കൂര്മപുരാണമ്

ത്രാതുമര്ഹസ്യനന്തേശ ത്രാതാ ഹി പരമേശ്വരഃ

അനന്തനായ പ്രഭോ, രക്ഷിക്കേണ്ടത് നിനക്കാണ് യോഗ്യം; പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണ് രക്ഷകൻ.

പ്രോവാചോന്നിദ്രപദ്മാക്ഷഃ പീതവാസാസുരദ്വിഷഃ

അപ്പോൾ, ഉറക്കം വിട്ടു എഴുന്നേറ്റ കമലനയനൻ, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച, അസുരന്മാരുടെ ശത്രു, സംസാരിച്ചു.

ഇമം ദേശമനുപ്രാപ്താഃ കിം വാ കാര്യം കരോമി വഃ

ഈ ദേശത്ത് എത്തിയിരിക്കുന്ന നിങ്ങൾക്കായി ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് പറയൂ.

ബാധതേ ഭഗവന് ദൈത്യോ ദേവാന് സര്വാന് സഹര്ഷിഭിഃ

പ്രഭോ, ഒരു ദാനവൻ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ഋഷിമാരോടൊപ്പം പീഡിപ്പിക്കുന്നു.

ഹന്തുമര്ഹസി സര്വേഷാം ത്വം ത്രാതാസി ജഗന്മയ

അവനെ കൊല്ലേണ്ടത് നിനക്കാണ് യോഗ്യം; നീയല്ലോ ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകൻ.

വധായ ദൈത്യമുഖ്യസ്യ സോ ഽസൃജത് പുരുഷം സ്വയമ്

ആ ദാനവനാഥനെ നശിപ്പിക്കാൻ, അവൻ സ്വയം ഒരു മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചു.

ശങ്ഖചക്രഗദാപാണിം തം പ്രാഹ ഗരുഡധ്വജഃ

ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈകളിൽ പിടിച്ചിരുന്ന അവനോട്, ഗരുഡധ്വജൻ പറഞ്ഞു.

ഇമം ദേശം സമാഗന്തും ക്ഷിപ്രമര്ഹസി പൌരുഷാത്

നിന്റെ ധൈര്യത്താൽ നീ വേഗത്തിൽ ഈ ദേശത്ത് വരിക.

മഹാപുരുഷമവ്യക്തം യയൌ ദൈത്യമഹാപുരമ്

ആ മഹാപുരുഷൻ, അദൃശ്യമായവൻ, ദാനവന്റെ മഹാനഗരത്തിലേക്ക് പോയി.

ആരുഹ്യ ഗരുഡം ദേവോ മഹാമേരുരിവാപരഃ

ദേവൻ ഗരുഡനിൽ കയറി, മറ്റൊരു മഹാമേരു പർവതംപോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

സമാചചക്ഷിരേ നാദം തദാ ദൈത്യപതേര്ഭയാത്

അപ്പോൾ, ദാനവനാഥനെ ഭയന്ന്, അവർ ആ ശബ്ദം അറിയിച്ചു.

വിമുഞ്ചന് ഭൈരവം നാദം തം ജാനീമോ ഽമരാര്ദന

ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം പുറത്ത് വിട്ട്, അവനെയാണ് നാം തിരിച്ചറിയുന്നത്, അമരാരികളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ.

സംനദ്ധൈഃ സായുധൈഃ പുത്രൈഃ പ്രഹ്രാദാദ്യൈസ്തദാ യയൌ

പ്രഹ്ലാദനും മറ്റു പുത്രന്മാരും ആയുധധാരികളായി, കാവചം ധരിച്ച് അവൻ പുറപ്പെട്ടു.

പുരുഷം പര്വതാകാരം നാരായണമിവാപരമ്

അവൻ പർവതസദൃശമായ രൂപത്തിൽ, മറ്റൊരു നാരായണനെപ്പോലെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യനെ കണ്ടു.

അയം സ ദേവോ ദേവാനാം ഗോപ്താ നാരായണോ രിപുഃ

ഇവനാണ് ദേവന്മാരുടെ രക്ഷകനായ ദേവൻ, നാരായണൻ, നമ്മുടെ ശത്രു.

താനി ചാശേഷതോ ദേവോ നാശയാമാസ ലീലയാ

അവിടെ ദേവൻ അതെല്ലാം എളുപ്പത്തിൽ പൂർണ്ണമായും നശിപ്പിച്ചു.

പ്രഹ്രാദശ്ചാപ്യനുഹ്രാദഃ സംഹ്രാദോ ഹ്രാദ ഏവ ച

പ്രഹ്ലാദനും അനുഹ്രാദനും സംഹ്രാദനും ഹ്രാദനും അങ്ങനെ—

സംഹ്രാദശ്ചാപി കൌമാരമാഗ്നേയം ഹ്രാദ ഏവ ച

സംഹ്രാദന് കൗമാരനും ആഗ്നേയനും എന്നിങ്ങനെ പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; ഹ്രാദനും അങ്ങനെ തന്നെ.

ന ശേകുര്ബാധിതും വിഷ്ണും വാസുദേവം യഥാ തഥാ

അവരിൽ ആരും വിഷ്ണുവിനെയും വാസുദേവനെയും യാതൊരു വിധത്തിലും ഹാനിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

പ്രഗൃഹ്യ പാദേഷു കരൈഃ സംചിക്ഷേപ നനാദ ച

അവൻ കൈകൊണ്ട് കാലിൽ പിടിച്ച് ഉയർത്തി എറിഞ്ഞു, അതിനൊപ്പം വലിയ ശബ്ദം മുഴക്കി.

പാദേന താഡയാമാസ വേഗേനോരസി തം ബലീ

ശക്തനായവൻ തന്റെ കാലുകൊണ്ട് വേഗത്തിൽ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അടിച്ചു.

ഗത്വാ വിജ്ഞാപയാമാസ പ്രവൃത്തമഖിലം തഥാ

അവൻ പോയി സംഭവിച്ച എല്ലാം പൂർണ്ണമായി അറിയിച്ചു.

നരസ്യാര്ധതനും കൃത്വാ സിംഹസ്യാര്ധതനും തഥാ

അവൻ മനുഷ്യന്റെ പാതി രൂപവും സിംഹത്തിന്റെ പാതി രൂപവും ധരിച്ചു.

ആവിര്ബഭൂവ സഹസാ മോഹയന് ദൈത്യപുങ്ഗവാന്

അവൻ അപ്രത്യക്ഷമായി ദൈത്യന്മാരിൽ പ്രമുഖരെ ആശ്ചര്യത്തിലാക്കുന്നതുപോലെ പെട്ടെന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ഭാതി നാരായണോ ഽനന്തോ യഥാ മധ്യന്ദിനേ രവിഃ

അനന്തനായ നാരായണൻ ഉച്ചവെയിലിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.

വധായ പ്രേരയാമാസ നരസിഹസ്യ സോ ഽസുരഃ

ആ അസുരൻ നരസിംഹനെ കൊല്ലലിനായി അയച്ചു.

സഹൈവ ത്വനുജൈഃ സര്വൈര്നാശയാശു മയേരിതഃ

അവനും അവന്റെ അനുയായികളും ഒരുമിച്ച് മായയാൽ വേഗത്തിൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.

യുയുധേ സര്വയത്നേന നരസിംഹേന നിര്ജിതഃ

അവൻ മുഴുവൻ ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച് പോരാടിയെങ്കിലും നരസിംഹനാൽ തോറ്റു.

ധ്യാത്വാ പശുപതേരസ്ത്രം സസര്ജ ച നനാദ ച

പശുപതിയുടെ ആയുധം ധ്യാനിച്ച് അവൻ അതു പ്രയോഗിച്ചു, അതിനൊപ്പം ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു.