കൂര്മപുരാണമ്

ആഗത്യ ദേവോ രാജാനം പ്രാഹ ദാമോദരഃ സ്വയമ്

ദേവനായ ദാമോദരൻ സ്വയം വന്ന് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.

ഏകമുക്ത്വാ ഹൃഷീകേശഃ സ്വകീയാം പ്രകൃതിം ഗതഃ

ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞ ശേഷം, ഹൃഷീകേശൻ തന്റെ സ്വഭാവത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.

അപാലയത് സ്വകം രാജ്യം ന്യായേന മധുസൂദനേ

അവൻ തന്റെ രാജ്യം നീതിയോടെ ഭരിച്ചു, മധുസൂദനാ.

ഖിഖണ്ഡനം ഹവിര്ധാനമന്തര്ധാനാ വ്യജായത

ഖിഖണ്ഡനൻ, ഹവിർധാനൻ, അന്തർധാനൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ ജനിച്ചു.

ധാര്മികോ രൂപസംപന്നോ വേദവേദാങ്ഗപാരഗഃ

ധാർമ്മികനും, മനോഹരമായ രൂപമുള്ളവനും, വേദങ്ങളിലും അതിന്റെ ശാഖകളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും ആയവൻ.

മതിം ചക്രേ ഭാഗ്യയോഗാത് സംന്യാം പ്രതി ധര്മവിത്

ഭാഗ്യത്തിന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, ധർമ്മം അറിയുന്നവൻ സന്ന്യാസം സ്വീകരിക്കാൻ മനസ്സു നിശ്ചയിച്ചു.

ജഗാമ ഹിമവത്പൃഷ്ഠം കദാചിത് സിദ്ധസേവിതമ്

ഒരു സമയത്ത്, സിദ്ധന്മാർ വാസം ചെയ്യുന്ന ഹിമാലയത്തിന്റെ മലച്ചിറകളിലേക്ക് അവൻ പോയി.

അപശ്യദ് യോഗിനാം ഗമ്യമഗമ്യം ബ്രഹ്മവിദ്വിഷാമ്

യോഗികൾക്ക് ലഭ്യവും ലഭ്യമല്ലാത്തതുമായ വാസസ്ഥലങ്ങൾ, ബ്രഹ്മാവിനെ ദ്വേഷിക്കുന്നവർക്ക് അപ്രാപ്യമായവ, അവൻ കണ്ടു.

പദ്മോത്പലവനോപേതാ സിദ്ധാശ്രമവിഭൂഷിതാ

താമരയും നീലോത്പലവും നിറഞ്ഞതും, സിദ്ധന്മാരുടെ ആശ്രമങ്ങൾ അലങ്കരിച്ചതുമായ സ്ഥലമായിരുന്നു അത്.

സുപുണ്യമാശ്രമം രമ്യമപശ്യത് പ്രീതിസംയുതഃ

അവൻ അത്യന്തം പുണ്യമുള്ള, മനോഹരവും സന്തോഷം നിറഞ്ഞതുമായ ഒരു ആശ്രമം കണ്ടു.

അര്ചയിത്വാ മഹാദേവം പുഷ്പൈഃ പദ്മോത്പലാദിഭിഃ

താമരയും നീലോത്പലവും പോലെയുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചു.

സംപ്രേക്ഷമാണോ ഭാസ്വന്തം തുഷ്ടാവ പരമേശ്വരമ്

പ്രഭയുള്ള പരമേശ്വരനെ നോക്കി, അവൻ അവനെ സ്തുതിച്ചു.

അന്യൈശ്ച വിവിധൈഃ സ്തോത്രൈഃ ശാംഭവൈര്വേദസംഭവൈഃ

വിവിധ വേദങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ശംഭുവിനെ സ്തുതിക്കുന്ന മറ്റ് സ്തോത്രങ്ങൾകൊണ്ടും അവൻ സ്തുതി നടത്തി.

ശ്വേതാശ്വതരനാമാനം മഹാപാശുപതോത്തമമ്

അവൻ മഹാപാശുപതന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ ശ്വേതാശ്വതരനെ കണ്ടു.

തപസാ കര്ഷിതാത്മാനം ശുക്ലയജ്ഞോപവീതിനമ്

തപസ്സിലൂടെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ച, വെള്ളയജ്ഞോപവീതം ധരിച്ചവനായിരുന്നു അവൻ.

വവന്ദേ ശിരസാ പാദൌ പ്രാഞ്ജലിര്വാക്യമബ്രവീത്

അവൻ കയ്യുകൂടി, തലകുനിഞ്ഞ് പാദങ്ങളിൽ വന്ദനം ചെയ്തു, ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

യോഗീശ്വരോ ഽദ്യ ഭഗവാന് ദൃഷ്ടോ യോഗവിദാം വരഃ

ഇന്ന് ഞാൻ യോഗികളുടെ പ്രഭുവിനെയും യോഗവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനെയും കണ്ടിരിക്കുന്നു.

കിം കരിഷ്യാമി ശിഷ്യോ ഽഹം തവ മാം പാലയാനഘ

ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ശിഷ്യൻ ആണ്. പാപരഹിതനായോ, എന്നെ രക്ഷിക്കണം.

ശിഷ്യത്വേ പരിജഗ്രാഹ തപസാ ക്ഷീണകല്പഷമ്

തപസ്സിലൂടെ ദോഷങ്ങൾ കുറഞ്ഞ അവനെ ശിഷ്യനായി സ്വീകരിച്ചു.

ദദൌ തദൈശ്വരം ജ്ഞാനം സ്വശാഖാവിഹിതം വ്രതമ്

തന്റെ ശാഖയിൽ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന വ്രതവും ദൈവികജ്ഞാനവും അവൻ അവനു നൽകി.

അന്ത്യാശ്രമമിതി ഖ്യാതം ബ്രഹ്മാദിഭിരനുഷ്ഠിതമ്

ബ്രഹ്മാദികൾ അനുഷ്ഠിച്ച, ജീവിതത്തിലെ അവസാനാശ്രമം എന്നറിയപ്പെടുന്നതാണ് അത്.

ബ്രാഹ്മണാന് ക്ഷത്രിയാന് വൈശ്യാന് ബ്രഹ്മചര്യപരായണാന്

ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ — ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവർ,

സമാസതേ മഹാദേവം ധ്യായന്തോ നിഷ്കലം ശിവമ്

അവർ മഹാദേവനെ ധ്യാനിച്ച്, രൂപരഹിതനായ ശിവനെ ചിന്തിക്കുന്നു.

അധ്യാസ്തേ ഭഗവാനീശോ ഭക്താനാമനുകമ്പയാ

ഭക്തന്മാരോടുള്ള കരുണ കൊണ്ടു, മഹാത്മാവ് അവിടെയിരിക്കുന്നു.

ആരാധയന്മഹാദേവം ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ

ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച്, അവൻ മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചു.

ആരാധ്യ മഹതീം സിദ്ധിം ലേഭിരേ ദേവദാനവാഃ

ആരാധന നടത്തിയ ശേഷം, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും വലിയ സിദ്ധി നേടി.

ദൃഷ്ട്വാ തപോബലാജ്ജ്ഞാനം ലേഭിരേ സാര്വകാലികമ്

അവരുടെ തപസ്സിന്റെ ശക്തി കണ്ടു, അവർ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രയോജനപ്പെടുന്ന ജ്ഞാനം നേടി.

തിഷ്ഠ നിത്യം മയാ സാര്ധം തതഃ സിദ്ധിമവാപ്സ്യസി

എന്നോടൊപ്പം എപ്പോഴും ഇരിക്കൂ; അപ്പോൾ നീ സിദ്ധി നേടും.

ആചചക്ഷേ മഹാമന്ത്രം യഥാവത് സ്വാര്ഥസിദ്ധയേ

സ്വന്തം ലക്ഷ്യം നേടുവാൻ വേണ്ടിയുള്ള മഹാമന്ത്രം ശരിയായി പഠിപ്പിച്ചു.