കൂര്മപുരാണമ്

സംകല്പാ ച മുഹൂര്താ ച സാധ്യാ വിശ്വാ ച ഭാമിനീ

അവരാണ് സംകല്പയും മുഹൂർത്തയും, സാദ്ധ്യയും വിശ്വയും, ഭാമിനി.

വിശ്വായാ വിശ്വദേവാസ്തു സാധ്യാ സാധ്യാനജീജനത്

വിശ്വയിലുനിന്ന് വിശ്വദേവന്മാർ ജനിച്ചു; സാദ്ധ്യയിൽനിന്ന് സാദ്ധ്യന്മാർ പിറന്നു.

ഭാനോസ്തു ഭാനവശ്ചൈവ മുഹൂര്താ വൈ മുഹൂര്തജാഃ

ഭാനുവിൽനിന്ന് ഭാനവന്മാർ ജനിച്ചു; മുഹൂർത്തയിൽനിന്ന് മുഹൂർത്തജന്മാർ പിറന്നു.

സംകല്പായാസ്തു സംകല്പോ ധര്മപുത്രാ ദശ സ്മൃതാഃ

സംകല്പയിൽനിന്ന് സംകല്പൻ ജനിച്ചു; ധർമ്മപുത്രന്മാരായ പത്തു പേർ ഇവിടെയുണ്ട്.

പ്രത്യൂഷശ്ച പ്രഭാസശ്ച വസവോ ഽഷ്ടൌ പ്രകീര്തിതാഃ

പ്രത്യൂഷനും പ്രഭാസനും എട്ട് വസുക്കളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ധ്രുവസ്യ പുത്രോ ഭഗവാന് കാലോ ലോകപ്രകാലനഃ

ധ്രുവന്റെ മകനാണ് ഭാഗവാൻ കാലൻ, ലോകങ്ങളെ അളക്കുന്നവൻ.

പുരോജവോ ഽനിലസ്യ സ്യാദവിജ്ഞാതഗതിസ്തഥാ

അനിലന്റെ മകനായി പുരോജവൻ ജനിച്ചു, അവന്റെ സഞ്ചാരം ആര്ക്കും അറിയാവുന്നതല്ല.

വിശ്വകര്മാ പ്രഭാസസ്യ ശില്പകര്താ പ്രജാപതിഃ

പ്രഭാസന്റെ മകനാണ് വിശ്വകർമ്മാവ്, ശിൽപകലയുടെ സ്രഷ്ടാവും പ്രജാപതിയും.

കദ്രുര്മുനിശ്ച ധര്മജ്ഞാ തത്പുത്രാന് വൈ നിബോധത

കദ്രുവും മുനിയും, ധർമ്മത്തെ അറിയുന്നവർ, അവരുടെ പുത്രന്മാരെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.

വിവസ്വാന് സവിതാ പൂഷാ ഹ്യംശുമാന് വിഷ്ണുരേവ ച

വിവസ്വാൻ, സവിതാവ്, പൂഷൻ, അംശുമാൻ, വിഷ്ണു ഇവരും.

വൈവസ്വതേ ഽന്തരേ പ്രോക്താ ആദിത്യാശ്ചാദിതേഃ സുതാഃ

വൈവസ്വതന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ, ആദിതിയുടെ പുത്രന്മാരായ ആദിത്യന്മാർ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

ഹിരണ്യകശിപും ജ്യേഷ്ഠം ഹിരണ്യാക്ഷം തഥാപരമ്

ഹിരണ്യകശിപു മൂത്തവനും, ഹിരണ്യാക്ഷൻ അടുത്തവനും.

ദൃഷ്ട്വാലേഭേവരാന് ദിവ്യാന് സ്തുത്വാസൌ വിവിധൈഃ സ്തവൈ

ദിവ്യമായ വരങ്ങൾ കണ്ടു, അവൻ വിവിധസ്തുതികളാൽ അവരെ പുകഴ്ത്തി.

ബാധിതാസ്താഡിതാ ജഗ്മുര്ദേവദേവം പിതാമഹമ്

ബാധിതരായി അടിയേറ്റവർ, ദേവദേവനായ പിതാമഹന്റെ അടുക്കൽ പോയി.

കൂടസ്ഥം ജഗതാമേകം പുരാണം പുരുഷോത്തമമ്

അചഞ്ചലനും, ലോകങ്ങളിൽ ഏകനായവനും, പുരാതനനും, പരമപുരുഷനുമായവന്റെ അടുക്കൽ.

സര്വദേവഹിതാര്ഥായ ജഗാമ കമലാസനഃ

എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ഹിതത്തിനായി, കമലാസനനായവൻ പോയി.

ക്ഷീരോദസ്യോത്തരം കൂലം യത്രാസ്തേ ഹരിരീശ്വരഃ

ക്ഷീരസമുദ്രത്തിന്റെ വടക്കേ കരയിൽ, ഹരിയായ ഈശ്വരൻ വസിക്കുന്നിടത്തേക്ക്.

വവന്ദേ ചരണൌ മൂര്ധ്നാ കൃതാഞ്ജലിരഭാഷത

അവൻ തല കുനിഞ്ഞ് പാദങ്ങളിൽ വന്ദനം ചെയ്തു, കൈകൾ കൂപ്പി പറഞ്ഞു.

വ്യാപീ സര്വാമരവപുര്മഹായോഗീ സനാതനഃ

സകല ദേവന്മാരുടെയും സാരമായ രൂപം ധരിച്ച, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന, മഹായോഗിയായ ശാശ്വതൻ.

വൈരാഗ്യൈശ്വര്യനിരതോ രാഗാതീതോ നിരഞ്ജനഃ

വൈരാഗ്യത്തിലും ഐശ്വര്യത്തിലും ലീനനായ, ആസക്തികളെ അതിജീവിച്ച, കളങ്കം ഇല്ലാത്തവൻ.

ത്രാതുമര്ഹസ്യനന്തേശ ത്രാതാ ഹി പരമേശ്വരഃ

അനന്തനായ പ്രഭോ, രക്ഷിക്കേണ്ടത് നിനക്കാണ് യോഗ്യം; പരമേശ്വരൻ തന്നെയാണ് രക്ഷകൻ.

പ്രോവാചോന്നിദ്രപദ്മാക്ഷഃ പീതവാസാസുരദ്വിഷഃ

അപ്പോൾ, ഉറക്കം വിട്ടു എഴുന്നേറ്റ കമലനയനൻ, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച, അസുരന്മാരുടെ ശത്രു, സംസാരിച്ചു.

ഇമം ദേശമനുപ്രാപ്താഃ കിം വാ കാര്യം കരോമി വഃ

ഈ ദേശത്ത് എത്തിയിരിക്കുന്ന നിങ്ങൾക്കായി ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് പറയൂ.

ബാധതേ ഭഗവന് ദൈത്യോ ദേവാന് സര്വാന് സഹര്ഷിഭിഃ

പ്രഭോ, ഒരു ദാനവൻ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ഋഷിമാരോടൊപ്പം പീഡിപ്പിക്കുന്നു.

ഹന്തുമര്ഹസി സര്വേഷാം ത്വം ത്രാതാസി ജഗന്മയ

അവനെ കൊല്ലേണ്ടത് നിനക്കാണ് യോഗ്യം; നീയല്ലോ ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകൻ.

വധായ ദൈത്യമുഖ്യസ്യ സോ ഽസൃജത് പുരുഷം സ്വയമ്

ആ ദാനവനാഥനെ നശിപ്പിക്കാൻ, അവൻ സ്വയം ഒരു മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചു.

ശങ്ഖചക്രഗദാപാണിം തം പ്രാഹ ഗരുഡധ്വജഃ

ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈകളിൽ പിടിച്ചിരുന്ന അവനോട്, ഗരുഡധ്വജൻ പറഞ്ഞു.

ഇമം ദേശം സമാഗന്തും ക്ഷിപ്രമര്ഹസി പൌരുഷാത്

നിന്റെ ധൈര്യത്താൽ നീ വേഗത്തിൽ ഈ ദേശത്ത് വരിക.

മഹാപുരുഷമവ്യക്തം യയൌ ദൈത്യമഹാപുരമ്

ആ മഹാപുരുഷൻ, അദൃശ്യമായവൻ, ദാനവന്റെ മഹാനഗരത്തിലേക്ക് പോയി.