കൂര്മപുരാണമ്

ത്വാമൃതേ ഭഗവാന് ശക്തോ ഹന്താ നാന്യോ ഽസ്യ വിദ്യതേ

നാഥാ, നിന്നെ ഒഴികെ അവനെ കൊല്ലാൻ മറ്റാരും കഴിയില്ല.

സ്തൂയതേ വിവിധൈര്മന്ത്രര്വേദവിദ്ഭിര്വിചക്ഷണൈഃ

വിവിധ മന്ത്രങ്ങളാൽ വേദജ്ഞന്മാരായ പണ്ഡിതർ അവനെ സ്തുതിക്കുന്നു.

നിരീക്ഷ്യ വിഷ്ണും ഹനനേ ദൈത്യന്ദ്രസ്യ മതിം ദധൌ

വിഷ്ണുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ദാനവാധിപനെ കൊല്ലാൻ മനസ്സുറച്ചു.

സ്തുവന്തി ഭൈരവം ദേവമന്തരിക്ഷചരാ ജനാഃ

ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ ഭൈരവദേവനെ സ്തുതിക്കുന്നു.

ത്വമഗ്നിഃ സര്വഭൂതാനാമന്തശ്ചരസി നിത്യശഃ

നീ എല്ലാ ജീവികളിലും എപ്പോഴും ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്ന അഗ്നിയാകുന്നു.

ത്വം ബ്രഹ്മാ ത്വം മഹാദേവസ്ത്വം ധാമ പരമം പദമ്

നീ ബ്രഹ്മാവും മഹാദേവനും പരമധാമവും ഉന്നതപദവിയും ആകുന്നു.

മഹാവിഭൂതിര്ദേവേശോ ജയാശേഷജഗത്പതേ

വലിയ ശക്തിയുള്ളവൻ, ദേവതകളുടെ നാഥൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും ജയിച്ച അധിപൻ.

ത്രിശൂലാഗ്രേഷു വിന്യസ്യ പ്രനനര്ത സതാം ഗതിഃ

ത്രിശൂലത്തിന്റെ അഗ്രങ്ങളിൽ നിന്ന്, സന്മാർഗ്ഗികളുടെ ആശ്രയനായവൻ നൃത്തം ചെയ്തു.

പ്രണേമുരീശ്വരം ദേവം ഭൈരവം ഭവമോചകമ്

അവർ ഈശ്വരനായ ഭൈരവദേവനേയും ഭവബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നവനേയും വണങ്ങി.

അന്തരിക്ഷേ ഽപ്സരഃ സങ്ഘാ നൃത്യന്തിസ്മ മനോരമാഃ

ആകാശത്ത് മനോഹരമായ അപ്സരസ്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങൾ നൃത്തം ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു.

ഉത്പന്നാഖിലവിജ്ഞാനസ്തുഷ്ടാവ പരമേശ്വരമ്

സകലവിദ്യകളും ഉള്ള ഒരാൾ എഴുന്നേറ്റ് പരമേശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു.

കാലം കവിം യോഗവിയോഗഹേതുമ്

കാലൻ, കവി, യോഗത്തിലെ ഐക്യവും വേർപാടും ഉണ്ടാക്കുന്ന കാരണവും ആയവൻ—

ഭവന്തമേകം പ്രണമാമി രുദ്രമ്

ഏകനായ രുദ്രനേ, ഞാൻ നിനക്കു വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.

വായ്വാദിഭേദൈരഖിലാത്മരൂപ

വായുവും മറ്റു ഘടകങ്ങളായ വിഭേദങ്ങളായി പ്രത്യക്ഷമാകുന്ന, എല്ലാറ്റിന്റെയും ആത്മരൂപമായവനേ—

ത്വമന്തകോ യോഗിഗണാഭിജുഷ്ടഃ

യോഗിമാരുടെ കൂട്ടം ആദരിക്കുന്ന അന്തകനായവനാണ് നീ.

ഭവന്തമാഹുഃ ശിവമേവ കേചിത്

ചിലർ നിന്നെ ശിവനെന്നു വിളിക്കുന്നു.

സ്വയം പ്രഭോ ഽശേഷവിശേഷഹീനഃ

പ്രഭുവേ, നീ എല്ലാ വ്യത്യാസങ്ങളും ഇല്ലാത്തവനാണ്.

നീലഗ്രീവഃ സ്തൂയസേ വേദവിദ്ഭിഃ

നീലകണ്ഠനേ, വേദം അറിയുന്നവർ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു.

സദാശിവസ്ത്വം പരമേശ്വരോ ഽസി

നീ സദാശിവനാണ്, നീ പരമേശ്വരനാണ്.

സഹസ്ത്രശക്ത്യാസനസംസ്ഥിതായ

ആയിരം ശക്തികൾക്കു മേൽ ഇരിക്കുന്നവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

നമോ ജനാനാം ഹൃദി സംസ്ഥിതായ

ജനങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

നമഃ പരാന്തായ ഭവോദ്ഭവായ

പരമാവസാനവും ഭവത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും ആയവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

നമോ ഽമ്ബികായാഃ പതയേ മൃഡായ

അംബികയുടെ ഭർത്താവായ ദയാനിധിയായവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

നമോ മഹേശായ നമഃ ശിവായ

മഹേശ്വരനേ, ശിവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

തുഷ്ടഃ പ്രോവാച ഹസ്താഭ്യാം സ്പൃഷ്ട്വാഥ പരമേശ്വരഃ

സന്തുഷ്ടനായ പരമേശ്വരൻ കൈകൊണ്ട് സ്പർശിച്ച് പിന്നീട് സംസാരിച്ചു.

സംപ്രാപ്യ ഗാണപത്യം മേ സന്നിധാനേ വസാമരഃ

എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഗണപതിയായ സ്ഥാനം ലഭിച്ച്, അമരനായ നീ ഇവിടെ വസിക്കും.

നന്ദീശ്വരസ്യാനുചരഃ സര്വദുഃ ഖവിവര്ജിതഃ

നന്ദീശ്വരന്റെ അനുചരനായി, എല്ലാ വലിയ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായവനാകും നീ.

ഗണേശ്വരാ മഹാദേവമന്ധകം ദേവസന്നിധൌ

ഭഗവാന്മാരുടെ സഭയില്‍ ഗണങ്ങളുടെ നാഥനായ മഹാദേവനും അന്ധകനും നിലകൊണ്ടിരുന്നു.

നീലകണ്ഠം ജടാമൌലിം ശൂലാസക്തമഹാകരമ്

നീലകണ്ഠനായ, ജടകളാല്‍ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നവനും ശക്തമായ കൈയില്‍ ത്രിശൂലം പിടിച്ചവനും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.