കൂര്മപുരാണമ്

സംജാതം തസ്യ വിജ്ഞാനം ശരണ്യം ശരണം യയൌ

അവനിൽ ജ്ഞാനം ഉണർന്നു, അവൻ രക്ഷകനിൽ അഭയം തേടി.

നാരായണേ മഹായോഗമവാപ പുരുഷോത്തമേ

നാരായണനിൽ, പരമപുരുഷനിൽ, അവൻ മഹായോഗം പ്രാപിച്ചു.

അവാപ തന്മഹദ് രാജ്യമന്ധകോ ഽസുരപുങ്ഗവഃ

അസുരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അന്ധകൻ ആ മഹാരാജ്യം നേടി.

മന്ദരസ്ഥാമുമാം ദേവീം ചകമേ പര്വതാത്മജാമ്

മന്ദരപർവതത്തിൽ വസിക്കുന്ന, പർവതപുത്രിയായ ഉമാദേവിയെ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

ഈശ്വരാരാധനാര്ഥായ തപശ്ചേരുഃ സഹസ്ത്രശഃ

ഈശ്വരനെ ആരാധിക്കാൻ ആയിരക്കണക്കിന് പേർ തപസ്സ് ചെയ്തു.

അനാവൃഷ്ടിരതീവോഗ്രാ ഹ്യാസീദ് ഭൂതവിനാശിനീ

വളരെ ഭയങ്കരമായ ഒരു വരൾച്ച ഉണ്ടായി, ജീവികൾ നശിച്ചു.

അയാചന്ത ക്ഷുധാവിഷ്ടാ ആഹാരം പ്രാണധാരണമ്

വിഷമമായ വിശപ്പിൽ അവർ ജീവൻ നിലനിർത്താൻ ആഹാരം യാചിച്ചു.

സര്വേ ബുബുജിരേ വിപ്രാ നിര്വിശങ്കേന ചേതസാ

എല്ലാ വിപ്രന്മാരും സംശയമില്ലാതെ മനസ്സോടെ ആഹാരം കഴിച്ചു.

ബഭൂവ വൃഷ്ടിര്മഹതീ യഥാപൂര്വമഭൂജ്ജഗത്

വലിയ മഴ പെയ്തു, ലോകം പഴയപോലെ ആവിച്ചു.

മഹര്ഷി ഗൌതമം പ്രോചുര്ഗച്ഛാമ ഇതി വേഗതഃ

അവർ പറഞ്ഞു: 'നമുക്ക് വേഗത്തിൽ മഹർഷി ഗൗതമന്റെ അടുക്കൽ പോകാം.'

ഉഷിത്വാ മദ്ഗൃഹേ ഽവശ്യം ഗച്ഛധ്വമിതി പണ്ഡിതാഃ

പണ്ഡിതന്മാർ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'എന്റെ വീട്ടിൽ കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞ്, നിങ്ങൾ തീർച്ചയായും പോകണം.'

സമീപം പ്രാപയാമാസുഗൌതമസ്യ മഹാത്മനഃ

അവർ അവരെ മഹാത്മാവായ ഗൗതമന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

ഗോഷ്ഠേ താം ബന്ധയാമാസ സ്പൃഷ്ടമാത്രാ മമാര സാ

അവൻ ആ പശുവിനെ കാളവളപ്പിൽ കെട്ടി. പക്ഷേ, അവളെ തൊട്ടതുമാത്രത്തിൽ അവൾ മരിച്ചുപോയി.

ന പശ്യതി സ്മ സഹസാ താദൃശം മുനയോ ഽബ്രുവന്

അപ്രത്യക്ഷമായി അത്തരം ഒരു സംഭവം കണ്ടില്ലെന്ന് മുനികൾ പറഞ്ഞു.

താവത് തേ ഽന്നം ന ഭോക്തവ്യം ഗച്ഛാമോ വയമേവ ഹി

'അത്രേ വരെ നിങ്ങൾക്ക് അന്നം കഴിക്കരുത്; ഞങ്ങൾ തന്നെയാണ് പോകുന്നത്.'

ജഗ്മുഃ പാപവശം നീതാസ്തപശ്ചര്തും യഥാ പുരാ

പാപഭാഗ്യത്തിന്റെ വശംവശാൽ, അവർ പഴയപോലെ തപസ്സു ചെയ്യാൻ പോയി.

കേനാപി ഹേതുനാ ജ്ഞാത്വാ ശശാപാതീവകോപനഃ

കാരണം മനസ്സിലാക്കി, ഒരാൾ അത്യന്തം കോപത്തോടെ അവരെ ശപിച്ചു.

ബഭൂവുസ്തേ തഥാ ശാപാജ്ജായമാനാഃ പുനഃ പുനഃ

ആ ശാപം മൂലം, അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും അങ്ങനെ ജനിച്ചു.

അസ്തുവന് ലൌകികൈഃ സ്തോത്രൈരുച്ഛിഷ്ടാ ഇവ സര്വഗൌ

അവർ ലോകത്തിൽ പ്രചാരമുള്ള സ്തോത്രങ്ങൾ പാടി, ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിന് ശേഷമുള്ള പശുക്കളെപ്പോലെ ആയിരുന്നു.

കാമവൃത്ത്യാ മഹായോഗൌ പാപാന്നസ്ത്രാതുമര്ഹഥഃ

കാമവശാൽ, മഹായോഗികളായ ഇരുവരെയും പാപകരമായ അന്നത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കേണ്ടത് നിങ്ങളുടെ കടമയാണ്.

കിമേതേഷാം ഭവേത് കാര്യം പ്രാഹ പുണ്യൈഷിണാമിതി

'ഇവർക്കായി എന്ത് ചെയ്യണം?' എന്ന് അദ്ദേഹം പുണ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരോടു ചോദിച്ചു.

ഗോപതിം പ്രാഹ വിപ്രേന്ദ്രാനാലോക്യ പ്രണതാന് ഹരിഃ

വിപ്രശ്രേഷ്ഠന്മാർ നമസ്കരിച്ചിരിക്കുന്നതിനെ കണ്ടു, ഹരി ഗോപതിയോട് പറഞ്ഞു.

സംഗച്ഛതേ മഹാദേവ ധര്മോ വേദാദ് വിനിര്ബഭൌ

മഹാദേവാ, വേദത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ധർമ്മം സമ്മതിക്കുന്നു.

അസ്മാഭിഃ സര്വ ഏവേമേ ഗന്താരോ നരകാനപി

നമ്മളോടൊപ്പം ഇവരും എല്ലാവരും നരകത്തേക്കു പോലും പോകും.

വിമോഹനായ ശാസ്ത്രാണി കരിഷ്യാമോ വൃഷധ്വജ

വൃഷഭധ്വജാ, ഞങ്ങൾ മോഹിപ്പിക്കുന്ന ശാസ്ത്രങ്ങൾ രചിക്കും.

ചകാര മോഹശാസ്ത്രാണി കേശവോ ഽപി ശിവേരിതഃ

ശിവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, കേശവനും മോഹിപ്പിക്കുന്ന ശാസ്ത്രങ്ങൾ രചിച്ചു.

പഞ്ചരാത്രം പാശുപതം തഥാന്യാനി സഹസ്ത്രശഃ

പഞ്ചരാത്രം, പാശുപതം, അങ്ങനെ ആയിരക്കണക്കിന് മറ്റും.

പതന്തോ നിരയേ ഘോരേ ബഹൂന് കല്പാന് പുനഃ പുനഃ

ഭയങ്കരമായ നരകത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും അനവധി കാലങ്ങൾ വീണു കിടക്കുന്നു.

വര്തധ്വം മത്പ്രസാദേന നാന്യഥാ നിഷ്കൃതിര്ഹി വഃ

എന്റെ കൃപയാൽ നിങ്ങൾ മുന്നോട്ട് പോകൂ; നിങ്ങൾക്ക് മറ്റൊരു മോചനമില്ല.