കൂര്മപുരാണമ്

പ്രത്യുദ്ഗമ്യ സ്വയം ദേവോ വിശ്വാത്മാ പരിഷസ്വജേ

സ്വയം ദേവൻ, സർവ്വാത്മാവായവൻ, സമീപിച്ചു അവനെ അങ്കത്തിലേറ്റു.

ഋഗ്യജുഃ സാമസംജ്ഞം തത് പവിത്രമമലം പദമ്

ആ ശുദ്ധവും കളങ്കരഹിതവുമായ പദം ഋക്, യജുർ, സാമ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

ബ്രഹ്മതേജോമയം ശ്രീമന്നിഷ്ഠാ ചൈവ മനീഷിണാമ്

അത് ബ്രഹ്മത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ നിന്നുള്ളതും, ഭംഗിയുള്ളതും, ജ്ഞാനികൾക്ക് ആശ്രയവുമാണ്.

അപശ്യദൈശ്വരം തേജഃ ശാന്തം സര്വത്രഗം ശിവമ്

അവൻ ദൈവികമായ പ്രകാശം കണ്ടു—ശാന്തവും എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചും മംഗളകരവുമായതും.

ആനന്ദമചലം ബ്രഹ്മ സ്ഥാനം തത്പാരമേശ്വരമ്

അത് ആനന്ദവും അചഞ്ചലവുമായ ബ്രഹ്മവും പരമേശ്വരന്റെ പരമപദവുമാണ്.

പ്രാപ്തവാനാത്മനോ ധാമ യത്തന്മോക്ഷാഖ്യമവ്യയമ്

അവൻ ആത്മാവിന്റെ ആ വാസസ്ഥലമായ, മോക്ഷം എന്ന അക്ഷയമായ അവസ്ഥയെ പ്രാപിച്ചു.

സമാശ്രിത്യാന്തിമം ഭാവം മായാം ലക്ഷ്മീം തരേദ് ബുധഃ

അവസാനഭാവത്തിൽ ആശ്രയം പ്രാപിച്ചാൽ, ജ്ഞാനി മായയായ ലക്ഷ്മിയെ കടന്ന് പോകുന്നു.

ശക്രേണ സഹിതാഃ സര്വേ പപ്രച്ഛുര്ഗരുഡധ്വജമ്

ശക്രനോടൊപ്പം എല്ലാവരും ചേർന്ന്, ഗരുഡധ്വജനോടു ചോദിച്ചു.

തദ് വദാശേഷമസ്മാകം യദുക്തം ഭവതാ പുരാ

നീ മുമ്പ് പറഞ്ഞതെല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് വീണ്ടും വിശദമായി പറയണം.

ശുശ്രൂഷുശ്ചാപ്യയം ശക്രഃ സഖാ തവ ജഗന്മയ

നിന്റെ സ്നേഹിതനായ ഈ ശക്രനും, ജഗന്മയനായവനും, ആകാംക്ഷയോടെ കേൾക്കാൻ തയ്യാറാണ്.

രസാതലഗതോ ദേവോ നാരദാദ്യൈര്മഹര്ഷിഭിഃ

ദേവൻ നാരദാദി മഹർഷികളോടൊപ്പം രസാതലത്തിൽ എത്തി—

സന്നിധൌ ദേവരാജസ്യ തദ് വക്ഷ്യേ ഭവതാമഹമ്

ദേവരാജാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഞാൻ അതെല്ലാം നിങ്ങളോട് പറയും.

പുരാണശ്രവണം വിപ്രാഃ കഥനം ച വിശേഷതഃ

ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, പുരാണം കേൾക്കുന്നതും പ്രത്യേകമായി അതിന്റെ കഥ പറയുന്നതും—

ഉപാഖ്യാനമഥൈകം വാ ബ്രഹ്മലോകേ മഹീയതേ

ഒരു കഥയെങ്കിലും ബ്രഹ്മലോകത്ത് വലിയ പ്രസിദ്ധിയുള്ളതാണ്.

ഉക്തം ദേവാധിദേവേന ശ്രദ്ധാതവ്യം ദ്വിജാതിഭിഃ

ദേവാധിദേവൻ പറഞ്ഞത് ദ്വിജന്മാർ വിശ്വാസത്തോടെ സ്വീകരിക്കണം.

വക്ഷ്യമാണം മയാ സര്വമിന്ദ്രദ്യുമ്നായ ഭാഷിതമ്

ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയാൻ പോകുന്ന എല്ലാം, ഞാൻ ഇന്ദ്രദ്യുമ്നനോട് പറഞ്ഞതാണു.

പുരാണം പുണ്യദം നൃണാം മോക്ഷധര്മാനുകീര്തനമ്

ഇത് പുരാണമാണ്; മനുഷ്യർക്കു പുണ്യം നൽകുന്നതും മോക്ഷധർമ്മം വിവരിക്കുന്നതുമാണ്.

ഉപാസ്യ വിപുലാം നിദ്രാം ഭോഗിശയ്യാം സമാശ്രിതഃ

പൂജ ചെയ്ത്, ഞാൻ ആനന്ദമായ നിദ്രയിൽ, പാമ്പിന്റെ പാളിയിൽ വിശ്രമിച്ചു.

തതോ മേ സഹസോത്പന്നഃ പ്രസാദോ മുനിപുങ്ഗവാ

അപ്പോൾ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, എന്റെ ഉള്ളിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി ദയ ഉദിച്ചുവന്നു.

തദന്തരേ ഽഭവത് ക്രോധഃ കസ്മാച്ചിത് കാരണാത് തദാ

അതിനിടയിൽ, ഏതോ കാരണത്താൽ, എന്റെ മനസിൽ കോപവും ഉണർന്നു.

തേജസാ സൂര്യസംകാശസ്ത്രൈലോക്യം സംഹരന്നിവ

സൂര്യനുപോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടെ, മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ആകർഷിക്കുന്നതുപോലെ.

സുരൂപാ സൌമ്യവദനാ മോഹിനീ സര്വദേഹിനാമ്

സുന്ദരമായ രൂപവും സൌമ്യമായ മുഖവും ഉള്ള, എല്ലാ ജീവികളെയും ആകർഷിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ.

ദിവ്യകാന്തിസമായുക്താ ദിവ്യമാല്യോപശോഭിതാ

ദിവ്യപ്രഭയോടെ, ദിവ്യപുഷ്പമാലകൾ അണിഞ്ഞു.

സ്വധാമ്നാ പൂരയന്തീദം മത്പാര്ശ്വം സമുപാവിശത്

തന്റെ പ്രകാശം കൊണ്ട് ഈ സ്ഥലം നിറച്ച്, അവൾ എന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു.

യേനേയം വിപുലാ സൃഷ്ടിര്വര്ധതേ മമ മാധവ

എന്റെ ഈ വിശാലമായ സൃഷ്ടി, മാധവനേ, അവളുടെ വഴി വളരുന്നു.

മോഹയിത്വാ മമാദേശാത് സംസാരേ വിനിപാതയ

എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, അവരെ മായ്ച്ച്, സംസാരത്തിൽ തള്ളിക്കളയുക.

അക്രോധനാന് സത്യപരാന് ദൂരതഃ പരിവര്ജയ

കോപമില്ലാത്തവരെയും സത്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരെയും ദൂരത്തേക്ക് വിട്ടുനിൽക്കുക.

ജാപിനസ്താപസാന് വിപ്രാന് ദൂരതഃ പരിവര്ജയ

ജപം ചെയ്യുന്നവരെയും തപസ്സുകാരെയും ബ്രാഹ്മണരെയും ദൂരത്തേക്ക് വിട്ടുനിൽക്കുക.

മഹായജ്ഞപരാന് വിപ്രാന് ദൂരതഃ പരിവര്ജയ

മഹായജ്ഞങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണരെയും ദൂരത്തേക്ക് വിട്ടുനിൽക്കുക.