കൂര്മപുരാണമ്

മാഹാത്മ്യം ദേവദേവസ്യ ഭൈരവസ്യാമിതൌജസഃ

അപരിമിത ശക്തിയുള്ള ഭൈരവൻ, ദേവദേവന്റെ മഹത്വം.

വിരോചനോ നാമ സുതോ ബഭൂവ നൃപതിഃ പുരാ

പണ്ടൊരു രാജാവായിരുന്നുവു, അവന്റെ മകനാണ് വിരോചനൻ എന്ന പേര് ഉള്ളവൻ.

പാലയാമാസ ധര്മേണ ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ്

അവൻ ധർമ്മത്തോടെ ചരാചരങ്ങളോടുകൂടിയ മൂന്നു ലോകവും സംരക്ഷിച്ചു.

സനത്കുമാരോ ഭഗവാന് പുരം പ്രാപ മഹാമുനിഃ

സനത്കുമാരൻ, മഹാനായ മഹർഷി, ആ നഗരത്തിലേക്ക് എത്തി.

നനാമോത്ഥായ ശിരസാ പ്രാഞ്ജലിര്വാക്യമബ്രവീത്

അവൻ എഴുന്നേറ്റ്, തല കുനിഞ്ഞ്, കൈകൂപ്പി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

യോഗീശ്വരോ ഽദ്യ ഭഗവാന് യതോ ഽസൌ ബ്രഹ്മവിത് സ്വയമ്

ഇന്ന് യോഗികളുടെ നാഥനും ബ്രഹ്മജ്ഞാനിയുമായ ഭഗവാൻ സ്വയം എത്തിയിരിക്കുന്നു.

ബ്രൂഹി മേ ബ്രഹ്മണഃ പുത്ര കിം കാര്യം കരവാണ്യഹമ്

ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രാ, ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണെന്ന് ദയവായി പറയൂ.

ദ്രഷ്ടുമഭ്യാഗതോ ഽഹം വൈ ഭവന്തം ഭാഗ്യവാനസി

നിന്നെ കാണാൻ ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു; നീ ഭാഗ്യവാനാണ്.

ത്രിലോകേ ധാര്മികോ നൂനം ത്വാദൃശോ ഽന്യോ ന വിദ്യതേ

മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും, നിന്നുപോലുള്ള ധാർമ്മികൻ മറ്റൊരാളില്ലെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പായി വിശ്വസിക്കുന്നു.

ധര്മാണാം പരമം ധര്മം ബ്രൂഹി മേ ബ്രഹ്മവിത്തമ

ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിലും ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ധർമ്മം എന്നോട് പറയൂ.

സര്വഗുഹ്യതമം ധര്മമാത്മജ്ഞാനമനുത്തമമ്

എല്ലാവിധ രഹസ്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഗൂഢമായ ധർമ്മവും, അതുല്യമായ ആത്മജ്ഞാനവും.

നിധായ പുത്രേ തദ്രാജ്യം യോഗാഭ്യാസരതോ ഽഭവത്

രാജ്യം പുത്രനിൽപ്പിച്ച്, അവൻ യോഗാഭ്യാസത്തിൽ മുഴുകി.

ബ്രഹ്മണ്യോ ധാര്മികോ ഽത്യര്ഥം വിജിഗ്യേ ഽഥ പുരന്ദരമ്

അവൻ ബ്രഹ്മാവിനോടും ധർമ്മത്തോടും അത്യന്തം ഭക്തിയോടെ ഇരുന്നു, പിന്നെ പുരന്ദരനെ ജയിച്ചു.

ജഗാമ നിര്ജിതോ വിഷ്ണും ദേവം ശരണമച്യുതമ്

പരാജയപ്പെട്ട്, അവൻ അച്യുതനായ വിഷ്ണുവിന്റെ ശരണം തേടി.

ദൈത്യേന്ദ്രാണാം വധാര്ഥായ പുത്രോ മേ സ്യാദിതി സ്വയമ്

ദൈത്യാധിപന്മാരെ നശിപ്പിക്കാൻ എന്റെ മകനു ജന്മം ലഭിക്കണമെന്നു അവൻ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു.

പ്രപന്നാ വിഷ്ണുമവ്യക്തം ശരണ്യം ശരണം ഹരിമ്

അവർ അവ്യക്തനും രക്ഷകനുമായ ഹരിയെ, വിഷ്ണുവിനെ, ശരണം പ്രാപിച്ചു.

വാസുദേവമനാദ്യന്തമാനന്ദം വ്യോമ കേവലമ്

ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത, ആനന്ദസ്വരൂപനായ, ശുദ്ധമായ ആകാശമായ വാസുദേവൻ.

ആവിര്ബഭൂവ യോഗാത്മാ ദേവമാതുഃ പുരോ ഹരിഃ

യോഗാത്മാവായ ഹരി, ദേവിയുടെയും അമ്മയുടെയും മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

മേനേ കൃതാര്ഥമാത്മാനം തോഷയാമാസ കേശവമ്

അവൾ താൻ സഫലയായെന്ന് കരുതി, കേശവനെ സ്തുതിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ജയാശേഷകല്പാമലാനന്ദരൂപ

വിജയത്തിന്റെ സ്വരൂപനായവാ, അനന്തകാലങ്ങളോളം ശുദ്ധിയുള്ള ആനന്ദരൂപാ,

നമോ വാസുദേവായ തുഭ്യം നമസ്തേ

വാസുദേവാ, നിനക്കു വന്ദനം, ഞാൻ നിന്നെ നമസ്കരിക്കുന്നു.

നമസ്തേ വരാഹായ ഭൂയോ നമസ്തേ

വരാഹനാഥനേ, നമസ്കാരം. വീണ്ടും നിനക്കു നമസ്കാരം.

പ്രഭോ വിശ്വയോനേ ഽഥ ഭൂയോ നമസ്തേ

പ്രഭുവേ, ലോകത്തിന്റെ ഉത്ഭവസ്ഥാനമേ, വീണ്ടും നിനക്കു നമസ്കാരം.

ശിവായൈകരൂപായ ഭൂയോ നമസ്തേ

ഏകരൂപനായ ശിവനേ, വീണ്ടും നിനക്കു നമസ്കാരം.

തോഷിതശ്ഛന്ദയാമാസ വരേണ പ്രഹസന്നിവ

സന്തോഷത്തോടെ, അവൻ പുഞ്ചിരിച്ച് ഒരു വരം അനുവദിച്ചു.

ത്വാമേവ പുത്രം ദേവാനാം ഹിതായ വരയേ വരമ്

ദേവന്മാരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, ഞാൻ നിന്നെ മാത്രമേ പുത്രനായി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുള്ളു.

ദത്ത്വാ വരാനപ്രമേയസ്തത്രൈവാന്തരധീയത

അവൻ അത്യന്തം വിലമതിക്കാനാവാത്ത വരം നൽകി അവിടെത്തന്നെ അദൃശ്യനായി.

ദധാര ഗര്ഭം ദേവാനാം മാതാ നാരായണം സ്വയമ്

ദേവന്മാരുടെ മാതാവ് സ്വയം നാരായണനെ ഗർഭമായി ധരിച്ചു.

ഉത്പാതാ ജജ്ഞിരേ ഘോരാ ബലേര്വൈരോചനേഃ പുരേ

വിരോചനന്റെ മകനായ ബലിയുടെ നഗരത്തിൽ ഭയാനകമായ അശുഭസൂചനകൾ ഉദിച്ചുവന്നു.