കൂര്മപുരാണമ്

പരാങ്മുഖോരണാത് തസ്മാത് പലായത മഹാജവഃ

അവിടെ നിന്ന് അതിവേഗിയായവൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങി ഓടി.

ഹിതായ ലോകേ ഭക്താനാമാജഗാമാഥ മന്ദരമ്

ലോകത്തിന്റെയും ഭക്തന്മാരുടെയും ഭലത്തിനായി, പിന്നെ അവൻ മന്ദരപർവ്വതത്തിലേക്ക് എത്തി.

സമാഗമ്യോപതസ്ഥുസ്തം ഭാനുമന്തമിവ ദ്വിജാഃ

ദ്വിജന്മാർ ഒത്തുചേർന്ന്, പ്രകാശമുള്ള സൂര്യനെപ്പോലെ അവനെ സമീപിച്ചു.

ദദര്ശ നന്ദിനം ദേവം ഭൈരവം കേശവം ശിവഃ

ശിവൻ, നന്ദി, ഭൈരവൻ, കേശവൻ എന്നീ ദൈവങ്ങളെ കണ്ടു.

ആഘ്രായ മൂര്ധനീശാനഃ കേശവം പരിഷസ്വജേ

ഈശ്വരൻ കേശവന്റെ തലമുടി നക്കിക്കൊണ്ട് അവനെ അങ്കത്തിലെടുത്തു.

നനാമ ശിരസാ തസ്യ പാദയോരീശ്വരസ്യ സാ

അവൾ ആ ഈശ്വരന്റെ കാലിൽ തലകൂവി നമസ്കരിച്ചു.

ഭൈരവോ വിഷ്ണുമാഹാത്മ്യം പ്രണതഃ പാര്ശ്വഗോ ഽവദത്

ഭൈരവൻ, അവന്റെ പക്കൽ നിന്ന് നമസ്കരിച്ച് വിഷ്ണുവിന്റെ മഹത്വം പ്രസ്താവിച്ചു.

സമാസ്തേ ഭഗവാനീശോ ദേവ്യാ സഹ വരാസനേ

ഭഗവാൻ ഈശ്വരൻ ദേവിയോടൊപ്പം ഉത്തമാസനത്തിൽ ഇരുന്നു.

ആജഗ്മുര്മന്ദരം ദ്രുഷ്ടം ദേവദേവം ത്രിലോചനമ്

അവർ മന്ദരപർവ്വതത്തിലേക്ക് ചെന്നു, ദേവദേവനായ ത്രിനേത്രനേ കണ്ടു.

സമാഗതം ദൈത്യസൈന്യമീശ്ദര്ശനവാഞ്ഛയാ

ഈശ്വരനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ദൈത്യസൈന്യം ഒത്തുചേർന്നു.

പ്രണേമുരാദരാദ് ദേവ്യോ ഗായന്തി സ്മാതിലാലസാഃ

ഭക്തിയോടും ആസക്തിയോടും കൂടിയ ദേവികൾ ആദരപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു പാടിത്തുടങ്ങി.

ദേവാസനഗതം ദേവം നാരായണമനാമയമ്

ദൈവാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ദോഷരഹിതനായ നാരായണനെ അവർ കണ്ടു.

പ്രണമ്യ ദേവമീശാനം പൃഷ്ടവത്യോ വരാങ്ഗനാഃ

ഈശാനനായ ദേവനോട് നമസ്കരിച്ച്, മഹിളകൾ അവനോട് ചോദിച്ചു.

കോ ഽന്വയം ഭ്തി വപുഷാ പങ്കജായതലോചനഃ

ഇവൻ ആരാണ്, ഈ പ്രകാശമുള്ള രൂപത്തിൽ, താമരപ്പൂവിന്റെ ഇലയുപോലെയുള്ള കണ്ണുകളോടെ?

വ്യാജഹാര മഹായോഗീ ഭൂതാധിപതിരവ്യയഃ

മഹായോഗിയും, ഭവങ്ങളുടേയും അക്ഷയനായ ഉടമയും സംസാരിച്ചു.

വിഭജ്യ സംസ്ഥിതോ ദേവഃ സ്വാത്മാനം ബഹുധേശ്വരഃ

ഭഗവാൻ, പലവിധത്തിൽ സ്വയം വിഭജിച്ച് നിലകൊണ്ടു.

ഏകോ ഽയം വേദ വിശ്വാത്മാ ഭവാനീ വിഷ്ണുരേവ ച

ഈ ഒരുവൻ മാത്രമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത് — സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ ആത്മാവായ ഭവാനിയും വിഷ്ണുവും.

മാമേവ കേശവം ദേവമാഹുര്ദേവീമഥാമ്ബികാമ്

എന്നെ അവർ കേശവനെന്ന ദൈവമായും, ദേവിയെ അംബികയെന്നുമാണ് വിളിക്കുന്നത്.

കര്താ കാരയിതാ വിഷ്ണുര്ഭുക്തിമുക്തിഫലപ്രദഃ

വിഷ്ണു സൃഷ്ടാവും സൃഷ്ടിക്ക് കാരണവനും ആനന്ദവും മോക്ഷഫലവും നൽകുന്നവനുമാണ്.

സ്ത്രഷ്ടാ പാതാ വാസുദേവോ വിശ്വാത്മാ വിശ്വതോമുഖഃ

വാസുദേവൻ സൃഷ്ടാവും രക്ഷകനും സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ ആത്മാവും എല്ലാദിശകളിലേക്കും മുഖമുള്ളവനുമാണ്.

താരകഃ പുരുഷോ ഹ്യാത്മാ കേവലം പരമം പദമ്

അവൻ രക്ഷകനും, പുരുഷനും, ആത്മാവും, ഏകമായ പരമപദവിയുമാണ്.

സാന്താ സത്യാ സദാനന്ദാ പരം പദമിതി ശ്രുതിഃ

ശാന്തനും സത്യവാനുമാണ്, എന്നും ആനന്ദമുള്ളവൻ — ഇതാണ് ഉപനിഷത്ത് പരമപദം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

ഏഷൈവ സര്വഭൂതാനാം ഗതീനാമുത്തമാ ഗതിഃ

എല്ലാ ജീവികളുടെ മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ലക്ഷ്യം ഇതൊന്നാണ്.

പശ്യാമ്യശേഷമേവേദം യസ്തദ് വേദ സ മുച്യതേ

ഞാൻ ഇതെല്ലാം ഒറ്റതായാണ് കാണുന്നത്; ഇതറിയുന്നവൻ മോചിതനാകും.

ഏകമേവ വിജാനീധ്വം തതോ യാസ്യഥ നിര്വൃതിമ്

നിങ്ങൾ ഏകത്വം മാത്രം മനസ്സിലാക്കുക; അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് പരമാനന്ദം ലഭിക്കും.

യേ ഭിന്നദൃഷ്ട്യാപീശാനം പൂജയന്തോ ന മേ പ്രിയാഃ

ഭേദദൃഷ്ടിയോടെ ഈശ്വരനെ ആരാധിക്കുന്നവർ എനിക്ക് പ്രിയരല്ല.

പച്യമാനാ ന മുച്യന്തേ കല്പകോടിശതൈരപി

അവർ എത്രയോ കോടി കല്പങ്ങൾ കഷ്ടപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും മോചനം ലഭിക്കില്ല.

യഥാവദിഹ വിജ്ഞായ ധ്യേയഃ സര്വാപദി പ്രഭുഃ

ഇവിടെ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കി, എല്ലാ കഷ്ടപ്പാടുകളിലും ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കണം.

നേമുര്നാരായണം ദേവം ദേവീം ച ഹിമശൈലജാമ്

അവർ നാരായണനെയും, ഹിമവാന്റെ പുത്രിയായ ദേവിയെയും വന്ദിക്കാറില്ല.