കൂര്മപുരാണമ്

ഗങ്ഗാ ഹിമവതോ ജജ്ഞേ സര്വലോകൈകപാവനീ

ഹിമവാനിൽ നിന്ന് ഗംഗാ ജനിച്ചു; അവൾ എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവളാണ്.

യഥാവത് കഥിതം പൂര്വം ദേവ്യാ മാഹാത്മ്യമുത്തമമ്

ദേവിയുടെ പരമോന്നത മഹത്വം മുമ്പ് യഥാവിധി വിവരിച്ചിരുന്നു.

വ്യാഖ്യാതാ ഭവതാമദ്യ മനോഃ സൃഷ്ടിം നിബോധത

ഇന്ന് നീ അതു വിശദീകരിച്ചു; ഇനി മനുവിന്റെ സൃഷ്ടിയെ ശ്രവിക്കൂ.

ധര്മജ്ഞൌ സുമഹാവീര്യൌ ശതരൂപാ വ്യജീജനത്

ശതരൂപാ ധർമ്മജ്ഞരായും മഹാശക്തിയുള്ളവരായും രണ്ടു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു.

ഭക്തോ നാരായണേ ദേവേ പ്രാപ്തവാന് സ്ഥാനമുത്തമമ്

നാരായണഭക്തനായ അവൻ ഉത്തമമായ സ്ഥാനം ലഭിച്ചു.

ശ്ലിഷ്ടേരാധത്ത സുച്ഛായാ പഞ്ച പുത്രാനകല്പഷാന്

ശ്ലിഷ്ടയിൽ നിന്ന് അവൻ പഞ്ചസുഖവുമായ, ദോഷമില്ലാത്ത അഞ്ചു പുത്രന്മാരെ ലഭിച്ചു.

ആരാധ്യ പുരുഷം വിഷ്ണും ശാലഗ്രാമേ ജനാര്ദനമ്

ശാലഗ്രാമത്തിൽ പുരുഷനായ വിഷ്ണുവിനെ, ജനാർദ്ദനനെ ആരാധിച്ചു.

നാരായണപരാന് ശുദ്ധാന് സ്വധര്മപരിപാലകാന്

നാരായണഭക്തരായ, ശുദ്ധരായ, തങ്ങളുടെ കർത്തവ്യം നന്നായി പാലിക്കുന്നവരെ,

പ്രജാപതേരാത്മജായാം വീരണസ്യ മഹാത്മനഃ

പ്രജാപതിയുടെ ഭാര്യയായ മഹാത്മാവായ വീരണന്റെ

കന്യായാം സുമഹാവീര്യാ വൈരാജസ്യ പ്രജാപതേഃ

വലിയ ശക്തിയുള്ള പ്രജാപതി വൈരാജന്റെ മകളിൽ,

അഗ്നിഷ്ടുദതിരാത്രശ്ച സുദ്യുമ്നശ്ചാഭിമന്യുകഃ

അഗ്നിഷ്ടുത്, അതിരാത്ര, സുധ്യുമ്നൻ, അഭിമന്യു എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ,

അങ്ഗം സുമനസം സ്വാതിം ക്രതുമങ്ഗിരസം ശിവമ്

അംഗൻ, സുമനസ്സ്, സ്വാതി, ക്രതു, അങ്കിരസ്സ്, ശിവൻ ഇവരും,

യോ ഽസൌ പൃഥുരിതി ഖ്യാതഃ പ്രജാപാലോ മഹാബലഃ

ജനങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്ന മഹാബലശാലിയായ, പൃഥു എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായവനും,

നിയോഗാദ് ബ്രഹ്മണഃ സാര്ധം ദേവേന്ദ്രേണ മഹൌജസാ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, മഹാശക്തനായ ദേവേന്ദ്രനോടൊപ്പം,

സൂതഃ പൌരാണികോ ജജ്ഞേ മായാരൂപഃ സ്വയം ഹരിഃ

പുരാണങ്ങൾ പറയുന്ന സൂതൻ ജനിച്ചു; മായാരൂപത്തിൽ സ്വയം ഹരിയാണ്.

തം മാം നിത്ത മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ പൂര്വോദ്ഭൂതം സനാതനമ്

മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ആദിയിൽ ജനിച്ച ആ പ്രാചീനനായ എന്നെ,

ശ്രാവയാമാസ മാം പ്രീത്യാ പുരാണം പുരുഷോ ഹരിഃ

പരമപുരുഷനായ ഹരി, സ്നേഹത്തോടെ എന്നെ പുരാണം കേൾപ്പിച്ചു.

തേഷാം പുരാണവക്തൃത്വം വൃത്തിരാസീദജാജ്ഞയാ

അവർക്കു പുരാണം പറയുന്നത്, ആജ്ഞപ്രകാരം, ഉപജീവനമാകുകയായിരുന്നു.

സാര്വഭൌമോ മഹാതേജാഃ സ്വധര്മപരിപാലകഃ

സാർവ്വഭൗമനായ മഹാതേജസ്സുള്ള, തന്റെ കർത്തവ്യം നന്നായി പാലിച്ചവൻ,

ഗോവര്ധനഗിരിം പ്രാപ്യ തപസ്തേപേ ജിതേന്ദ്രിയഃ

ഗോവർദ്ധനപർവതത്തിലെത്തിയ ശേഷം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ച്, കഠിനതപം ചെയ്തു.

ആഗത്യ ദേവോ രാജാനം പ്രാഹ ദാമോദരഃ സ്വയമ്

ദേവനായ ദാമോദരൻ സ്വയം വന്ന് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.

ഏകമുക്ത്വാ ഹൃഷീകേശഃ സ്വകീയാം പ്രകൃതിം ഗതഃ

ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞ ശേഷം, ഹൃഷീകേശൻ തന്റെ സ്വഭാവത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.

അപാലയത് സ്വകം രാജ്യം ന്യായേന മധുസൂദനേ

അവൻ തന്റെ രാജ്യം നീതിയോടെ ഭരിച്ചു, മധുസൂദനാ.

ഖിഖണ്ഡനം ഹവിര്ധാനമന്തര്ധാനാ വ്യജായത

ഖിഖണ്ഡനൻ, ഹവിർധാനൻ, അന്തർധാനൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ ജനിച്ചു.

ധാര്മികോ രൂപസംപന്നോ വേദവേദാങ്ഗപാരഗഃ

ധാർമ്മികനും, മനോഹരമായ രൂപമുള്ളവനും, വേദങ്ങളിലും അതിന്റെ ശാഖകളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും ആയവൻ.

മതിം ചക്രേ ഭാഗ്യയോഗാത് സംന്യാം പ്രതി ധര്മവിത്

ഭാഗ്യത്തിന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, ധർമ്മം അറിയുന്നവൻ സന്ന്യാസം സ്വീകരിക്കാൻ മനസ്സു നിശ്ചയിച്ചു.

ജഗാമ ഹിമവത്പൃഷ്ഠം കദാചിത് സിദ്ധസേവിതമ്

ഒരു സമയത്ത്, സിദ്ധന്മാർ വാസം ചെയ്യുന്ന ഹിമാലയത്തിന്റെ മലച്ചിറകളിലേക്ക് അവൻ പോയി.

അപശ്യദ് യോഗിനാം ഗമ്യമഗമ്യം ബ്രഹ്മവിദ്വിഷാമ്

യോഗികൾക്ക് ലഭ്യവും ലഭ്യമല്ലാത്തതുമായ വാസസ്ഥലങ്ങൾ, ബ്രഹ്മാവിനെ ദ്വേഷിക്കുന്നവർക്ക് അപ്രാപ്യമായവ, അവൻ കണ്ടു.

പദ്മോത്പലവനോപേതാ സിദ്ധാശ്രമവിഭൂഷിതാ

താമരയും നീലോത്പലവും നിറഞ്ഞതും, സിദ്ധന്മാരുടെ ആശ്രമങ്ങൾ അലങ്കരിച്ചതുമായ സ്ഥലമായിരുന്നു അത്.