കൂര്മപുരാണമ്

കിമുത്പാതാ ഭവേത് കാര്യമസ്മാകം കിംനിമിത്തകാഃ

ഈ അശുഭസൂചനകൾ എന്താണ്? നാം എന്ത് ചെയ്യണം? ഇതിന് കാരണമെന്താണ്?

നമസ്കൃത്യ ഹൃഷീകേശമിദം വചനമബ്രവീത്

ഹൃഷീകേശനോട് നമസ്കരിച്ച്, അവൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

ദധാരാസുരനാശാര്ഥം മാതാ തം ത്രിദിവൌകസാമ്

ദേവന്മാർക്കായി, അസുരന്മാരെ നശിപ്പാൻ അമ്മ അവനെ ഗർഭമായി ധരിച്ചു.

സ വാസുദേവോ ദേവാനാം മാതുര്ദേഹം സമാവിശത്

ആ വാസുദേവൻ ദേവന്മാരുടെ കാരണത്താൽ അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.

സ വിഷ്ണുരദിതേര്ദേഹം സ്വേച്ഛയാദ്യ സമാവിശത്

വിഷ്ണു ഇന്ന് തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം അതിതിയുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.

സോ ഽവതീര്ണോ മഹായോഗീ പുരാണപുരുഷോ ഹരിഃ

മഹായോഗിയും പുരാതനപുരുഷനും ആയ ഹരി ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചിരിക്കുന്നു.

സത്താമാത്രാത്മരൂപോ ഽസൌ വിഷ്ണുരംശേന ജായതേ

സത്ത്വത്തിന്റെ സ്വരൂപനായ അവൻ, വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാഗമായി ജനിക്കുന്നു.

മായാ ഭഗവതീ ലക്ഷ്മീഃ സോ ഽവതീര്ണോ ജനാര്ദനഃ

മായയും ഭഗവതി ലക്ഷ്മിയും ജനാർദ്ദനനും ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചിരിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മാ സംജായതേ വിഷ്ണുരംശേനൈകേന സത്ത്വഭൃത്

വിഷ്ണുവിന്റെ ഒരു ഭാഗത്തിൽ നിന്ന്, സത്ത്വത്തെ നിലനിർത്തുന്ന ബ്രഹ്മാവു ജനിക്കുന്നു.

തമേവ ഗച്ഛ ശരണം തതോ യാസ്യസി നിര്വൃതിമ്

നീ അവനിൽ മാത്രം ആശ്രയം തേടുക; അപ്പോൾ നിനക്ക് സമാധാനം ലഭിക്കും.

ജഗാമ ശരണം വിശ്വം പാലയാമാസ ധര്മതഃ

അവൻ സർവ്വലോകത്തിന്റെയും ആശ്രയമായവനിലേക്കു പോയി, ധർമ്മപ്രകാരം ലോകത്തെ സംരക്ഷിച്ചു.

അസൂത കശ്യപാച്ചൈനം ദേവമാതാദിതിഃ സ്വയമ്

ദേവമാതാവായ അദിതി, കശ്യപനിൽ നിന്നു തന്നെ അവനെ പ്രസവിച്ചു.

നീലമേഘപ്രതീകാശം ഭ്രാജമാനം ശ്രിയാവൃതമ്

അവൻ കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ള രൂപത്തിൽ, പ്രകാശത്തോടെ, മഹിമയാൽ അലങ്കൃതനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ഉപേന്ദ്രമിന്ദ്രപ്രമുഖാ ബ്രഹ്മാ ചര്ഷിഗമൈര്വൃതഃ

ഉപേന്ദ്രൻ, ഇന്ദ്രനും പ്രധാനദേവന്മാരും ബ്രഹ്മാവും മഹർഷിമാരും ചുറ്റിപ്പറ്റി നിന്നു.

സമാചാരം ഭരദ്വാജാത് ത്രിലോകായ പ്രദര്ശയന്

ഭരദ്വാജൻ പഠിപ്പിച്ച നല്ല പെരുമാറ്റം മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുകൊടുത്തു.

സ യത് പ്രമാണം കുരുതേ ലോകസ്തദനുവര്തതേ

അവൻ ഏത് മാതൃക സ്ഥാപിച്ചാലും ലോകം അതിനെ പിന്തുടരുന്നു.

യജ്ഞൈര്യജ്ഞേശ്വരം വിഷ്ണുമര്ചയാമാസ സര്വഗമ്

യജ്ഞങ്ങൾകൊണ്ടു സർവ്വവ്യാപിയായ യജ്ഞനാഥനായ വിഷ്ണുവിനെ അവർ ആരാധിച്ചു.

ബ്രഹ്മര്ഷയഃ സമാജഗ്മുര്യജ്ഞവാടം മഹാത്മനഃ

മഹാത്മാവിന്റെ യജ്ഞവാടിയിൽ ബ്രഹ്മർഷിമാർ ഒത്തുചേർന്നു.

ആസ്ഥായ വാമനം രൂപം യജ്ഞദേശമഥാഗമത്

വാമനന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് അവൻ യജ്ഞസ്ഥലത്തേക്ക് എത്തി.

ബ്രാഹ്മണോ ജടിലോ വേദാനുദ്ഗിരന് ഭസ്മമണ്ഡിതഃ

ജടയുള്ള, വേദങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്ന, ഭസ്മം ധരിച്ച ബ്രാഹ്മണൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

സ്വപാദൈര്വിമിതം ദേശമയാചത ബലിം ത്രിഭിഃ

തന്റെ മൂന്ന് കാൽവയ്പ്പിൽ അളന്ന ഭൂമി ബാലിയിൽ നിന്ന് അവൻ ചോദിച്ചു.

ആചാമയിത്വാ ഭൃങ്ഗാരമാദായ സ്വര്ണനിര്മിതമ്

ശുദ്ധീകരണം നടത്തി, സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ച ഭൃംഗാരം എടുത്തു.

നിപാതയാമാസ ജലം സുശീതലമ്

അവൻ വളരെ തണുത്ത ശുദ്ധജലം ഒഴിച്ചു.

പ്രകര്തുകാമഃ ശരണം പ്രപന്നമ്

കർമ്മം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച, ആശ്രയം തേടിയവൻ ആയിരുന്നു അവൻ.

യേ തത്ര ലോകേ നിവസന്തി സിദ്ധാഃ

അവിടെ ആ ലോകത്ത് താമസിക്കുന്ന സിദ്ധന്മാർ.

ജഗാമ ദിവ്യാവരണാനി ഭൂയഃ

അവൻ വീണ്ടും ദിവ്യവാസസ്ഥലങ്ങൾ നേടി.

ഗങ്ഗേത്യുക്താ ബ്രഹ്മണാ വ്യോമസംസ്ഥാ

ആവൾ ആകാശത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവളായി ബ്രഹ്മാവു അവളെ ഗംഗ എന്നു വിളിച്ചു.

ദൃഷ്ട്വാ ദേവാസ്തത്ര തത്ര സ്തുവന്തി

അവനെ ഇവിടെ അവിടെ കാണുമ്പോൾ ദേവന്മാർ അവനെ സ്തുതിക്കുന്നു.

സ്വചേതസാ യം പ്രണമന്തി ദേവാഃ

ദേവന്മാർ സ്വന്തം മനസ്സോടെ അവനെ നമസ്കരിക്കുന്നു.