കൂര്മപുരാണമ്

നേക്ഷതേ ഽജ്ഞാനജാന് ദോഷാന് ഗൃഹ്ണാതി ച ഗുണാനപി

അവന്‍ അജ്ഞാനത്തില്‍ നിന്നുള്ള പിഴവുകള്‍ നോക്കാറില്ല; നല്ലതെല്ലാം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

സകേശവഃ സഹാന്ധകോ ജഗാമ ശങ്കരാന്തികമ്

കേശവനും അന്ധകനുമായി ചേര്‍ന്ന് അവന്‍ ശങ്കരന്റെ സന്നിധിയിലേക്കു പോയി.

സമാധവം സമാതൃകം ജഗാമ നിര്വൃതിം ഹരഃ

ഹരന്‍ മാധവനോടും മാതൃകയോടും കൂടി പൂര്‍ണ ഐക്യവും സന്തോഷവും അനുഭവിച്ചു.

ജഗാമ യത്ര ശൈലജാ വിമാനമീശവല്ലഭാ

അവന്‍ ശൈലജയായ ഈശ്വരന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവള്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗലോകത്തില്‍ വസിക്കുന്നിടത്തേക്കു ചെന്നു.

അവാപ സാന്ധകം സുഖം പ്രസാദമന്ധകം പ്രതി

അവന്‍ അന്ധകനുവേണ്ടി പരമസുഖവും അനുഗ്രഹവും ലഭിച്ചു.

പപാത ദണ്ഡവത്ക്ഷിതൌ നനാമ പാദപദ്മയോഃ

അവന്‍ നിലത്തേക്ക് വീണ് ദണ്ഡവത്പ്രണാമം ചെയ്തു, പാദപദ്മങ്ങളില്‍ നമസ്കരിച്ചു.

യതഃ പ്രധാനപൂരുഷൌ നിഹന്തി യാഖിലം ജഗത്

പ്രധാനപുരുഷന്‍ ഈ ലോകം മുഴുവന്‍ നശിപ്പിക്കുന്നു.

ഹിരണ്മയേ ഽതിനിര്മലേ നമാമി താമിമാമജാമ്

സ്വര്‍ണ്ണംപോലും അത്യന്തം വിശുദ്ധയും ജനനമരണരഹിതയുമായ അവളെ ഞാന്‍ നമസ്കരിക്കുന്നു.

നമാമി യത്ര താമുമാമശേഷബേദവര്ജിതാമ്

എല്ലാ ഭേദഭാവങ്ങളും ഇല്ലാത്ത അവളെ അവിടെയുണ്ടായിരിക്കുന്നിടത്ത് ഞാന്‍ നമസ്കരിക്കുന്നു.

നമാമി യാ ഗുണാതിഗാ ഗിരീശപുത്രികാമിമാമ്

ഗുണങ്ങളെ അതിജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ ഗിരീശപുത്രിയെ ഞാന്‍ നമസ്കരിക്കുന്നു.

സുരാസുരൈര്യദര്ചിതം നമാമി തേ പദാമ്ബുജമ്

ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ആരാധിക്കുന്ന നിന്റെ പാദപദ്മങ്ങള്‍ക്ക് ഞാന്‍ നമസ്കരിക്കുന്നു.

സംസ്തുതാ ദൈത്യപതിനാ പുത്രത്വേ ജഗൃഹേ ഽന്ധകമ്

ദാനവാധിപന്‍ സ്തുതിച്ചപ്പോള്‍ അവള്‍ അന്ധകനെ പുത്രനായി സ്വീകരിച്ചു.

ജഗാമാനുജ്ഞയാ ശംഭോഃ പാതാലം പരമേശ്വരഃ

ശംഭുവിന്റെ അനുമതിയോടെ പരമേശ്വരന്‍ പാതാളത്തിലേക്ക് പോയി.

സമാസ്തേ ഹരിരവ്യക്തോ നൃസിംഹാകൃതിരീശ്വരഃ

അവിടെ അവ്യക്തനായ ഹരിയും നരസിംഹരൂപിയായ ഈശ്വരനും നിലകൊണ്ടിരുന്നു.

കാലാഗ്നിരുദ്രോ ഭഗവാന് യുയോജാത്മാനമാത്മനി

കാളാഗ്നിരുദ്രന്‍ ഭഗവാന്‍ തന്റെ ആത്മാവിനെ തന്നെ ആത്മാവില്‍ ഐക്യപ്പെടുത്തി.

ബുഭുക്ഷിതാ മഹാദേവം പ്രണമ്യാഹുസ്ത്രിശൂലിനമ്

വിഭവം തേടി വിശപ്പോടെ മഹാദേവനേം, ത്രിശൂലധാരിയേം, നമസ്കരിച്ചു സംസാരിച്ചു.

ത്രൈലോക്യം ഭക്ഷയിഷ്യാമോ നാന്യഥാ തൃപ്തിരസ്തിനഃ

മൂന്നു ലോകവും ഞങ്ങൾ ഉണ്ണും; അങ്ങനെ മാത്രമേ ഞങ്ങളുടെ വിശപ്പ് തീരൂ.

ഭക്ഷയാഞ്ചക്രിരേ സര്വം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ്

അവർ ചരാചരങ്ങളോടുകൂടിയ മൂന്നു ലോകവും ഉണ്ണാൻ തുടങ്ങി.

ദധ്യൌ നാരായണം ദേവം ക്ഷണാത്പ്രാദുരഭൂദ്ധരിഃ

നാരായണൻ, ദൈവം, ധ്യാനിച്ചു; ഉടൻ തന്നെ ഹരിയും പ്രത്യക്ഷമായി.

നിവാരയാശു ത്രൈലോക്യം ത്വദീയാ ഭഗവന്നിതി

ഭഗവനെ, ഈ മൂന്നു ലോകവും നിന്റെതാണല്ലോ, ദയവായി വേഗത്തിൽ രക്ഷിക്കണം.

ഉപതസ്ഥുര്മഹാദേവം നരസിംഹാകൃതിം ച തമ്

അവർ മഹാദേവനെയും നരസിംഹരൂപനായ അവനെയും സമീപിച്ചു.

പ്രദദുഃ ശംഭവേ ശക്തിം ഭൈരവായാതിതേജസേ

അവർ അതീവ ശക്തിയുള്ള ശംഭുവിനും ഭൈരവനുമാണ് തങ്ങളുടെ ശക്തി നൽകി.

ക്ഷണാദേകത്വമാപന്നം ശേഷാഹിം ചാപി മാതരഃ

ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് മാതാക്കളും ശേഷനുമൊത്ത് ഒന്നായി.

യേ ച മാം സംസ്മരന്തീഹ പാലനീയാഃ പ്രയത്നതഃ

ഇവിടെ ആരെങ്കിലും എന്നെ ഓർത്താൽ, അവരെ ശ്രദ്ധയോടെ സംരക്ഷിക്കണം.

മഹേശ്വരാംശസംഭൂതാ ഭുക്തിമുക്തിപ്രദാ ത്വിയമ്

മഹേശ്വരന്റെ ഭാഗം കൊണ്ടു ജനിച്ച ഇവൾ ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവളാണ്.

താമസീ രാജസീ മൂര്തിര്ദേവദേവശ്ചതുര്മുഖഃ

ഇവളുടെ രൂപം താമസവും രാജസവുമാണ്; ദേവദേവൻ നാലു മുഖങ്ങളുള്ളവനാണ്.

ഭക്ഷയിഷ്യതി കല്പാന്തേ രുദ്രാത്മാ നിഖിലം ജഗത്

കൽപ്പാന്തത്തിൽ രുദ്രൻ ആ മുഴുവൻ ലോകവും ഉണ്ണും.

സത്ത്വോദ്രിക്താജഗത് കൃത്സ്നം സംസ്ഥാപയതി നിത്യദാ

സത്ത്വം അധികമാകുമ്പോൾ അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ലോകം നിലനിര്‍ത്തുന്നു.

മൂലപ്രകൃതിരവ്യക്താ സദാനന്ദേതി കഥ്യതേ

അവ്യക്തമായ മൂലപ്രകൃതി എന്നും ആനന്ദം എന്നാണു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.