കൂര്മപുരാണമ്

വംശാനുചരിതം ചൈവ പുരാണം പഞ്ചലക്ഷണമ്

അഞ്ച് ലക്ഷണങ്ങളുള്ള പുരാണം വംശാവലികളും വിവരിക്കുന്നു.

ശൈവം ഭാഗവതം ചൈവ ഭവിഷ്യം നാരദീയകമ്

ശൈവം, ഭാഗവതം, ഭവിഷ്യം, നാരദീയകം എന്നീ പുരാണങ്ങൾ,

ലൈങ്ഗം തഥാ ച വാരാഹം സ്കാന്ദം വാമനമേവ ച

ലൈംഗം, വാരാഹം, സ്കാന്ദം, വാമനവും കൂടി,

അഷ്ടാദശം സമുദ്ദിഷ്ടം ബ്രഹ്മണ്ഡമിതി സംജ്ഞിതമ്

പതിനെട്ടാമത്തേതിന് ബ്രഹ്മാണ്ഡം എന്ന പേരാണ്.

അഷ്ടാദശപുരാണാനി ശ്രുത്വാ സംക്ഷേപതോ ദ്വിജാഃ

ദ്വിജന്മാരേ, പതിനെട്ടു പുരാണങ്ങൾ സംക്ഷിപ്തമായി കേട്ടശേഷം,

തൃതീയം സ്കാന്ദമുദ്ദിഷ്ടം കുമാരേണ തു ഭാഷിതമ്

മൂന്നാമത്തേതായ സ്കാന്ദം കുമാരൻ പറഞ്ഞതാണെന്ന് പറയുന്നു.

ദുര്വാസസോക്തമാശ്ചര്യം നാരദോക്തമതഃ പരമ്

ദുര്വാസസിന്റെ അത്ഭുതമായത്, പിന്നെ നാരദൻ പറഞ്ഞതും.

ബ്രഹ്മാണ്ഡം വാരുണം ചാഥ കാലികാഹ്വയമേവ ച

ബ്രഹ്മാണ്ഡം, വാരുണം, പിന്നെ കാലികയെന്ന പേരിലുള്ളതും.

പരാശരോക്തമപരം മാരീചം ഭാര്ഗവാഹ്വയമ്

പറാശരൻ പറഞ്ഞ മറ്റൊന്ന്, മറിച്ച്, ഭാർഗവൻ എന്ന പേരിലുള്ളതും.

ചതുര്ധാ സംസ്ഥിതം പുണ്യം സംഹിതാനാം പ്രഭേദതഃ

നാലു വിഭാഗങ്ങളായി ഈ പുണ്യമായ സംഹിതകൾ നിലനിൽക്കുന്നു.

ചതസ്ത്രഃ സംഹിതാഃ പുണ്യാ ധര്മകാമാര്ഥമോക്ഷദാഃ

നാലു വിശുദ്ധ സംഹിതകളുണ്ട്; അവ ധർമ്മം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവ നൽകുന്നു.

ഭവന്തി ഷട്സഹസ്ത്രാണി ശ്ലോകാനാമത്ര സംഖ്യയാ

ഇവിടെയുള്ള ശ്ലോകങ്ങളുടെ എണ്ണം ആറായിരം ആകുന്നു.

മാഹാത്മ്യമഖിലം ബ്രഹ്മ ജ്ഞായതേ പരമേശ്വരഃ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ മുഴുവൻ മഹത്വവും പരമേശ്വരനെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനവും അറിയപ്പെടുന്നു.

വംശാനുചരിതം ദിവ്യാഃ പുണ്യാഃ പ്രാസങ്ഗികീഃ കഥാഃ

വംശചരിത്രങ്ങളും ദൈവികവും പുണ്യവുമായ അനുബന്ധകഥകളും.

താമഹം വര്തയിഷ്യാമി വ്യാസേന കഥിതാം പുരാ

വ്യാസൻ പഴയകാലത്ത് പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ അതിനെ വിവരിക്കാം.

മന്ഥാനം മന്ദരം കൃത്വാ മമന്ഥുഃ ക്ഷീരസാഗരമ്

മന്ദരപർവ്വതം മഥനദണ്ഡമാക്കി അവർ പാൽക്കടൽ കുലുക്കി.

ബഭാര മന്ദരം ദേവോ ദേവാനാം ഹിതകാമ്യയാ

ദേവന്മാരുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച് ദേവൻ മന്ദരപർവ്വതം ചുമന്നു.

കൂര്മരൂപധരം ദൃഷ്ട്വാ സാക്ഷിണം വിഷ്ണുമവ്യയമ്

കൂർമരൂപം ധരിച്ച, അക്ഷയനായ സാക്ഷിയായ വിഷ്ണുവിനെ അവർ കണ്ടു.

ജഗ്രാഹ ഭഗവാന് വിഷ്ണുസ്താമേവ പുരുഷോത്തമഃ

ഭഗവാൻ വിഷ്ണു, പരമപുരുഷൻ, അതിനെ കൈവശമാക്കി.

മോഹിതാഃ സഹ ശക്രേണ ശ്രിയോ വചനമബ്രുവന്

ശക്രനോടൊപ്പം അവർ മോഹിതരായി, ശ്രീയോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.

കൈഷാ ദേവീ വിശാലാക്ഷീ യഥാവദ് ബ്രൂഹി പൃച്ഛതാമ്

ഈ വിശാലനയനിയായ ദേവി ആരാണ്? ഞങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതുപോലെ സത്യമായി പറയൂ.

പ്രോവാച ദേവീം സംപ്രേക്ഷ്യ നാരദാദീനകല്മഷാന്

പാപരഹിതരായ നാരദനും മറ്റുള്ളവരും ദേവിയെ നോക്കി ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.

മായാ മമ പ്രിയാനന്താ യയേദം മോഹിതം ജഗത്

എന്റെ പ്രിയയും അനന്തയുമായ മായയാണ് ഈ ലോകം ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നത്.

മോഹയാമി ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ ഗ്രസാമി വിസൃജാമി ച

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഞാൻ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നു, ഗ്രസിക്കുന്നു, സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

വിജ്ഞായാന്വീക്ഷ്യ ചാത്മാനം തരന്തി വിപുലാമിമാമ്

ആത്മാവിനെ അറിഞ്ഞ് വിവേചനം ചെയ്താൽ അവർ ഈ വിശാലമായ ഭ്രമം കടന്ന് പോകുന്നു.

ബ്രഹ്മേശാനാദയോ ദേവാഃ സര്വശക്തിരിയം മമ

ബ്രഹ്മാവും ഈശാനനും മറ്റു ദേവന്മാരും — ഇവരുടെ എല്ലാ ശക്തികളും എനിക്ക് തന്നെ ആണ്.

പ്രാഗേവ മത്തഃ സംജാതാ ശ്രീകല്പേ പദ്മവാസിനീ

പുതിയ കാലഘട്ടത്തിൽ, പദ്മത്തിൽ വസിക്കുന്ന ലക്ഷ്മി എന്ന ദേവി എങ്കിൽ നിന്നു തന്നെ ഉദിച്ചുവന്നു.

കോടിസൂര്യപ്രതീകാശാ മോഹിനീ സര്വദേഹിനാമ്

അവൾ, മോഹിനി, കോടികൾ സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങി, എല്ലാ ജീവന്മാരെയും ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നു.

മായാമേതാം സമുത്തര്തും യേ ചാന്യേ ഭുവി ദേഹിനഃ

ഈ മായയും ഭൂമിയിലെ മറ്റു എല്ലാ ജീവികളും അതിജയിക്കേണ്ടതാണ്.