കൂര്മപുരാണമ്

പാദേന താഡയാമാസ വേഗേനോരസി തം ബലീ

ശക്തനായവൻ തന്റെ കാലുകൊണ്ട് വേഗത്തിൽ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അടിച്ചു.

ഗത്വാ വിജ്ഞാപയാമാസ പ്രവൃത്തമഖിലം തഥാ

അവൻ പോയി സംഭവിച്ച എല്ലാം പൂർണ്ണമായി അറിയിച്ചു.

നരസ്യാര്ധതനും കൃത്വാ സിംഹസ്യാര്ധതനും തഥാ

അവൻ മനുഷ്യന്റെ പാതി രൂപവും സിംഹത്തിന്റെ പാതി രൂപവും ധരിച്ചു.

ആവിര്ബഭൂവ സഹസാ മോഹയന് ദൈത്യപുങ്ഗവാന്

അവൻ അപ്രത്യക്ഷമായി ദൈത്യന്മാരിൽ പ്രമുഖരെ ആശ്ചര്യത്തിലാക്കുന്നതുപോലെ പെട്ടെന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ഭാതി നാരായണോ ഽനന്തോ യഥാ മധ്യന്ദിനേ രവിഃ

അനന്തനായ നാരായണൻ ഉച്ചവെയിലിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.

വധായ പ്രേരയാമാസ നരസിഹസ്യ സോ ഽസുരഃ

ആ അസുരൻ നരസിംഹനെ കൊല്ലലിനായി അയച്ചു.

സഹൈവ ത്വനുജൈഃ സര്വൈര്നാശയാശു മയേരിതഃ

അവനും അവന്റെ അനുയായികളും ഒരുമിച്ച് മായയാൽ വേഗത്തിൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.

യുയുധേ സര്വയത്നേന നരസിംഹേന നിര്ജിതഃ

അവൻ മുഴുവൻ ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച് പോരാടിയെങ്കിലും നരസിംഹനാൽ തോറ്റു.

ധ്യാത്വാ പശുപതേരസ്ത്രം സസര്ജ ച നനാദ ച

പശുപതിയുടെ ആയുധം ധ്യാനിച്ച് അവൻ അതു പ്രയോഗിച്ചു, അതിനൊപ്പം ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു.

ന ഹാനിമകരോദസ്ത്രം യഥാ ദേവസ്യ ശൂലിനഃ

എന്നാൽ ആ ആയുധം ശൂലധാരിയായ ദൈവത്തിന്ന് യാതൊരു ഹാനിയും വരുത്തിയില്ല.

മേനേ സര്വാത്മകം ദേവം വാസുദേവം സനാതനമ്

അവൻ വാസുദേവനെ, സകലത്തിന്റെയും ആത്മാവായ ശാശ്വതനായി കരുതി.

നനാമ ശിരസാ ദേവം യോഗിനാം ഹൃദയേശയമ്

യോഗിമാരുടെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദൈവത്തോട് അവൻ തലകൂന്തി നമസ്കരിച്ചു.

നിവാര്യ പിതരം ഭ്രാതൃന് ഹിരണ്യാക്ഷം തദാബ്രവീത്

അവൻ അപ്പനെയും സഹോദരന്മാരെയും തടഞ്ഞു നിർത്തി, പിന്നെ ഹിരണ്യാക്ഷനോട് പറഞ്ഞു.

പുരാണപുരുഷോ ദേവോ മഹായോഗീ ജഗന്മയഃ

പുരാതനനായ പരമപുരുഷനും ദൈവസ്വരൂപനും മഹായോഗിയും ഈ ലോകത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരവുമാണ്.

പ്രധാനപുരുഷസ്തത്ത്വം മൂലപ്രകൃതിരവ്യയഃ

അവൻ പ്രധാനംപുറുഷനായി, മൂലപ്രകൃതിയായും, അക്ഷയമായ അടിസ്ഥാനസത്തയുമാണ്.

ഗച്ഛധ്വമേനം ശരണം വിഷ്ണുമവ്യക്തമവ്യയമ്

നിങ്ങൾ അവ്യക്തനും അക്ഷയനുമായ വിഷ്ണുവിൽ അഭയം തേടൂ.

പ്രോവാച പുത്രമത്യര്ഥം മോഹിതോ വിഷ്ണുമായയാ

വിഷ്ണുവിന്റെ മായയിൽ ആകൃഷ്ടനായി, അവൻ തന്റെ മകനോട് അത്യന്തം ഉത്സാഹത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

സമാഗതോ ഽസ്മദ്ഭവനമിദാനീം കാലചോദിതഃ

കാലത്തിന്റെ പ്രേരണയാൽ, ഇപ്പോൾ അവൻ നമ്മുടെ വീടിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു.

മാ നിന്ദസ്വൈനമീശാനം ഭൂതാനാമേകമവ്യയമ്

നീ ഈ ഭാവജാതികളുടെ ഏകനായ അക്ഷയനായ ഈശ്വരനെ അപമാനിക്കരുത്.

കാലേന ഹന്യതേ വിഷ്ണുഃ കാലാത്മാ കാലരൂപധൃക്

കാലസ്വരൂപനായും കാലാത്മാവായും ഉള്ള വിഷ്ണുവിനെ കാലം തന്നെ നശിപ്പിക്കുന്നു.

നിവാരിതോ ഽപി പുത്രേണ യുയോധ ഹരിമവ്യയമ്

മകൻ തടഞ്ഞിട്ടും, അവൻ അക്ഷയനായ ഹരിയോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.

നഖൈര്വിദാരയാമാസ പ്രഹ്രാദസ്യൈവ പശ്യതഃ

പ്രഹ്ലാദൻ കണ്ട് നിൽക്കുമ്പോൾ തന്നെ, അവനെ നഖങ്ങൾകൊണ്ട് കീറിത്തെറിച്ചു.

വിസൃജ്യ പുത്രം പ്രഹ്രാദം ദുദ്രുവേ ഭയവിഹ്വലഃ

പുത്രനായ പ്രഹ്ലാദിനെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭയത്തിൽ ആകുലനായി അവൻ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.

നൃസിംഹദേഹസംഭൂതൈഃ സിംഹൈര്നോതാ യമാലയമ്

നരസിംഹന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച സിംഹങ്ങൾ പിടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതിനാൽ, അവൻ യമലോകം എത്തിച്ചേരുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

സ്വമേവ പരമം രൂപം യയൌ നാരായണാഹ്വയമ്

അവൻ തന്റെ പരമരൂപമായ നാരായണസ്വരൂപം സ്വീകരിച്ചു.

അഭിഷേകേണ യുക്തേന ഹിരണ്യാക്ഷമയോജയത്

അഭിഷേക ചടങ്ങിലൂടെ ഹിരണ്യാക്ഷനെ സ്ഥാനാരോഹനം ചെയ്തു.

ലബ്ധ്വാന്ധകം മഹാപുത്രം തപസാരാധ്യ ശങ്കരമ്

തപസ്സിലൂടെ ശങ്കരനെ ആരാധിച്ച്, മഹാപുത്രനായ അന്ധകനെ ലഭിച്ചു.

നീത്വാ രസാതലം ചക്രേ വന്ദീമിന്ദീവരപ്രഭാമ്

അവളെ രസാതലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, നീലനീർമ്മല്യപുഷ്പംപോലുള്ള വദിനിയായി ആക്കി.

ഗത്വാ വിജ്ഞാപയാമാസുര്വിഷ്ണവേ ഹരിമന്ദിരമ്

അവർ വിഷ്ണുവിന്റെ ആലയത്തിൽ ചെന്നു അപേക്ഷ നടത്തി.