കൂര്മപുരാണമ്

സംന്യസ്യ സര്വകര്മാണി പരം വൈരാഗ്യമാശ്രിതഃ

എല്ലാ കര്‍മ്മങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, പരമമായ വൈരാഗ്യത്തിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു.

സംപ്രാപ്യ ഭാവനാമന്ത്യാം ബ്രാഹ്മീമക്ഷരപൂര്വികാമ്

ബ്രഹ്മത്തിന്റെ അക്ഷരമായതിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, അവൻ അന്തിമ ഭാവനയിലേക്ക് എത്തി.

യം വിനിദ്രാ ജിതശ്വാസാഃ കാങ്ക്ഷന്തേ മോക്ഷകാങ്ക്ഷിണഃ

ഉറക്കം ഇല്ലാതെ, ശ്വാസം ജയിച്ച, മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണത്.

ആകാശേനൈവ വിപ്രേന്ദ്രോ യോഗൈശ്വര്യപ്രഭാവതഃ

യോഗശക്തിയുടെ പ്രഭാവത്തിൽ, ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ ആകാശത്തിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു.

ദൃഷ്ട്വാന്യേ പഥി യോഗീന്ദ്രം സിദ്ധാ ബ്രഹ്മര്ഷയോ യയുഃ

പാതയിൽ യോഗീശ്വരനെ കണ്ടു, സിദ്ധന്മാരും ബ്രഹ്മർഷിമാരും അടുത്തെത്തി.

സ്ഥാനം തദ്യോഗിഭിര്ജുഷ്ടം യത്രാസ്തേ പരമഃ പുമാന്

യോഗിമാർ പ്രിയപ്പെട്ടതും, പരമപുരുഷൻ വസിക്കുന്നതുമായ സ്ഥലം അതാണ്.

വിവേശ ചാന്തര്ഭവനം ദേവാനാം ച ദുരാസദമ്

അവൻ ദേവന്മാർക്കും പ്രാപ്തിയില്ലാത്ത ആന്തരിക ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.

അനാദിനിധനം ദേവം ദേവദേവം പിതാമഹമ്

ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത ദേവനെയും, ദേവന്മാരുടെ ദേവനെയും, പിതാമഹനെയും—

തന്മധ്യേ പുരുഷം പൂര്വമപശ്യത് പരമം പദമ്

അതിനുള്ളിൽ ആദിമനുഷ്യനായ പരമപദം അവൻ കണ്ടു.

ചതുര്മുഖമുദാരാങ്ഗമര്ചിഭിരുപശോഭിതമ്

നാലുമുഖങ്ങളുമായി, ഉജ്ജ്വലമായ രൂപത്തിൽ, ജ്വാലകളാൽ ഭാസുരനായി—

പ്രത്യുദ്ഗമ്യ സ്വയം ദേവോ വിശ്വാത്മാ പരിഷസ്വജേ

സ്വയം ദേവൻ, സർവ്വാത്മാവായവൻ, സമീപിച്ചു അവനെ അങ്കത്തിലേറ്റു.

ഋഗ്യജുഃ സാമസംജ്ഞം തത് പവിത്രമമലം പദമ്

ആ ശുദ്ധവും കളങ്കരഹിതവുമായ പദം ഋക്, യജുർ, സാമ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

ബ്രഹ്മതേജോമയം ശ്രീമന്നിഷ്ഠാ ചൈവ മനീഷിണാമ്

അത് ബ്രഹ്മത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ നിന്നുള്ളതും, ഭംഗിയുള്ളതും, ജ്ഞാനികൾക്ക് ആശ്രയവുമാണ്.

അപശ്യദൈശ്വരം തേജഃ ശാന്തം സര്വത്രഗം ശിവമ്

അവൻ ദൈവികമായ പ്രകാശം കണ്ടു—ശാന്തവും എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചും മംഗളകരവുമായതും.

ആനന്ദമചലം ബ്രഹ്മ സ്ഥാനം തത്പാരമേശ്വരമ്

അത് ആനന്ദവും അചഞ്ചലവുമായ ബ്രഹ്മവും പരമേശ്വരന്റെ പരമപദവുമാണ്.

പ്രാപ്തവാനാത്മനോ ധാമ യത്തന്മോക്ഷാഖ്യമവ്യയമ്

അവൻ ആത്മാവിന്റെ ആ വാസസ്ഥലമായ, മോക്ഷം എന്ന അക്ഷയമായ അവസ്ഥയെ പ്രാപിച്ചു.

സമാശ്രിത്യാന്തിമം ഭാവം മായാം ലക്ഷ്മീം തരേദ് ബുധഃ

അവസാനഭാവത്തിൽ ആശ്രയം പ്രാപിച്ചാൽ, ജ്ഞാനി മായയായ ലക്ഷ്മിയെ കടന്ന് പോകുന്നു.

ശക്രേണ സഹിതാഃ സര്വേ പപ്രച്ഛുര്ഗരുഡധ്വജമ്

ശക്രനോടൊപ്പം എല്ലാവരും ചേർന്ന്, ഗരുഡധ്വജനോടു ചോദിച്ചു.

തദ് വദാശേഷമസ്മാകം യദുക്തം ഭവതാ പുരാ

നീ മുമ്പ് പറഞ്ഞതെല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് വീണ്ടും വിശദമായി പറയണം.

ശുശ്രൂഷുശ്ചാപ്യയം ശക്രഃ സഖാ തവ ജഗന്മയ

നിന്റെ സ്നേഹിതനായ ഈ ശക്രനും, ജഗന്മയനായവനും, ആകാംക്ഷയോടെ കേൾക്കാൻ തയ്യാറാണ്.

രസാതലഗതോ ദേവോ നാരദാദ്യൈര്മഹര്ഷിഭിഃ

ദേവൻ നാരദാദി മഹർഷികളോടൊപ്പം രസാതലത്തിൽ എത്തി—

സന്നിധൌ ദേവരാജസ്യ തദ് വക്ഷ്യേ ഭവതാമഹമ്

ദേവരാജാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഞാൻ അതെല്ലാം നിങ്ങളോട് പറയും.

പുരാണശ്രവണം വിപ്രാഃ കഥനം ച വിശേഷതഃ

ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, പുരാണം കേൾക്കുന്നതും പ്രത്യേകമായി അതിന്റെ കഥ പറയുന്നതും—

ഉപാഖ്യാനമഥൈകം വാ ബ്രഹ്മലോകേ മഹീയതേ

ഒരു കഥയെങ്കിലും ബ്രഹ്മലോകത്ത് വലിയ പ്രസിദ്ധിയുള്ളതാണ്.

ഉക്തം ദേവാധിദേവേന ശ്രദ്ധാതവ്യം ദ്വിജാതിഭിഃ

ദേവാധിദേവൻ പറഞ്ഞത് ദ്വിജന്മാർ വിശ്വാസത്തോടെ സ്വീകരിക്കണം.

വക്ഷ്യമാണം മയാ സര്വമിന്ദ്രദ്യുമ്നായ ഭാഷിതമ്

ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയാൻ പോകുന്ന എല്ലാം, ഞാൻ ഇന്ദ്രദ്യുമ്നനോട് പറഞ്ഞതാണു.

പുരാണം പുണ്യദം നൃണാം മോക്ഷധര്മാനുകീര്തനമ്

ഇത് പുരാണമാണ്; മനുഷ്യർക്കു പുണ്യം നൽകുന്നതും മോക്ഷധർമ്മം വിവരിക്കുന്നതുമാണ്.

ഉപാസ്യ വിപുലാം നിദ്രാം ഭോഗിശയ്യാം സമാശ്രിതഃ

പൂജ ചെയ്ത്, ഞാൻ ആനന്ദമായ നിദ്രയിൽ, പാമ്പിന്റെ പാളിയിൽ വിശ്രമിച്ചു.

തതോ മേ സഹസോത്പന്നഃ പ്രസാദോ മുനിപുങ്ഗവാ

അപ്പോൾ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, എന്റെ ഉള്ളിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി ദയ ഉദിച്ചുവന്നു.