കൂര്മപുരാണമ്

ന പശ്യന്തി ജഗത്സൂതിം തദ്ഭുതമിവാഭവത്

അവർ ലോകത്തിന്റെ ഉത്ഭവം കാണുന്നില്ല; അതൊരു അത്ഭുതംപോലെയായി.

മോഹിതോ ഗിരിജാം ദേവീമാഹര്തും ഗിരിമായയൌ

ഭ്രമിച്ചവൻ ഗിരിജാ ദേവിയെ പിടിക്കാൻ പർവതത്തിലേക്ക് പോയി.

തത്രൈവാവിരഭൂദ് ദൈത്യൈര്യുദ്ധായ പുരുഷോത്തമഃ

അവിടെ തന്നെയായിരുന്നു, ദാനവരുമായി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പരമപുരുഷൻ പ്രത്യക്ഷമായത്.

സ കാലരുദ്രോ ഽഭിജഗാമ ദേവഃ

അപ്പോൾ കാലരുദ്രൻ എന്ന ദേവൻ അടുത്തുവന്നു.

ജഗാമ ദേവോ ഽപി സഹസ്ത്രബാഹുഃ

ആയിരം കൈകളുള്ള ദേവനും അവിടെ എത്തി.

സ്ത്രിലോകദൃഷ്ടിര്ഭഗവാനിവാര്കഃ

മൂന്നു ലോകങ്ങളിലുമുള്ള സ്ത്രീകൾ കാണുന്ന ഭഗവാൻ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.

പപാത ദേവോപരി പുഷ്പവൃഷ്ടിഃ

ദേവന്റെ മേൽ പുഷ്പവർഷം വീണു.

ര് ഗണൈരശേഷൈരമപപ്രധാനൈഃ

അവിടെ പ്രധാനമായ ഗണങ്ങൾക്കൊപ്പം എല്ലാ ഗണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

വിമാനമാരുഹ്യ വിഹീനസത്ത്വഃ

ജീവശക്തി ഇല്ലാതെ അവൻ വിഹായസ്യാനത്തിൽ കയറി.

വ്യാജഹാര മഹാദേവം ഭൈരവം ഭൂതിഭൂഷണമ്

അവൻ ഭസ്മം അലങ്കരിച്ച മഹാദേവനായ ഭൈരവനോടു സംസാരിച്ചു.

ത്വാമൃതേ ഭഗവാന് ശക്തോ ഹന്താ നാന്യോ ഽസ്യ വിദ്യതേ

നാഥാ, നിന്നെ ഒഴികെ അവനെ കൊല്ലാൻ മറ്റാരും കഴിയില്ല.

സ്തൂയതേ വിവിധൈര്മന്ത്രര്വേദവിദ്ഭിര്വിചക്ഷണൈഃ

വിവിധ മന്ത്രങ്ങളാൽ വേദജ്ഞന്മാരായ പണ്ഡിതർ അവനെ സ്തുതിക്കുന്നു.

നിരീക്ഷ്യ വിഷ്ണും ഹനനേ ദൈത്യന്ദ്രസ്യ മതിം ദധൌ

വിഷ്ണുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ദാനവാധിപനെ കൊല്ലാൻ മനസ്സുറച്ചു.

സ്തുവന്തി ഭൈരവം ദേവമന്തരിക്ഷചരാ ജനാഃ

ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ ഭൈരവദേവനെ സ്തുതിക്കുന്നു.

ത്വമഗ്നിഃ സര്വഭൂതാനാമന്തശ്ചരസി നിത്യശഃ

നീ എല്ലാ ജീവികളിലും എപ്പോഴും ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്ന അഗ്നിയാകുന്നു.

ത്വം ബ്രഹ്മാ ത്വം മഹാദേവസ്ത്വം ധാമ പരമം പദമ്

നീ ബ്രഹ്മാവും മഹാദേവനും പരമധാമവും ഉന്നതപദവിയും ആകുന്നു.

മഹാവിഭൂതിര്ദേവേശോ ജയാശേഷജഗത്പതേ

വലിയ ശക്തിയുള്ളവൻ, ദേവതകളുടെ നാഥൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും ജയിച്ച അധിപൻ.

ത്രിശൂലാഗ്രേഷു വിന്യസ്യ പ്രനനര്ത സതാം ഗതിഃ

ത്രിശൂലത്തിന്റെ അഗ്രങ്ങളിൽ നിന്ന്, സന്മാർഗ്ഗികളുടെ ആശ്രയനായവൻ നൃത്തം ചെയ്തു.

പ്രണേമുരീശ്വരം ദേവം ഭൈരവം ഭവമോചകമ്

അവർ ഈശ്വരനായ ഭൈരവദേവനേയും ഭവബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നവനേയും വണങ്ങി.

അന്തരിക്ഷേ ഽപ്സരഃ സങ്ഘാ നൃത്യന്തിസ്മ മനോരമാഃ

ആകാശത്ത് മനോഹരമായ അപ്സരസ്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങൾ നൃത്തം ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു.

ഉത്പന്നാഖിലവിജ്ഞാനസ്തുഷ്ടാവ പരമേശ്വരമ്

സകലവിദ്യകളും ഉള്ള ഒരാൾ എഴുന്നേറ്റ് പരമേശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു.

കാലം കവിം യോഗവിയോഗഹേതുമ്

കാലൻ, കവി, യോഗത്തിലെ ഐക്യവും വേർപാടും ഉണ്ടാക്കുന്ന കാരണവും ആയവൻ—

ഭവന്തമേകം പ്രണമാമി രുദ്രമ്

ഏകനായ രുദ്രനേ, ഞാൻ നിനക്കു വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.

വായ്വാദിഭേദൈരഖിലാത്മരൂപ

വായുവും മറ്റു ഘടകങ്ങളായ വിഭേദങ്ങളായി പ്രത്യക്ഷമാകുന്ന, എല്ലാറ്റിന്റെയും ആത്മരൂപമായവനേ—

ത്വമന്തകോ യോഗിഗണാഭിജുഷ്ടഃ

യോഗിമാരുടെ കൂട്ടം ആദരിക്കുന്ന അന്തകനായവനാണ് നീ.

ഭവന്തമാഹുഃ ശിവമേവ കേചിത്

ചിലർ നിന്നെ ശിവനെന്നു വിളിക്കുന്നു.

സ്വയം പ്രഭോ ഽശേഷവിശേഷഹീനഃ

പ്രഭുവേ, നീ എല്ലാ വ്യത്യാസങ്ങളും ഇല്ലാത്തവനാണ്.

നീലഗ്രീവഃ സ്തൂയസേ വേദവിദ്ഭിഃ

നീലകണ്ഠനേ, വേദം അറിയുന്നവർ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു.

സദാശിവസ്ത്വം പരമേശ്വരോ ഽസി

നീ സദാശിവനാണ്, നീ പരമേശ്വരനാണ്.