കൂര്മപുരാണമ്

പതിം പശുപതിം ദേവം ജ്ഞാത്വൈതത് പ്രാഹ സര്വദൃക്

സകലജീവികളുടെ നാഥനായ പശുപതിയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, സകലവും കാണുന്ന ദേവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

വിനിന്ദ്യ ഭവതോ ഭാവമാത്മാനം ചാപി ശങ്കര

ശംകരാ, ഞാൻ നിന്റെ സ്വഭാവത്തെയും എന്റെ സ്വഭാവത്തെയും അപമാനിച്ചു.

വിനാശയാശു തം യജ്ഞം വരമേകം വൃണോമ്യഹമ്

ഒരു അനുഗ്രഹം ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു: അതി വേഗത്തിൽ ആ യജ്ഞം നശിപ്പിക്കണം.

സസര്ജ സഹസാ രുദ്രം ദക്ഷയജ്ഞജിഘാംസയാ

ദക്ഷന്റെ യജ്ഞം നശിപ്പിക്കാനായി, അവൻ ഉടനെ രുദ്രനെ സൃഷ്ടിച്ചു.

സഹസ്ത്രപാണിം ദുര്ധര്ഷം യുഗാന്താനലസന്നിഭമ്

ആയിരം കൈകളോടെ, ആരും നേരിടാൻ കഴിയാത്തവനായി, കാലാന്ത്യത്തിലെ അഗ്നിയെപ്പോലെയുള്ളവനായി,

ദണ്ഡഹസ്തം മഹാനാദം ശാര്ങ്ഗിണം ഭൂതിഭൂഷണമ്

കൈയിൽ ദണ്ഡം പിടിച്ച്, മഹാശബ്ദം മുഴക്കി, വില്ലുമായി, ഭസ്മം അണിഞ്ഞവനായ്,

സ ജാതമാത്രോ ദേവേശമുപതസ്ഥേ കൃതാഞ്ജലിഃ

ജനിച്ച ഉടനെ, അവൻ ദേവതകളുടെ നാഥനെ കയ്യുകൂപ്പി സമീപിച്ചു.

വിനിന്ദ്യ മാം സ യജതേ ഗങ്ഗാദ്വാരേ ഗണേശ്വര

ഗണേശ്വരാ, അവൻ എന്നെ അപമാനിച്ച് ഗംഗാദ്വാരത്തിൽ യജ്ഞം നടത്തുന്നു.

വീരഭദ്രേണ ദക്ഷസ്യ വിനാശമഗമത് ക്രതുഃ

വീരഭദ്രന്റെ ഇടപെടലിൽ, ദക്ഷന്റെ യജ്ഞം നശിച്ചു.

തയാ ച സാര്ധം വൃഷഭം സമാരുഹ്യ യയൌ ഗണഃ

അവളോടൊപ്പം, അവൻ കാളയെ കയറി, ഗണം പുറപ്പെട്ടു.

രോമജാ ഇതി വിഖ്യാതാസ്തസ്യ സാഹായ്യകാരിണഃ

അവനെ സഹായിച്ചവർ 'രോമജാ' എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തരായി.

കാലാഗ്നിരുദ്രസംകാശാ നാദയന്തോ ദിശോ ദശ

കാലാഗ്നിരുദ്രനെപ്പോലെ, അവർ പത്തു ദിക്കുകളിലും മഹാശബ്ദം മുഴക്കി.

സമാവൃത്യ ഗണശ്രേഷ്ഠം യയുര്ദക്ഷമഖം പ്രതി

ഗണങ്ങളുടെ പ്രധാനിയെ ചുറ്റി, അവർ ദക്ഷന്റെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് പോയി.

ദദൃശുര്യജ്ഞദേശം തം ദക്ഷസ്യാമിതതേജസഃ

അവർ അത്യന്തം പ്രകാശമുള്ള ദക്ഷന്റെ യജ്ഞസ്ഥലത്തെ കണ്ടു.

വീണാവേണുനിനാദാഢ്യം വേദവാദാഭിനാദിതമ്

വീണയും കുഴലും മുഴങ്ങിയും, വേദഘോഷം പകർന്നും ആ സ്ഥലമൊക്കെയും മുഴങ്ങി.

ഉവാച ഭദ്രയാ രുദ്രൈര്വോരഭദ്രഃ സ്മയന്നിവ

വീരഭദ്രൻ, നേരായൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ, രുദ്രനോടു സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു.

ഭാഗാഭിലപ്സയാ പ്രാപ്താ ഭാഗാന് യച്ഛധ്വമീപ്സിതാന്

നിങ്ങൾക്ക് യാഗഭാഗം വേണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചുവല്ലോ; നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഭാഗങ്ങൾ നൽകൂ എന്ന് പറഞ്ഞു.

തം ബ്രൂതാജ്ഞാപയതി യോ വേത്സ്യാമോ ഹി വയം തതഃ

അവനോട് പറയൂ: അവൻ എന്ത് ആജ്ഞാപിക്കണമെന്നു പറയട്ടെ; ഞങ്ങൾ അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കും.

ദേവാ ഊചുര്യജ്ഞഭാഗേ ന ച മന്ത്രാ ഇതി പ്രഭുമ്

ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: യാഗത്തിൽ ഭാഗമില്ല, യജ്ഞമന്ത്രങ്ങളും പ്രഭുവിനില്ല.

യേ നാധ്വരസ്യ രാജാനം പൂജയധ്വം മഹേശ്വരമ്

നിങ്ങൾ യാഗത്തിന്റെ രാജാവായ മഹേശ്വരനെ ആദരിക്കണം.

പൂജ്യതേ സര്വയജ്ഞേഷു സര്വാഭ്യുദസിദ്ധിദഃ

അവനെ എല്ലാ യാഗങ്ങളിലും ആരാധിക്കണം; അവൻ എല്ലാ അഭിലഷിതഫലങ്ങളും നൽകുന്നവനാണ്.

ന മേനിരേ യയുര്മന്ത്രാ ദേവാന് മുക്ത്വാ സ്വമാലയമ്

അവർ അവനെ പരിഗണിച്ചില്ല; മന്ത്രങ്ങൾ ദേവന്മാരെ വിട്ട് സ്വന്തം ലോകത്തേക്ക് മടങ്ങി.

സ്പൃശന് കരാഭ്യാം ബ്രഹ്മര്ഷി ദധീചം പ്രാഹ ദേവതാഃ

ദേവതകൾ ബ്രഹ്മർഷിയായ ദധീചിയെ കൈകൊണ്ട് തൊട്ട് അവനോട് പറഞ്ഞു.

യസ്മാത് പ്രസഹ്യ തസ്മാദ് വോ നാശയാമ്യദ്യ ഗര്വിതമ്

നിങ്ങൾ അഹങ്കാരത്തോടെ പെരുമാറിയതിനാൽ, ഇന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഗർവം നശിപ്പിക്കും.

ഗണേശ്വരാശ്ച സംക്രുദ്ധാ യൂപാനുത്പാട്യ ചിക്ഷിപുഃ

കോപംകൊണ്ട ഗണാധിപതികൾ യാഗകമ്പങ്ങൾ പിഴുത് അകത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു.

ഗൃഹീത്വാ ഭീഷണാഃ സര്വേ ഗങ്ഗാസ്ത്രോതസി ചിക്ഷിപുഃ

ഭയങ്കരന്മാർ എല്ലാവരും അവയെ പിടിച്ചു ഗംഗാനദിയിലേക്കു എറിഞ്ഞു.

വ്യഷ്ടമ്ഭയദദീനാത്മാ തഥാന്യേഷാം ദിവൌകസാമ്

വലിയ ശക്തിയുള്ള അവൻ മറ്റുള്ള ദേവന്മാരെയും അങ്ങനെ തന്നെ തടഞ്ഞു.

നിഹത്യ മുഷ്ടിനാ ദന്താന് പൂഷ്ണശ്ചൈവമപാതയത്

അവൻ പൂഷന്റെ പല്ലുകൾ മുഷ്ടികൊണ്ട് അടിച്ച് വീഴ്ത്തി.

ധര്ഷയാമാസ ബലവാന് സ്മയമാനോ ഗണേശ്വരഃ

ശക്തിയുള്ള ഗണാധിപതി പുഞ്ചിരിയോടെ അവരെ ഉപദ്രവിക്കാൻ തുടങ്ങി.