കൂര്മപുരാണമ്

രോമജാ ഇതി വിഖ്യാതാസ്തസ്യ സാഹായ്യകാരിണഃ

അവനെ സഹായിച്ചവർ 'രോമജാ' എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തരായി.

കാലാഗ്നിരുദ്രസംകാശാ നാദയന്തോ ദിശോ ദശ

കാലാഗ്നിരുദ്രനെപ്പോലെ, അവർ പത്തു ദിക്കുകളിലും മഹാശബ്ദം മുഴക്കി.

സമാവൃത്യ ഗണശ്രേഷ്ഠം യയുര്ദക്ഷമഖം പ്രതി

ഗണങ്ങളുടെ പ്രധാനിയെ ചുറ്റി, അവർ ദക്ഷന്റെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് പോയി.

ദദൃശുര്യജ്ഞദേശം തം ദക്ഷസ്യാമിതതേജസഃ

അവർ അത്യന്തം പ്രകാശമുള്ള ദക്ഷന്റെ യജ്ഞസ്ഥലത്തെ കണ്ടു.

വീണാവേണുനിനാദാഢ്യം വേദവാദാഭിനാദിതമ്

വീണയും കുഴലും മുഴങ്ങിയും, വേദഘോഷം പകർന്നും ആ സ്ഥലമൊക്കെയും മുഴങ്ങി.

ഉവാച ഭദ്രയാ രുദ്രൈര്വോരഭദ്രഃ സ്മയന്നിവ

വീരഭദ്രൻ, നേരായൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ, രുദ്രനോടു സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു.

ഭാഗാഭിലപ്സയാ പ്രാപ്താ ഭാഗാന് യച്ഛധ്വമീപ്സിതാന്

നിങ്ങൾക്ക് യാഗഭാഗം വേണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചുവല്ലോ; നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഭാഗങ്ങൾ നൽകൂ എന്ന് പറഞ്ഞു.

തം ബ്രൂതാജ്ഞാപയതി യോ വേത്സ്യാമോ ഹി വയം തതഃ

അവനോട് പറയൂ: അവൻ എന്ത് ആജ്ഞാപിക്കണമെന്നു പറയട്ടെ; ഞങ്ങൾ അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കും.

ദേവാ ഊചുര്യജ്ഞഭാഗേ ന ച മന്ത്രാ ഇതി പ്രഭുമ്

ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: യാഗത്തിൽ ഭാഗമില്ല, യജ്ഞമന്ത്രങ്ങളും പ്രഭുവിനില്ല.

യേ നാധ്വരസ്യ രാജാനം പൂജയധ്വം മഹേശ്വരമ്

നിങ്ങൾ യാഗത്തിന്റെ രാജാവായ മഹേശ്വരനെ ആദരിക്കണം.

പൂജ്യതേ സര്വയജ്ഞേഷു സര്വാഭ്യുദസിദ്ധിദഃ

അവനെ എല്ലാ യാഗങ്ങളിലും ആരാധിക്കണം; അവൻ എല്ലാ അഭിലഷിതഫലങ്ങളും നൽകുന്നവനാണ്.

ന മേനിരേ യയുര്മന്ത്രാ ദേവാന് മുക്ത്വാ സ്വമാലയമ്

അവർ അവനെ പരിഗണിച്ചില്ല; മന്ത്രങ്ങൾ ദേവന്മാരെ വിട്ട് സ്വന്തം ലോകത്തേക്ക് മടങ്ങി.

സ്പൃശന് കരാഭ്യാം ബ്രഹ്മര്ഷി ദധീചം പ്രാഹ ദേവതാഃ

ദേവതകൾ ബ്രഹ്മർഷിയായ ദധീചിയെ കൈകൊണ്ട് തൊട്ട് അവനോട് പറഞ്ഞു.

യസ്മാത് പ്രസഹ്യ തസ്മാദ് വോ നാശയാമ്യദ്യ ഗര്വിതമ്

നിങ്ങൾ അഹങ്കാരത്തോടെ പെരുമാറിയതിനാൽ, ഇന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഗർവം നശിപ്പിക്കും.

ഗണേശ്വരാശ്ച സംക്രുദ്ധാ യൂപാനുത്പാട്യ ചിക്ഷിപുഃ

കോപംകൊണ്ട ഗണാധിപതികൾ യാഗകമ്പങ്ങൾ പിഴുത് അകത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു.

ഗൃഹീത്വാ ഭീഷണാഃ സര്വേ ഗങ്ഗാസ്ത്രോതസി ചിക്ഷിപുഃ

ഭയങ്കരന്മാർ എല്ലാവരും അവയെ പിടിച്ചു ഗംഗാനദിയിലേക്കു എറിഞ്ഞു.

വ്യഷ്ടമ്ഭയദദീനാത്മാ തഥാന്യേഷാം ദിവൌകസാമ്

വലിയ ശക്തിയുള്ള അവൻ മറ്റുള്ള ദേവന്മാരെയും അങ്ങനെ തന്നെ തടഞ്ഞു.

നിഹത്യ മുഷ്ടിനാ ദന്താന് പൂഷ്ണശ്ചൈവമപാതയത്

അവൻ പൂഷന്റെ പല്ലുകൾ മുഷ്ടികൊണ്ട് അടിച്ച് വീഴ്ത്തി.

ധര്ഷയാമാസ ബലവാന് സ്മയമാനോ ഗണേശ്വരഃ

ശക്തിയുള്ള ഗണാധിപതി പുഞ്ചിരിയോടെ അവരെ ഉപദ്രവിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ജഘാന മൂര്ധ്നി പാദേന മുനീനപി മുനീശ്വരാഃ

മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാർ പോലും മറ്റു മുനികളെ കാലുകൊണ്ട് തലയിൽ അടിച്ചു.

വിവ്യാധ നിശേതൈര്ബാണൈഃ സ്തമ്ഭയിത്വാ സുദര്ശനമ്

അവൻ സുദർശനനെ കുത്തിയിരുത്തി, മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് തുളച്ചു.

ജഘാന പക്ഷൈഃ സഹസാ നനാദാമ്ബുനിധിര്യഥാ

അവൻ പെട്ടെന്ന് ചിറകുകൾ കൊണ്ട് അടിച്ചു, സമുദ്രം മുഴങ്ങുന്നതുപോലെ ഗർജിച്ചു.

വൈനതേയാദഭ്യധികാന് ഗരുഡം തേ പ്രദുദ്രുവുഃ

വൈനതേയനേക്കാൾ ശക്തിയുള്ളവർ ഗരുഡനെ കണ്ടപ്പോൾ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.

വിസൃജ്യ മാധവം വേഗാത് തദദ്ഭുതമിവാഭവത്

മാധവനെ ശക്തിയായി വിട്ടയച്ചപ്പോൾ, അതൊരു അത്ഭുതംപോലെയായി തോന്നി.

ആഗത്യ വാരയാമാസ വീരഭദ്രം ച കേശവമ്

അവൻ വന്നു, വീരഭദ്രനെയും കേശവനെയും തടഞ്ഞു.

സംസ്തൂയ ഭഗവാനീശഃ സാമ്ബസ്തത്രാഗമത് സ്വയമ്

സ്തുതിക്കപ്പെട്ട ശേഷം, ഭഗവാൻ ഈശൻ സാംബനോടൊപ്പം അവിടെ സ്വയം എത്തി.

തുഷ്ടാവ ഭഗവാന് ബ്രഹ്മാ ദക്ഷഃ സര്വേ ദിവൌകസഃ

ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവും ദക്ഷനും സ്വർഗ്ഗവാസികളൊക്കെയും അവനെ സ്തുതിച്ചു.

സ്തോത്രൈര്നാനാവിധൈര്ദക്ഷഃ പ്രണമ്യ ച കൃതാഞ്ജലിഃ

കൈകൂപ്പി നമസ്കരിച്ചു, ദക്ഷൻ വിവിധ രീതിയിലുള്ള സ്തോത്രങ്ങൾ പാടി അവനെ വാഴ്ത്തി.

പ്രസന്നമാനസാ രുദ്രം വചഃ പ്രാഹ ഘൃണാനിധിഃ

ഹൃദയം സമാധാനത്തോടെ, കരുണയുടെ സമുദ്രമായവൻ രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു.