കൂര്മപുരാണമ്

സുരാസുരൈര്യദര്ചിതം നമാമി തേ പദാമ്ബുജമ്

ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ആരാധിക്കുന്ന നിന്റെ പാദപദ്മങ്ങള്‍ക്ക് ഞാന്‍ നമസ്കരിക്കുന്നു.

സംസ്തുതാ ദൈത്യപതിനാ പുത്രത്വേ ജഗൃഹേ ഽന്ധകമ്

ദാനവാധിപന്‍ സ്തുതിച്ചപ്പോള്‍ അവള്‍ അന്ധകനെ പുത്രനായി സ്വീകരിച്ചു.

ജഗാമാനുജ്ഞയാ ശംഭോഃ പാതാലം പരമേശ്വരഃ

ശംഭുവിന്റെ അനുമതിയോടെ പരമേശ്വരന്‍ പാതാളത്തിലേക്ക് പോയി.

സമാസ്തേ ഹരിരവ്യക്തോ നൃസിംഹാകൃതിരീശ്വരഃ

അവിടെ അവ്യക്തനായ ഹരിയും നരസിംഹരൂപിയായ ഈശ്വരനും നിലകൊണ്ടിരുന്നു.

കാലാഗ്നിരുദ്രോ ഭഗവാന് യുയോജാത്മാനമാത്മനി

കാളാഗ്നിരുദ്രന്‍ ഭഗവാന്‍ തന്റെ ആത്മാവിനെ തന്നെ ആത്മാവില്‍ ഐക്യപ്പെടുത്തി.

ബുഭുക്ഷിതാ മഹാദേവം പ്രണമ്യാഹുസ്ത്രിശൂലിനമ്

വിഭവം തേടി വിശപ്പോടെ മഹാദേവനേം, ത്രിശൂലധാരിയേം, നമസ്കരിച്ചു സംസാരിച്ചു.

ത്രൈലോക്യം ഭക്ഷയിഷ്യാമോ നാന്യഥാ തൃപ്തിരസ്തിനഃ

മൂന്നു ലോകവും ഞങ്ങൾ ഉണ്ണും; അങ്ങനെ മാത്രമേ ഞങ്ങളുടെ വിശപ്പ് തീരൂ.

ഭക്ഷയാഞ്ചക്രിരേ സര്വം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ്

അവർ ചരാചരങ്ങളോടുകൂടിയ മൂന്നു ലോകവും ഉണ്ണാൻ തുടങ്ങി.

ദധ്യൌ നാരായണം ദേവം ക്ഷണാത്പ്രാദുരഭൂദ്ധരിഃ

നാരായണൻ, ദൈവം, ധ്യാനിച്ചു; ഉടൻ തന്നെ ഹരിയും പ്രത്യക്ഷമായി.

നിവാരയാശു ത്രൈലോക്യം ത്വദീയാ ഭഗവന്നിതി

ഭഗവനെ, ഈ മൂന്നു ലോകവും നിന്റെതാണല്ലോ, ദയവായി വേഗത്തിൽ രക്ഷിക്കണം.

ഉപതസ്ഥുര്മഹാദേവം നരസിംഹാകൃതിം ച തമ്

അവർ മഹാദേവനെയും നരസിംഹരൂപനായ അവനെയും സമീപിച്ചു.

പ്രദദുഃ ശംഭവേ ശക്തിം ഭൈരവായാതിതേജസേ

അവർ അതീവ ശക്തിയുള്ള ശംഭുവിനും ഭൈരവനുമാണ് തങ്ങളുടെ ശക്തി നൽകി.

ക്ഷണാദേകത്വമാപന്നം ശേഷാഹിം ചാപി മാതരഃ

ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് മാതാക്കളും ശേഷനുമൊത്ത് ഒന്നായി.

യേ ച മാം സംസ്മരന്തീഹ പാലനീയാഃ പ്രയത്നതഃ

ഇവിടെ ആരെങ്കിലും എന്നെ ഓർത്താൽ, അവരെ ശ്രദ്ധയോടെ സംരക്ഷിക്കണം.

മഹേശ്വരാംശസംഭൂതാ ഭുക്തിമുക്തിപ്രദാ ത്വിയമ്

മഹേശ്വരന്റെ ഭാഗം കൊണ്ടു ജനിച്ച ഇവൾ ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവളാണ്.

താമസീ രാജസീ മൂര്തിര്ദേവദേവശ്ചതുര്മുഖഃ

ഇവളുടെ രൂപം താമസവും രാജസവുമാണ്; ദേവദേവൻ നാലു മുഖങ്ങളുള്ളവനാണ്.

ഭക്ഷയിഷ്യതി കല്പാന്തേ രുദ്രാത്മാ നിഖിലം ജഗത്

കൽപ്പാന്തത്തിൽ രുദ്രൻ ആ മുഴുവൻ ലോകവും ഉണ്ണും.

സത്ത്വോദ്രിക്താജഗത് കൃത്സ്നം സംസ്ഥാപയതി നിത്യദാ

സത്ത്വം അധികമാകുമ്പോൾ അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ലോകം നിലനിര്‍ത്തുന്നു.

മൂലപ്രകൃതിരവ്യക്താ സദാനന്ദേതി കഥ്യതേ

അവ്യക്തമായ മൂലപ്രകൃതി എന്നും ആനന്ദം എന്നാണു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.

പ്രപേദിരേ മഹാദേവം തമേവ ശരണം ഹരിമ്

അവർ മഹാദേവനിലും ഹരിയിലുമാണ് ശരണം തേടിയത്.

മാഹാത്മ്യം ദേവദേവസ്യ ഭൈരവസ്യാമിതൌജസഃ

അപരിമിത ശക്തിയുള്ള ഭൈരവൻ, ദേവദേവന്റെ മഹത്വം.

വിരോചനോ നാമ സുതോ ബഭൂവ നൃപതിഃ പുരാ

പണ്ടൊരു രാജാവായിരുന്നുവു, അവന്റെ മകനാണ് വിരോചനൻ എന്ന പേര് ഉള്ളവൻ.

പാലയാമാസ ധര്മേണ ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ്

അവൻ ധർമ്മത്തോടെ ചരാചരങ്ങളോടുകൂടിയ മൂന്നു ലോകവും സംരക്ഷിച്ചു.

സനത്കുമാരോ ഭഗവാന് പുരം പ്രാപ മഹാമുനിഃ

സനത്കുമാരൻ, മഹാനായ മഹർഷി, ആ നഗരത്തിലേക്ക് എത്തി.

നനാമോത്ഥായ ശിരസാ പ്രാഞ്ജലിര്വാക്യമബ്രവീത്

അവൻ എഴുന്നേറ്റ്, തല കുനിഞ്ഞ്, കൈകൂപ്പി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

യോഗീശ്വരോ ഽദ്യ ഭഗവാന് യതോ ഽസൌ ബ്രഹ്മവിത് സ്വയമ്

ഇന്ന് യോഗികളുടെ നാഥനും ബ്രഹ്മജ്ഞാനിയുമായ ഭഗവാൻ സ്വയം എത്തിയിരിക്കുന്നു.

ബ്രൂഹി മേ ബ്രഹ്മണഃ പുത്ര കിം കാര്യം കരവാണ്യഹമ്

ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രാ, ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണെന്ന് ദയവായി പറയൂ.

ദ്രഷ്ടുമഭ്യാഗതോ ഽഹം വൈ ഭവന്തം ഭാഗ്യവാനസി

നിന്നെ കാണാൻ ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു; നീ ഭാഗ്യവാനാണ്.

ത്രിലോകേ ധാര്മികോ നൂനം ത്വാദൃശോ ഽന്യോ ന വിദ്യതേ

മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും, നിന്നുപോലുള്ള ധാർമ്മികൻ മറ്റൊരാളില്ലെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പായി വിശ്വസിക്കുന്നു.