കൂര്മപുരാണമ്

അഗ്നിഷ്ടുദതിരാത്രശ്ച സുദ്യുമ്നശ്ചാഭിമന്യുകഃ

അഗ്നിഷ്ടുത്, അതിരാത്ര, സുധ്യുമ്നൻ, അഭിമന്യു എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ,

അങ്ഗം സുമനസം സ്വാതിം ക്രതുമങ്ഗിരസം ശിവമ്

അംഗൻ, സുമനസ്സ്, സ്വാതി, ക്രതു, അങ്കിരസ്സ്, ശിവൻ ഇവരും,

യോ ഽസൌ പൃഥുരിതി ഖ്യാതഃ പ്രജാപാലോ മഹാബലഃ

ജനങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്ന മഹാബലശാലിയായ, പൃഥു എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായവനും,

നിയോഗാദ് ബ്രഹ്മണഃ സാര്ധം ദേവേന്ദ്രേണ മഹൌജസാ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, മഹാശക്തനായ ദേവേന്ദ്രനോടൊപ്പം,

സൂതഃ പൌരാണികോ ജജ്ഞേ മായാരൂപഃ സ്വയം ഹരിഃ

പുരാണങ്ങൾ പറയുന്ന സൂതൻ ജനിച്ചു; മായാരൂപത്തിൽ സ്വയം ഹരിയാണ്.

തം മാം നിത്ത മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ പൂര്വോദ്ഭൂതം സനാതനമ്

മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ആദിയിൽ ജനിച്ച ആ പ്രാചീനനായ എന്നെ,

ശ്രാവയാമാസ മാം പ്രീത്യാ പുരാണം പുരുഷോ ഹരിഃ

പരമപുരുഷനായ ഹരി, സ്നേഹത്തോടെ എന്നെ പുരാണം കേൾപ്പിച്ചു.

തേഷാം പുരാണവക്തൃത്വം വൃത്തിരാസീദജാജ്ഞയാ

അവർക്കു പുരാണം പറയുന്നത്, ആജ്ഞപ്രകാരം, ഉപജീവനമാകുകയായിരുന്നു.

സാര്വഭൌമോ മഹാതേജാഃ സ്വധര്മപരിപാലകഃ

സാർവ്വഭൗമനായ മഹാതേജസ്സുള്ള, തന്റെ കർത്തവ്യം നന്നായി പാലിച്ചവൻ,

ഗോവര്ധനഗിരിം പ്രാപ്യ തപസ്തേപേ ജിതേന്ദ്രിയഃ

ഗോവർദ്ധനപർവതത്തിലെത്തിയ ശേഷം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ച്, കഠിനതപം ചെയ്തു.

ആഗത്യ ദേവോ രാജാനം പ്രാഹ ദാമോദരഃ സ്വയമ്

ദേവനായ ദാമോദരൻ സ്വയം വന്ന് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.

ഏകമുക്ത്വാ ഹൃഷീകേശഃ സ്വകീയാം പ്രകൃതിം ഗതഃ

ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞ ശേഷം, ഹൃഷീകേശൻ തന്റെ സ്വഭാവത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.

അപാലയത് സ്വകം രാജ്യം ന്യായേന മധുസൂദനേ

അവൻ തന്റെ രാജ്യം നീതിയോടെ ഭരിച്ചു, മധുസൂദനാ.

ഖിഖണ്ഡനം ഹവിര്ധാനമന്തര്ധാനാ വ്യജായത

ഖിഖണ്ഡനൻ, ഹവിർധാനൻ, അന്തർധാനൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ ജനിച്ചു.

ധാര്മികോ രൂപസംപന്നോ വേദവേദാങ്ഗപാരഗഃ

ധാർമ്മികനും, മനോഹരമായ രൂപമുള്ളവനും, വേദങ്ങളിലും അതിന്റെ ശാഖകളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും ആയവൻ.

മതിം ചക്രേ ഭാഗ്യയോഗാത് സംന്യാം പ്രതി ധര്മവിത്

ഭാഗ്യത്തിന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, ധർമ്മം അറിയുന്നവൻ സന്ന്യാസം സ്വീകരിക്കാൻ മനസ്സു നിശ്ചയിച്ചു.

ജഗാമ ഹിമവത്പൃഷ്ഠം കദാചിത് സിദ്ധസേവിതമ്

ഒരു സമയത്ത്, സിദ്ധന്മാർ വാസം ചെയ്യുന്ന ഹിമാലയത്തിന്റെ മലച്ചിറകളിലേക്ക് അവൻ പോയി.

അപശ്യദ് യോഗിനാം ഗമ്യമഗമ്യം ബ്രഹ്മവിദ്വിഷാമ്

യോഗികൾക്ക് ലഭ്യവും ലഭ്യമല്ലാത്തതുമായ വാസസ്ഥലങ്ങൾ, ബ്രഹ്മാവിനെ ദ്വേഷിക്കുന്നവർക്ക് അപ്രാപ്യമായവ, അവൻ കണ്ടു.

പദ്മോത്പലവനോപേതാ സിദ്ധാശ്രമവിഭൂഷിതാ

താമരയും നീലോത്പലവും നിറഞ്ഞതും, സിദ്ധന്മാരുടെ ആശ്രമങ്ങൾ അലങ്കരിച്ചതുമായ സ്ഥലമായിരുന്നു അത്.

സുപുണ്യമാശ്രമം രമ്യമപശ്യത് പ്രീതിസംയുതഃ

അവൻ അത്യന്തം പുണ്യമുള്ള, മനോഹരവും സന്തോഷം നിറഞ്ഞതുമായ ഒരു ആശ്രമം കണ്ടു.

അര്ചയിത്വാ മഹാദേവം പുഷ്പൈഃ പദ്മോത്പലാദിഭിഃ

താമരയും നീലോത്പലവും പോലെയുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചു.

സംപ്രേക്ഷമാണോ ഭാസ്വന്തം തുഷ്ടാവ പരമേശ്വരമ്

പ്രഭയുള്ള പരമേശ്വരനെ നോക്കി, അവൻ അവനെ സ്തുതിച്ചു.

അന്യൈശ്ച വിവിധൈഃ സ്തോത്രൈഃ ശാംഭവൈര്വേദസംഭവൈഃ

വിവിധ വേദങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ശംഭുവിനെ സ്തുതിക്കുന്ന മറ്റ് സ്തോത്രങ്ങൾകൊണ്ടും അവൻ സ്തുതി നടത്തി.

ശ്വേതാശ്വതരനാമാനം മഹാപാശുപതോത്തമമ്

അവൻ മഹാപാശുപതന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ ശ്വേതാശ്വതരനെ കണ്ടു.

തപസാ കര്ഷിതാത്മാനം ശുക്ലയജ്ഞോപവീതിനമ്

തപസ്സിലൂടെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ച, വെള്ളയജ്ഞോപവീതം ധരിച്ചവനായിരുന്നു അവൻ.

വവന്ദേ ശിരസാ പാദൌ പ്രാഞ്ജലിര്വാക്യമബ്രവീത്

അവൻ കയ്യുകൂടി, തലകുനിഞ്ഞ് പാദങ്ങളിൽ വന്ദനം ചെയ്തു, ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

യോഗീശ്വരോ ഽദ്യ ഭഗവാന് ദൃഷ്ടോ യോഗവിദാം വരഃ

ഇന്ന് ഞാൻ യോഗികളുടെ പ്രഭുവിനെയും യോഗവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനെയും കണ്ടിരിക്കുന്നു.

കിം കരിഷ്യാമി ശിഷ്യോ ഽഹം തവ മാം പാലയാനഘ

ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ശിഷ്യൻ ആണ്. പാപരഹിതനായോ, എന്നെ രക്ഷിക്കണം.

ശിഷ്യത്വേ പരിജഗ്രാഹ തപസാ ക്ഷീണകല്പഷമ്

തപസ്സിലൂടെ ദോഷങ്ങൾ കുറഞ്ഞ അവനെ ശിഷ്യനായി സ്വീകരിച്ചു.