധുന്ധും ഹത്വാ മഹാസുരമ്
ധുന്ധു എന്ന മഹാസുരനെ സംഹരിച്ച്, ധുന്ധുമാരനായ സ്ഥാനം അവൻ നേടി.
ദൃഢാശ്വശ്ചൈവ ദണ്ഡാശ്വഃ കപിലാശ്വസ്തഥൈവ ച
ദൃഢാശ്വനും, ദണ്ഡാശ്വനും, അതുപോലെ കപിലാശ്വനും,
ഹര്യശ്വസ്യ നികുമ്ഭസ്തു നികുമ്ഭാത് സംഹതാശ്വകഃ
ഹര്യശ്വന്റെ മകനാണ് നികുംബൻ; നികുംബനിൽ നിന്നാണ് സംഹതാശ്വകൻ ജനിച്ചത്.
യുവനാശ്വോ രണാശ്വസ്യ ശക്രതുല്യബലോ യുധി
രണമേഖലയിലെ ശക്തിയിൽ ഇന്ദ്രനോടു തുല്യനായിരുന്നു രണാശ്വന്റെ മകൻ യുവനാശ്വൻ.
മാന്ധാതാരം മഹാപ്രാജ്ഞം സര്വശസ്ത്രഭൃതാം വരമ്
മഹാപണ്ഡിതനും ആയുധധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായ മാൻധാതാവ്,
മുചുകുന്ദശ്ച പുണ്യാത്മാ സര്വേ ശക്രസമാ യുധി
പുണ്യാത്മാവായ മുചുകുന്ദനും, യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാവരും ഇന്ദ്രനോടു തുല്യരായിരുന്നു.
ഹരിതോ യുവനാശ്വസ്യ ഹാരിതസ്തത്സുതോ ഽഭവത്
യുവനാശ്വന്റെ മകനാണ് ഹരിതൻ; അവന്റെ മകനാണ് ഹാരിതൻ.
നര്മദായാം സമുത്പന്നഃ സംഭൂതിസ്തത്സുതോ ഽഭവത്
നർമദയിൽ ജനിച്ചവനാണ് സംഭൂതി; അവൻ ഹാരിതന്റെ മകനാണ്.
ബൃഹദശവോ ഽനരണ്യസ്യ ഹര്യശ്വസ്തത്സുതോ ഽഭവത്
അനരണ്യന്റെ മകനാണ് ബൃഹദശ്വൻ; അവന്റെ മകനാണ് ഹര്യശ്വൻ.
പ്രസാദാദ്ധാര്മികം പുത്രം ലേഭേ സൂര്യപരായണമ്
ദൈവാനുഗ്രഹത്താൽ, സൂര്യഭക്തനായ ധാർമ്മികനായ മകൻ അവന് ലഭിച്ചു.
ലേഭേ ത്വപ്രതിമം പുത്രം ത്രിധന്വാനമരിന്ദമമ്
അപ്രതിമനായ മകനായ, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച ത്രിധൻവാൻ അവന് ലഭിച്ചു.
സ്വാധ്യായവാന് ദാനശീലസ്തിതിക്ഷുര്ധര്മതത്പരഃ
സ്വാധ്യായത്തിൽ മനസ്സുള്ളവൻ, ദാനത്തിൽ ഉത്സുകൻ, ക്ഷമയുള്ളവൻ, ധർമ്മത്തിൽ ശ്രദ്ധയുള്ളവൻ ആയിരുന്നു അവൻ.
വസിഷ്ഠകശ്യപമുഖാ ദേവാശ്ചേന്ദ്രപുരോഗമാഃ
വസിഷ്ഠനും കശ്യപനും മുഖ്യനായ ദേവന്മാരും, ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവരും,
സമാപ്യ വിധിവദ് യജ്ഞം വസിഷ്ഠാദീന് ദ്വിജോത്തമാന്
യജ്ഞം വിധിപൂർവ്വം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, വസിഷ്ഠനും മറ്റു പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ആദരപൂർവ്വം സ്നേഹത്തോടെ ആദരിച്ചു.
യജ്ഞസ്തപോ വാ സംന്യാസോ ബ്രൂത മേ സര്വവേദിനഃ
എല്ലാം അറിയുന്ന മഹാന്മാരേ, യജ്ഞമോ തപസ്സോ സംന്യാസമോ ഏതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം എന്ന് ദയവായി പറയൂ.
ഇഷ്ട്വാ യജ്ഞേശ്വരം യജ്ഞൈര് ഗച്ഛേദ വനമഥാത്മവാന്
യജ്ഞങ്ങൾകൊണ്ട് യജ്ഞേശ്വരനെ ആരാധിച്ച ശേഷം, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവൻ കാടിലേക്ക് പോകണം.
പ്രവ്രജേദ് വിധിവദ് യജ്ഞൈരിഷ്ട്വാ പൂര്വം സുരോത്തമാന്
ശ്രേഷ്ഠമായ ദേവന്മാരെ യജ്ഞങ്ങൾകൊണ്ട് ആദരപൂർവ്വം ആരാധിച്ച ശേഷം, ഒരാൾ വിധിപൂർവ്വം സംന്യാസജീവിതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കണം.
തമാരാധ്യ സഹസ്ത്രാംശും തപസാ മോക്ഷമാപ്നുയാത്
ആയിരം കിരണങ്ങൾ ഉള്ളവനെ തപസ്സിലൂടെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും.
ബീജം ഭഗവതാ യേന സ ദേവസ്തപസേജ്യതേ
ഭഗവാനായ ദേവനെ തപസ്സിലൂടെ ആരാധിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ആ വിത്താണ് അതിന്റെ മൂലം.
സ രുദ്രസ്തപസോഗ്രേണ പൂജ്യതേ നേതരൈര്മഖൈഃ
അതി ശക്തമായ തപസ്സുകൊണ്ടാണ് രുദ്രനെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നത്, മറ്റു യജ്ഞങ്ങൾകൊണ്ടല്ല.
സ സര്വദൈവതതനുഃ പൂജ്യതേ തപസേശ്വരഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും രൂപമായ തപസ്സിന്റെ ഇശ്വരനെ തപസ്സിലൂടെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.
തപഃ സുമഹദാസ്ഥായ പൂജ്യതേ സ മഹേശ്വരഃ
വലിയ തപസ്സിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ ആ മഹാദേവനെ ആരാധിക്കാം.
സ ദേവദേവസ്തപസാ പൂജനീയഃ സനാതനഃ
ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ ശാശ്വതനാണ് തപസ്സിലൂടെ ആരാധിക്കേണ്ടത്.
പ്രസീദതി മഹായോഗീ പൂജിതസ്തപസാ പരഃ
പരമമായ മഹായോഗി തപസ്സോടെ ആരാധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ സന്തോഷിക്കുന്നു.
നാന്തരേണ തപഃ കശ്ചിദ്ധര്മഃ ശാസ്ത്രേഷു ദൃശ്യതേ
തപസ്സില്ലാതെ ഒരു ധർമ്മവും ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ കാണുന്നില്ല.