കൂര്മപുരാണമ്

വൈവസ്വതേ ഽന്തരേ പ്രോക്താ ആദിത്യാശ്ചാദിതേഃ സുതാഃ

വൈവസ്വതന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ, ആദിതിയുടെ പുത്രന്മാരായ ആദിത്യന്മാർ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

ഹിരണ്യകശിപും ജ്യേഷ്ഠം ഹിരണ്യാക്ഷം തഥാപരമ്

ഹിരണ്യകശിപു മൂത്തവനും, ഹിരണ്യാക്ഷൻ അടുത്തവനും.

ദൃഷ്ട്വാലേഭേവരാന് ദിവ്യാന് സ്തുത്വാസൌ വിവിധൈഃ സ്തവൈ

ദിവ്യമായ വരങ്ങൾ കണ്ടു, അവൻ വിവിധസ്തുതികളാൽ അവരെ പുകഴ്ത്തി.

ബാധിതാസ്താഡിതാ ജഗ്മുര്ദേവദേവം പിതാമഹമ്

ബാധിതരായി അടിയേറ്റവർ, ദേവദേവനായ പിതാമഹന്റെ അടുക്കൽ പോയി.

കൂടസ്ഥം ജഗതാമേകം പുരാണം പുരുഷോത്തമമ്

അചഞ്ചലനും, ലോകങ്ങളിൽ ഏകനായവനും, പുരാതനനും, പരമപുരുഷനുമായവന്റെ അടുക്കൽ.

സര്വദേവഹിതാര്ഥായ ജഗാമ കമലാസനഃ

എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ഹിതത്തിനായി, കമലാസനനായവൻ പോയി.

ക്ഷീരോദസ്യോത്തരം കൂലം യത്രാസ്തേ ഹരിരീശ്വരഃ

ക്ഷീരസമുദ്രത്തിന്റെ വടക്കേ കരയിൽ, ഹരിയായ ഈശ്വരൻ വസിക്കുന്നിടത്തേക്ക്.

വവന്ദേ ചരണൌ മൂര്ധ്നാ കൃതാഞ്ജലിരഭാഷത

അവൻ തല കുനിഞ്ഞ് പാദങ്ങളിൽ വന്ദനം ചെയ്തു, കൈകൾ കൂപ്പി പറഞ്ഞു.

വ്യാപീ സര്വാമരവപുര്മഹായോഗീ സനാതനഃ

സകല ദേവന്മാരുടെയും സാരമായ രൂപം ധരിച്ച, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന, മഹായോഗിയായ ശാശ്വതൻ.

വൈരാഗ്യൈശ്വര്യനിരതോ രാഗാതീതോ നിരഞ്ജനഃ

വൈരാഗ്യത്തിലും ഐശ്വര്യത്തിലും ലീനനായ, ആസക്തികളെ അതിജീവിച്ച, കളങ്കം ഇല്ലാത്തവൻ.

ത്രാതുമര്ഹസ്യനന്തേശ ത്രാതാ ഹി പരമേശ്വരഃ

അനന്തനായ പ്രഭോ, രക്ഷിക്കേണ്ടത് നിനക്കാണ് യോഗ്യം; പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണ് രക്ഷകൻ.

പ്രോവാചോന്നിദ്രപദ്മാക്ഷഃ പീതവാസാസുരദ്വിഷഃ

അപ്പോൾ, ഉറക്കം വിട്ടു എഴുന്നേറ്റ കമലനയനൻ, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച, അസുരന്മാരുടെ ശത്രു, സംസാരിച്ചു.

ഇമം ദേശമനുപ്രാപ്താഃ കിം വാ കാര്യം കരോമി വഃ

ഈ ദേശത്ത് എത്തിയിരിക്കുന്ന നിങ്ങൾക്കായി ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് പറയൂ.

ബാധതേ ഭഗവന് ദൈത്യോ ദേവാന് സര്വാന് സഹര്ഷിഭിഃ

പ്രഭോ, ഒരു ദാനവൻ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ഋഷിമാരോടൊപ്പം പീഡിപ്പിക്കുന്നു.

ഹന്തുമര്ഹസി സര്വേഷാം ത്വം ത്രാതാസി ജഗന്മയ

അവനെ കൊല്ലേണ്ടത് നിനക്കാണ് യോഗ്യം; നീയല്ലോ ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകൻ.

വധായ ദൈത്യമുഖ്യസ്യ സോ ഽസൃജത് പുരുഷം സ്വയമ്

ആ ദാനവനാഥനെ നശിപ്പിക്കാൻ, അവൻ സ്വയം ഒരു മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചു.

ശങ്ഖചക്രഗദാപാണിം തം പ്രാഹ ഗരുഡധ്വജഃ

ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈകളിൽ പിടിച്ചിരുന്ന അവനോട്, ഗരുഡധ്വജൻ പറഞ്ഞു.

ഇമം ദേശം സമാഗന്തും ക്ഷിപ്രമര്ഹസി പൌരുഷാത്

നിന്റെ ധൈര്യത്താൽ നീ വേഗത്തിൽ ഈ ദേശത്ത് വരിക.

മഹാപുരുഷമവ്യക്തം യയൌ ദൈത്യമഹാപുരമ്

ആ മഹാപുരുഷൻ, അദൃശ്യമായവൻ, ദാനവന്റെ മഹാനഗരത്തിലേക്ക് പോയി.

ആരുഹ്യ ഗരുഡം ദേവോ മഹാമേരുരിവാപരഃ

ദേവൻ ഗരുഡനിൽ കയറി, മറ്റൊരു മഹാമേരു പർവതംപോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

സമാചചക്ഷിരേ നാദം തദാ ദൈത്യപതേര്ഭയാത്

അപ്പോൾ, ദാനവനാഥനെ ഭയന്ന്, അവർ ആ ശബ്ദം അറിയിച്ചു.

വിമുഞ്ചന് ഭൈരവം നാദം തം ജാനീമോ ഽമരാര്ദന

ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം പുറത്ത് വിട്ട്, അവനെയാണ് നാം തിരിച്ചറിയുന്നത്, അമരാരികളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ.

സംനദ്ധൈഃ സായുധൈഃ പുത്രൈഃ പ്രഹ്രാദാദ്യൈസ്തദാ യയൌ

പ്രഹ്ലാദനും മറ്റു പുത്രന്മാരും ആയുധധാരികളായി, കാവചം ധരിച്ച് അവൻ പുറപ്പെട്ടു.

പുരുഷം പര്വതാകാരം നാരായണമിവാപരമ്

അവൻ പർവതസദൃശമായ രൂപത്തിൽ, മറ്റൊരു നാരായണനെപ്പോലെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യനെ കണ്ടു.

അയം സ ദേവോ ദേവാനാം ഗോപ്താ നാരായണോ രിപുഃ

ഇവനാണ് ദേവന്മാരുടെ രക്ഷകനായ ദേവൻ, നാരായണൻ, നമ്മുടെ ശത്രു.

താനി ചാശേഷതോ ദേവോ നാശയാമാസ ലീലയാ

അവിടെ ദേവൻ അതെല്ലാം എളുപ്പത്തിൽ പൂർണ്ണമായും നശിപ്പിച്ചു.

പ്രഹ്രാദശ്ചാപ്യനുഹ്രാദഃ സംഹ്രാദോ ഹ്രാദ ഏവ ച

പ്രഹ്ലാദനും അനുഹ്രാദനും സംഹ്രാദനും ഹ്രാദനും അങ്ങനെ—

സംഹ്രാദശ്ചാപി കൌമാരമാഗ്നേയം ഹ്രാദ ഏവ ച

സംഹ്രാദന് കൗമാരനും ആഗ്നേയനും എന്നിങ്ങനെ പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; ഹ്രാദനും അങ്ങനെ തന്നെ.

ന ശേകുര്ബാധിതും വിഷ്ണും വാസുദേവം യഥാ തഥാ

അവരിൽ ആരും വിഷ്ണുവിനെയും വാസുദേവനെയും യാതൊരു വിധത്തിലും ഹാനിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.