കൂര്മപുരാണമ്

പുരാണസംഹിതാം പുണ്യാം പപ്രച്ഛൂ രോമഹര്ഷണമ്

പുണ്യമായ പുരാണസംഹിതയെ മഹർഷിമാർ രോമഹർഷണനോടു ചോദിച്ചു.

ഇതിഹാസപുരാണാര്ഥം വ്യാസഃ സമ്യഗുപാസിതഃ

ഇതിഹാസങ്ങളും പുരാണങ്ങളുടെയും അർത്ഥം, യഥാവിധി ആരാധിക്കപ്പെട്ട വ്യാസൻ വിശദീകരിച്ചു.

ദ്വൈപായനസ്യ ഭഗവാംസ്തതോ വൈ രോമഹര്ഷണഃ

അതിനുശേഷം, ദ്വൈപായനന്റെ ശിഷ്യനായ മഹാനായ രോമഹർഷണൻ അതു സ്വീകരിച്ചു.

മുനീനാം സംഹിതാം വക്തും വ്യാസഃ പൌരാണികീം പുരാ

മഹർഷിമാർക്കായി പുരാതനകാലത്ത് വ്യാസൻ പുരാണസംഹിത രചിച്ചു.

സംഭൂതഃ സംഹിതാം വക്തും സ്വാംശേന പുരുഷോത്തമഃ

പരമപുരുഷൻ സ്വയം ഒരു ഭാഗം ഉപയോഗിച്ച് ഈ സംഹിത വെളിപ്പെടുത്തി.

വക്തുമര്ഹസി ചാസ്മാകം പുരാണാര്ഥവിശാരദ

പുരാണങ്ങളുടെ അർത്ഥത്തിൽ നിപുണനായ നീ ഞങ്ങളോടു സംസാരിക്കാൻ യോഗ്യനാണ്.

പ്രണമ്യ മനസാ പ്രാഹ ഗുരും സത്യവതീസുതമ്

മനസ്സിൽ വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ച്, സത്യവതിയുടെ മകനായ ഗുരുവിനോട് അവൻ പറഞ്ഞു.

വക്ഷ്യേ പൌരാണികീം ദിവ്യാം കഥാം പാപപ്രണാശിനീമ്

പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന ദിവ്യമായ പുരാണകഥ ഞാൻ പറയാം.

ന നാസ്തികേ കഥാം പുണ്യാമിമാം ബ്രൂയാത് കദാചന

ഈ പുണ്യകഥ ഒരിക്കലും അസ്തികവിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്കു പറയരുത്.

ഇമാം കഥാമനുബ്രൂയാത് സാക്ഷാന്നാരായണേരിതാമ്

നാരായണൻ നേരിട്ട് പറഞ്ഞ ഈ കഥ ആവർത്തിച്ച് പറയണം.

വംശാനുചരിതം ചൈവ പുരാണം പഞ്ചലക്ഷണമ്

അഞ്ച് ലക്ഷണങ്ങളുള്ള പുരാണം വംശാവലികളും വിവരിക്കുന്നു.

ശൈവം ഭാഗവതം ചൈവ ഭവിഷ്യം നാരദീയകമ്

ശൈവം, ഭാഗവതം, ഭവിഷ്യം, നാരദീയകം എന്നീ പുരാണങ്ങൾ,

ലൈങ്ഗം തഥാ ച വാരാഹം സ്കാന്ദം വാമനമേവ ച

ലൈംഗം, വാരാഹം, സ്കാന്ദം, വാമനവും കൂടി,

അഷ്ടാദശം സമുദ്ദിഷ്ടം ബ്രഹ്മണ്ഡമിതി സംജ്ഞിതമ്

പതിനെട്ടാമത്തേതിന് ബ്രഹ്മാണ്ഡം എന്ന പേരാണ്.

അഷ്ടാദശപുരാണാനി ശ്രുത്വാ സംക്ഷേപതോ ദ്വിജാഃ

ദ്വിജന്മാരേ, പതിനെട്ടു പുരാണങ്ങൾ സംക്ഷിപ്തമായി കേട്ടശേഷം,

തൃതീയം സ്കാന്ദമുദ്ദിഷ്ടം കുമാരേണ തു ഭാഷിതമ്

മൂന്നാമത്തേതായ സ്കാന്ദം കുമാരൻ പറഞ്ഞതാണെന്ന് പറയുന്നു.

ദുര്വാസസോക്തമാശ്ചര്യം നാരദോക്തമതഃ പരമ്

ദുര്വാസസിന്റെ അത്ഭുതമായത്, പിന്നെ നാരദൻ പറഞ്ഞതും.

ബ്രഹ്മാണ്ഡം വാരുണം ചാഥ കാലികാഹ്വയമേവ ച

ബ്രഹ്മാണ്ഡം, വാരുണം, പിന്നെ കാലികയെന്ന പേരിലുള്ളതും.

പരാശരോക്തമപരം മാരീചം ഭാര്ഗവാഹ്വയമ്

പറാശരൻ പറഞ്ഞ മറ്റൊന്ന്, മറിച്ച്, ഭാർഗവൻ എന്ന പേരിലുള്ളതും.

ചതുര്ധാ സംസ്ഥിതം പുണ്യം സംഹിതാനാം പ്രഭേദതഃ

നാലു വിഭാഗങ്ങളായി ഈ പുണ്യമായ സംഹിതകൾ നിലനിൽക്കുന്നു.

ചതസ്ത്രഃ സംഹിതാഃ പുണ്യാ ധര്മകാമാര്ഥമോക്ഷദാഃ

നാലു വിശുദ്ധ സംഹിതകളുണ്ട്; അവ ധർമ്മം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവ നൽകുന്നു.

ഭവന്തി ഷട്സഹസ്ത്രാണി ശ്ലോകാനാമത്ര സംഖ്യയാ

ഇവിടെയുള്ള ശ്ലോകങ്ങളുടെ എണ്ണം ആറായിരം ആകുന്നു.

മാഹാത്മ്യമഖിലം ബ്രഹ്മ ജ്ഞായതേ പരമേശ്വരഃ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ മുഴുവൻ മഹത്വവും പരമേശ്വരനെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനവും അറിയപ്പെടുന്നു.

വംശാനുചരിതം ദിവ്യാഃ പുണ്യാഃ പ്രാസങ്ഗികീഃ കഥാഃ

വംശചരിത്രങ്ങളും ദൈവികവും പുണ്യവുമായ അനുബന്ധകഥകളും.

താമഹം വര്തയിഷ്യാമി വ്യാസേന കഥിതാം പുരാ

വ്യാസൻ പഴയകാലത്ത് പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ അതിനെ വിവരിക്കാം.

മന്ഥാനം മന്ദരം കൃത്വാ മമന്ഥുഃ ക്ഷീരസാഗരമ്

മന്ദരപർവ്വതം മഥനദണ്ഡമാക്കി അവർ പാൽക്കടൽ കുലുക്കി.

ബഭാര മന്ദരം ദേവോ ദേവാനാം ഹിതകാമ്യയാ

ദേവന്മാരുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച് ദേവൻ മന്ദരപർവ്വതം ചുമന്നു.

കൂര്മരൂപധരം ദൃഷ്ട്വാ സാക്ഷിണം വിഷ്ണുമവ്യയമ്

കൂർമരൂപം ധരിച്ച, അക്ഷയനായ സാക്ഷിയായ വിഷ്ണുവിനെ അവർ കണ്ടു.

ജഗ്രാഹ ഭഗവാന് വിഷ്ണുസ്താമേവ പുരുഷോത്തമഃ

ഭഗവാൻ വിഷ്ണു, പരമപുരുഷൻ, അതിനെ കൈവശമാക്കി.