കൂര്മപുരാണമ്

അര്ചയിത്വാ മഹാദേവം പുഷ്പൈഃ പദ്മോത്പലാദിഭിഃ

താമരയും നീലോത്പലവും പോലെയുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചു.

സംപ്രേക്ഷമാണോ ഭാസ്വന്തം തുഷ്ടാവ പരമേശ്വരമ്

പ്രഭയുള്ള പരമേശ്വരനെ നോക്കി, അവൻ അവനെ സ്തുതിച്ചു.

അന്യൈശ്ച വിവിധൈഃ സ്തോത്രൈഃ ശാംഭവൈര്വേദസംഭവൈഃ

വിവിധ വേദങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ശംഭുവിനെ സ്തുതിക്കുന്ന മറ്റ് സ്തോത്രങ്ങൾകൊണ്ടും അവൻ സ്തുതി നടത്തി.

ശ്വേതാശ്വതരനാമാനം മഹാപാശുപതോത്തമമ്

അവൻ മഹാപാശുപതന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ ശ്വേതാശ്വതരനെ കണ്ടു.

തപസാ കര്ഷിതാത്മാനം ശുക്ലയജ്ഞോപവീതിനമ്

തപസ്സിലൂടെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ച, വെള്ളയജ്ഞോപവീതം ധരിച്ചവനായിരുന്നു അവൻ.

വവന്ദേ ശിരസാ പാദൌ പ്രാഞ്ജലിര്വാക്യമബ്രവീത്

അവൻ കയ്യുകൂടി, തലകുനിഞ്ഞ് പാദങ്ങളിൽ വന്ദനം ചെയ്തു, ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

യോഗീശ്വരോ ഽദ്യ ഭഗവാന് ദൃഷ്ടോ യോഗവിദാം വരഃ

ഇന്ന് ഞാൻ യോഗികളുടെ പ്രഭുവിനെയും യോഗവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനെയും കണ്ടിരിക്കുന്നു.

കിം കരിഷ്യാമി ശിഷ്യോ ഽഹം തവ മാം പാലയാനഘ

ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ശിഷ്യൻ ആണ്. പാപരഹിതനായോ, എന്നെ രക്ഷിക്കണം.

ശിഷ്യത്വേ പരിജഗ്രാഹ തപസാ ക്ഷീണകല്പഷമ്

തപസ്സിലൂടെ ദോഷങ്ങൾ കുറഞ്ഞ അവനെ ശിഷ്യനായി സ്വീകരിച്ചു.

ദദൌ തദൈശ്വരം ജ്ഞാനം സ്വശാഖാവിഹിതം വ്രതമ്

തന്റെ ശാഖയിൽ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന വ്രതവും ദൈവികജ്ഞാനവും അവൻ അവനു നൽകി.

അന്ത്യാശ്രമമിതി ഖ്യാതം ബ്രഹ്മാദിഭിരനുഷ്ഠിതമ്

ബ്രഹ്മാദികൾ അനുഷ്ഠിച്ച, ജീവിതത്തിലെ അവസാനാശ്രമം എന്നറിയപ്പെടുന്നതാണ് അത്.

ബ്രാഹ്മണാന് ക്ഷത്രിയാന് വൈശ്യാന് ബ്രഹ്മചര്യപരായണാന്

ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ — ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവർ,

സമാസതേ മഹാദേവം ധ്യായന്തോ നിഷ്കലം ശിവമ്

അവർ മഹാദേവനെ ധ്യാനിച്ച്, രൂപരഹിതനായ ശിവനെ ചിന്തിക്കുന്നു.

അധ്യാസ്തേ ഭഗവാനീശോ ഭക്താനാമനുകമ്പയാ

ഭക്തന്മാരോടുള്ള കരുണ കൊണ്ടു, മഹാത്മാവ് അവിടെയിരിക്കുന്നു.

ആരാധയന്മഹാദേവം ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ

ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച്, അവൻ മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചു.

ആരാധ്യ മഹതീം സിദ്ധിം ലേഭിരേ ദേവദാനവാഃ

ആരാധന നടത്തിയ ശേഷം, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും വലിയ സിദ്ധി നേടി.

ദൃഷ്ട്വാ തപോബലാജ്ജ്ഞാനം ലേഭിരേ സാര്വകാലികമ്

അവരുടെ തപസ്സിന്റെ ശക്തി കണ്ടു, അവർ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രയോജനപ്പെടുന്ന ജ്ഞാനം നേടി.

തിഷ്ഠ നിത്യം മയാ സാര്ധം തതഃ സിദ്ധിമവാപ്സ്യസി

എന്നോടൊപ്പം എപ്പോഴും ഇരിക്കൂ; അപ്പോൾ നീ സിദ്ധി നേടും.

ആചചക്ഷേ മഹാമന്ത്രം യഥാവത് സ്വാര്ഥസിദ്ധയേ

സ്വന്തം ലക്ഷ്യം നേടുവാൻ വേണ്ടിയുള്ള മഹാമന്ത്രം ശരിയായി പഠിപ്പിച്ചു.

അഗ്നിരിത്യാദികം പുണ്യമൃഷിഭിഃ സംപ്രവര്തിതമ്

അഗ്നി മുതലായ പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ ഋഷിമാർ ആരംഭിച്ചു.

സാക്ഷാത് പാശുപതോ ഭൂത്വാ വേദാഭ്യാസരതോ ഽഭവത്

പാശുപതഭക്തനായ് നേരിട്ട്, വേദപഠനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.

ശാന്തോ ദാന്തോ ജിതക്രോധഃ സംന്യാസവിധിമാശ്രിതഃ

ശാന്തനും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവനും, കോപം ജയിച്ചവനും, സന്ന്യാസത്തിന്റെ മാർഗം സ്വീകരിച്ചു.

പ്രാചീനബര്ഹിഷം നാമ്നാ ധനുര്വേദസ്യ പാരഗമ്

പ്രാചീനബർഹിസ് എന്ന പേരിൽ, അവൻ ധനുര്‍വേദം പൂർണ്ണമായി പഠിച്ചു.

സമുദ്രതനയായാം വൈ ദശ പുത്രാനജീജനത്

സമുദ്രതനയയിൽ അവൻ പത്ത് പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു.

അധീതവന്തഃ സ്വം വേദം നാരായണപരായണാഃ

അവർ തങ്ങളുടെ വേദം പഠിച്ചു, നാരായണഭക്തരായി.

ദക്ഷോ ജജ്ഞേ മഹാഭാഗോ യഃ പൂര്വം ബ്രഹ്മണഃ സുതഃ

മഹാഭാഗനായ ദക്ഷൻ ജനിച്ചു; മുമ്പ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായിരുന്നു.

കൃത്വാ വിവാദം രുദ്രേണ ശപ്തഃ പ്രാചേതസോ ഽഭവത്

രുദ്രനോടൊപ്പം വഴക്കിട്ടു, ശപിക്കപ്പെട്ട് പ്രചേതസുകളുടെ പുത്രനായി.

ദൃഷ്ട്വാ യഥോചിതാം പൂജാം ദക്ഷായ പ്രദദൌ സ്വയമ്

യുക്തമായ ആരാധന കണ്ടു, ദക്ഷനു സ്വയം അർപ്പിച്ചു.

പൂജാമനര്ഹാമന്വിച്ഛന് ജഗാമ കുപിതോ ഗൃഹമ്

യോഗ്യമായതല്ലാത്ത ആരാധന ആഗ്രഹിച്ച്, കോപത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.