കൂര്മപുരാണമ്

ശിഷ്യാനധ്യാപയാമാസുര്ദര്ശയിത്വാ ഫലാനി തു

ഫലങ്ങൾ കാണിച്ച ശേഷം അവർ ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ചകാര ശങ്കരോ ഭിക്ഷാം ഹിതായൈഷാം ദ്വിജൈഃ സഹ

അവരുടെ ഭാവിക്ക് വേണ്ടി ശങ്കരൻ ദ്വിജന്മാരോടൊപ്പം ഭിക്ഷയെടുത്തു.

വിമോഹയംല്ലോകമിമം ജടാമണ്ഡലമണ്ഡിതഃ

ജടാമുടി അലങ്കരിച്ച്, അവൻ ഈ ലോകത്തെ മോഹിപ്പിച്ചു.

നിയോജ്യാങ്ഗഭവം രുദ്രം ഭൈരവം ദുഷ്ടനിഗ്രഹേ

തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഭൈരവനായ രുദ്രനെ ദുഷ്ടരെ ശാസിക്കാൻ നിയോഗിച്ചു.

സംസ്ഥാപ്യ തത്ര ഗണപാന് ദേവാനിന്ദ്രപുരോഗമാന്

അവിടെ ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ദേവന്മാരോടും ഗണങ്ങളോടും കൂടി സ്ഥാപിച്ചു.

സ്ത്രീരൂപധാരീ നിയതം സേവതേ സ്മ മഹേശ്വരീമ്

സ്ത്രീരൂപം ധരിച്ച്, അവൻ എപ്പോഴും മഹേശ്വരിയെ സേവിച്ചു.

സിഷേവിരേ മഹാദേവീം സ്ത്രീവേശം ശോഭനം ഗതാഃ

അവർ മനോഹരമായ സ്ത്രീവേഷം ധരിച്ചു മഹാദേവിയെ സേവിച്ചു.

ദ്വാരദേശേ ഗണാധ്യക്ഷോ യഥാപൂര്വമതിഷ്ഠത

കവാടത്തിൽ ഗണാധ്യക്ഷൻ മുമ്പുപോലെ നിലകൊണ്ടിരുന്നു.

ആഹര്തുകാമോ ഗിരിജാമാജഗാമാഥ മന്ദരമ്

പാർവതിയെ കൊണ്ടുവരാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അവൻ പിന്നീട് മന്ദരപർവതത്തിൽ എത്തി.

ന്യഷേധയദമേയാത്മാ കാലരൂപധരോ ഹരഃ

ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഹരൻ കാലരൂപം ധരിച്ചു അവനെ തടഞ്ഞു.

ശൂലേനോരസി തം ദൈത്യമാജഘാന വൃഷധ്വജഃ

വൃഷധ്വജൻ ത്രിശൂലം കൊണ്ട് ആ ദാനവനെ നെഞ്ചിൽ അടിച്ചു.

നന്ദിഷേണാദയോ ദൈത്യൈരന്ധകൈരഭിനിര്ജിതാഃ

നന്ദിയും അവന്റെ സേനയും അന്ധകദാനവന്മാരാൽ തോറ്റുപോയി.

വിനായകോ മേഘവാഹഃ സോമനന്ദീ ച വൈദ്യുതഃ

വിനായകൻ, മേഘവാഹൻ, വൈദ്യുതനായി ജനിച്ച സോമനന്ദി ഇവരും,

യുയുധുഃ ശൂലശക്ത്യൃഷ്ടിഗിരികൂടപരശ്വധൈഃ

ത്രിശൂലങ്ങൾ, കുന്തങ്ങൾ, ഇഷ്ടികൾ, പർവതശൃംഗങ്ങൾ, പരശുവുകൾ എന്നിവ കൊണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്തു.

ദൈത്യേന്ദ്രേണാതിബലിനാ ക്ഷിപ്താസ്തേ ശതയോജനമ്

അത്യന്ത ശക്തനായ ദാനവാധിപൻ അവരെ നൂറു യോജന ദൂരം എറിഞ്ഞു.

കാലസൂര്യപ്രതീകാശാ ഭൈരവം ത്വഭിദുദ്രുവുഃ

കാലസൂര്യനുപമമായ പ്രകാശത്തോടെ, അവർ ഭൈരവനിലേക്ക് ഓടി ചെന്നു.

യുയോധ ഭൈരവോ രുദ്രഃ ശൂലമാദായ ഭീഷണമ്

ഭയങ്കരമായ ത്രിശൂലം എടുത്ത്, ഭൈരവനായ രുദ്രൻ യുദ്ധം ചെയ്തു.

ജഗാമ ശരണം ദേവം വാസുദേവമജം വിഭുമ്

അവൻ ജനനമില്ലാത്തവനും എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവനുമായ വാസുദേവനിൽ അഭയം തേടി.

ദേവീപാര്ശ്വസ്ഥിതോ ദേവോ വിനാശായാമരദ്വിഷാമ്

അമരന്മാരുടെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കാൻ, ദേവൻ ദേവിയുടെ പക്കൽ നിന്നു.

നീതം കേശവമാഹാത്മ്യാല്ലീലയൈവ രണാജിരേ

കേശവന്റെ മഹത്വത്താൽ മാത്രവും, അവന്റെ ലീലാമാത്രത്താൽ യുദ്ധം അവസാനിച്ചു.

പരാങ്മുഖോരണാത് തസ്മാത് പലായത മഹാജവഃ

അവിടെ നിന്ന് അതിവേഗിയായവൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങി ഓടി.

ഹിതായ ലോകേ ഭക്താനാമാജഗാമാഥ മന്ദരമ്

ലോകത്തിന്റെയും ഭക്തന്മാരുടെയും ഭലത്തിനായി, പിന്നെ അവൻ മന്ദരപർവ്വതത്തിലേക്ക് എത്തി.

സമാഗമ്യോപതസ്ഥുസ്തം ഭാനുമന്തമിവ ദ്വിജാഃ

ദ്വിജന്മാർ ഒത്തുചേർന്ന്, പ്രകാശമുള്ള സൂര്യനെപ്പോലെ അവനെ സമീപിച്ചു.

ദദര്ശ നന്ദിനം ദേവം ഭൈരവം കേശവം ശിവഃ

ശിവൻ, നന്ദി, ഭൈരവൻ, കേശവൻ എന്നീ ദൈവങ്ങളെ കണ്ടു.

ആഘ്രായ മൂര്ധനീശാനഃ കേശവം പരിഷസ്വജേ

ഈശ്വരൻ കേശവന്റെ തലമുടി നക്കിക്കൊണ്ട് അവനെ അങ്കത്തിലെടുത്തു.

നനാമ ശിരസാ തസ്യ പാദയോരീശ്വരസ്യ സാ

അവൾ ആ ഈശ്വരന്റെ കാലിൽ തലകൂവി നമസ്കരിച്ചു.

ഭൈരവോ വിഷ്ണുമാഹാത്മ്യം പ്രണതഃ പാര്ശ്വഗോ ഽവദത്

ഭൈരവൻ, അവന്റെ പക്കൽ നിന്ന് നമസ്കരിച്ച് വിഷ്ണുവിന്റെ മഹത്വം പ്രസ്താവിച്ചു.

സമാസ്തേ ഭഗവാനീശോ ദേവ്യാ സഹ വരാസനേ

ഭഗവാൻ ഈശ്വരൻ ദേവിയോടൊപ്പം ഉത്തമാസനത്തിൽ ഇരുന്നു.

ആജഗ്മുര്മന്ദരം ദ്രുഷ്ടം ദേവദേവം ത്രിലോചനമ്

അവർ മന്ദരപർവ്വതത്തിലേക്ക് ചെന്നു, ദേവദേവനായ ത്രിനേത്രനേ കണ്ടു.