കൂര്മപുരാണമ്

അന്ത്യാശ്രമമിതി ഖ്യാതം ബ്രഹ്മാദിഭിരനുഷ്ഠിതമ്

ബ്രഹ്മാദികൾ അനുഷ്ഠിച്ച, ജീവിതത്തിലെ അവസാനാശ്രമം എന്നറിയപ്പെടുന്നതാണ് അത്.

ബ്രാഹ്മണാന് ക്ഷത്രിയാന് വൈശ്യാന് ബ്രഹ്മചര്യപരായണാന്

ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ — ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവർ,

സമാസതേ മഹാദേവം ധ്യായന്തോ നിഷ്കലം ശിവമ്

അവർ മഹാദേവനെ ധ്യാനിച്ച്, രൂപരഹിതനായ ശിവനെ ചിന്തിക്കുന്നു.

അധ്യാസ്തേ ഭഗവാനീശോ ഭക്താനാമനുകമ്പയാ

ഭക്തന്മാരോടുള്ള കരുണ കൊണ്ടു, മഹാത്മാവ് അവിടെയിരിക്കുന്നു.

ആരാധയന്മഹാദേവം ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ

ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച്, അവൻ മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചു.

ആരാധ്യ മഹതീം സിദ്ധിം ലേഭിരേ ദേവദാനവാഃ

ആരാധന നടത്തിയ ശേഷം, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും വലിയ സിദ്ധി നേടി.

ദൃഷ്ട്വാ തപോബലാജ്ജ്ഞാനം ലേഭിരേ സാര്വകാലികമ്

അവരുടെ തപസ്സിന്റെ ശക്തി കണ്ടു, അവർ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രയോജനപ്പെടുന്ന ജ്ഞാനം നേടി.

തിഷ്ഠ നിത്യം മയാ സാര്ധം തതഃ സിദ്ധിമവാപ്സ്യസി

എന്നോടൊപ്പം എപ്പോഴും ഇരിക്കൂ; അപ്പോൾ നീ സിദ്ധി നേടും.

ആചചക്ഷേ മഹാമന്ത്രം യഥാവത് സ്വാര്ഥസിദ്ധയേ

സ്വന്തം ലക്ഷ്യം നേടുവാൻ വേണ്ടിയുള്ള മഹാമന്ത്രം ശരിയായി പഠിപ്പിച്ചു.

അഗ്നിരിത്യാദികം പുണ്യമൃഷിഭിഃ സംപ്രവര്തിതമ്

അഗ്നി മുതലായ പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ ഋഷിമാർ ആരംഭിച്ചു.

സാക്ഷാത് പാശുപതോ ഭൂത്വാ വേദാഭ്യാസരതോ ഽഭവത്

പാശുപതഭക്തനായ് നേരിട്ട്, വേദപഠനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.

ശാന്തോ ദാന്തോ ജിതക്രോധഃ സംന്യാസവിധിമാശ്രിതഃ

ശാന്തനും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവനും, കോപം ജയിച്ചവനും, സന്ന്യാസത്തിന്റെ മാർഗം സ്വീകരിച്ചു.

പ്രാചീനബര്ഹിഷം നാമ്നാ ധനുര്വേദസ്യ പാരഗമ്

പ്രാചീനബർഹിസ് എന്ന പേരിൽ, അവൻ ധനുര്‍വേദം പൂർണ്ണമായി പഠിച്ചു.

സമുദ്രതനയായാം വൈ ദശ പുത്രാനജീജനത്

സമുദ്രതനയയിൽ അവൻ പത്ത് പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു.

അധീതവന്തഃ സ്വം വേദം നാരായണപരായണാഃ

അവർ തങ്ങളുടെ വേദം പഠിച്ചു, നാരായണഭക്തരായി.

ദക്ഷോ ജജ്ഞേ മഹാഭാഗോ യഃ പൂര്വം ബ്രഹ്മണഃ സുതഃ

മഹാഭാഗനായ ദക്ഷൻ ജനിച്ചു; മുമ്പ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായിരുന്നു.

കൃത്വാ വിവാദം രുദ്രേണ ശപ്തഃ പ്രാചേതസോ ഽഭവത്

രുദ്രനോടൊപ്പം വഴക്കിട്ടു, ശപിക്കപ്പെട്ട് പ്രചേതസുകളുടെ പുത്രനായി.

ദൃഷ്ട്വാ യഥോചിതാം പൂജാം ദക്ഷായ പ്രദദൌ സ്വയമ്

യുക്തമായ ആരാധന കണ്ടു, ദക്ഷനു സ്വയം അർപ്പിച്ചു.

പൂജാമനര്ഹാമന്വിച്ഛന് ജഗാമ കുപിതോ ഗൃഹമ്

യോഗ്യമായതല്ലാത്ത ആരാധന ആഗ്രഹിച്ച്, കോപത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.

ഭര്ത്രാ സഹ വിനിന്ദ്യൈനാം ഭര്ത്സയാമസാ വൈ രുഷാ

ഭർത്താവിനൊപ്പം ചേർന്ന്, അവളെ കുറ്റപ്പെടുത്തി, കോപത്തോടെ കഠിനമായി ശാസിച്ചു.

ത്വമപ്യസത്സുതാസ്മാകം ഗൃഹാദ് ഗച്ഛ യഥാഗതമ്

നീയും ഞങ്ങളുടെ അയോഗ്യയായ മകളാണ്; വന്നപോലെ ഈ വീട്ടിൽ നിന്ന് പോകൂ.

വിനിന്ദ്യ പിതരം ദക്ഷം ദദാഹാത്മാനമാത്മനാ

തന്റെ അച്ഛനായ ദക്ഷനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി, അവൾ സ്വയം തന്റെ ശക്തിയാൽ തന്നെ ദഹിപ്പിച്ചു.

ഹിമവദ്ദുഹിതാ സാഭൂത് തപസാ തസ്യ തോഷിതാ

അവൾ തപസ്സിലൂടെ ഹിമവാനെ സന്തോഷിപ്പിച്ച്, അവന്റെ മകൾ ആയി ജനിച്ചു.

ശശാപ ദക്ഷം കുപിതഃ സമാഗത്യാഥ തദ്ഗൃഹമ്

കോപത്തോടെ അവൻ ദക്ഷന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി, ദക്ഷനെ ശപിച്ചു.

സ്വസ്യാം സുതായാം മൂഢാത്മാ പുത്രമുത്പാദയിഷ്യസി

നിന്റെ മനസ്സ് മൂടിയവനേ, നീ സ്വന്തം മകളിൽ നിന്നു ഒരു മകനെ ജനിപ്പിക്കും.

സ്വായംഭുവോ ഽപി കാലേന ദക്ഷഃ പ്രാചേതസോ ഽഭവത്

കാലക്രമേണ, പ്രചേതസ്സിന്റെ മകനായ ദക്ഷൻ സ്വായംഭുവന്റെ കാലത്ത് ജനിച്ചു.

വിസര്ഗം ദക്ഷപര്യന്തം ശൃണ്വതാം പാപനാശനമ്

ദക്ഷനിൽ അവസാനിക്കുന്ന സൃഷ്ടിവിവരം കേൾക്കുന്നവരുടെ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നു.

ഉത്പത്തിം വിസ്തരാത് സൂത ബ്രൂഹി വൈവസ്വതേ ഽന്തരേ

വൈവസ്വതന്റെ ഇടവേളയിൽ സൃഷ്ടിയുടെ ഉത്ഭവം വിശദമായി പറയൂ, സൂതാ.

കിമകാര്ഷോന്മഹാബുദ്ധേ ശ്രോതുമിച്ഛാമ സാംപ്രതമ്

അവൻ എന്ത് ചെയ്തു, മഹാമനസ്സുള്ളവനേ? ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ അത് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.