കൂര്മപുരാണമ്

पुराणसंहितां पुण्यां पप्रच्छू रोमहर्षणम्

പുണ്യമായ പുരാണസംഹിതയെ മഹർഷിമാർ രോമഹർഷണനോടു ചോദിച്ചു.

इतिहासपुराणार्थं व्यासः सम्यगुपासितः

ഇതിഹാസങ്ങളും പുരാണങ്ങളുടെയും അർത്ഥം, യഥാവിധി ആരാധിക്കപ്പെട്ട വ്യാസൻ വിശദീകരിച്ചു.

द्वैपायनस्य भगवांस्ततो वै रोमहर्षणः

അതിനുശേഷം, ദ്വൈപായനന്റെ ശിഷ്യനായ മഹാനായ രോമഹർഷണൻ അതു സ്വീകരിച്ചു.

मुनीनां संहितां वक्तुं व्यासः पौराणिकीं पुरा

മഹർഷിമാർക്കായി പുരാതനകാലത്ത് വ്യാസൻ പുരാണസംഹിത രചിച്ചു.

संभूतः संहितां वक्तुं स्वांशेन पुरुषोत्तमः

പരമപുരുഷൻ സ്വയം ഒരു ഭാഗം ഉപയോഗിച്ച് ഈ സംഹിത വെളിപ്പെടുത്തി.

वक्तुमर्हसि चास्माकं पुराणार्थविशारद

പുരാണങ്ങളുടെ അർത്ഥത്തിൽ നിപുണനായ നീ ഞങ്ങളോടു സംസാരിക്കാൻ യോഗ്യനാണ്.

प्रणम्य मनसा प्राह गुरुं सत्यवतीसुतम्

മനസ്സിൽ വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ച്, സത്യവതിയുടെ മകനായ ഗുരുവിനോട് അവൻ പറഞ്ഞു.

वक्ष्ये पौराणिकीं दिव्यां कथां पापप्रणाशिनीम्

പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന ദിവ്യമായ പുരാണകഥ ഞാൻ പറയാം.

न नास्तिके कथां पुण्यामिमां ब्रूयात् कदाचन

ഈ പുണ്യകഥ ഒരിക്കലും അസ്തികവിശ്വാസമില്ലാത്തവർക്കു പറയരുത്.

इमां कथामनुब्रूयात् साक्षान्नारायणेरिताम्

നാരായണൻ നേരിട്ട് പറഞ്ഞ ഈ കഥ ആവർത്തിച്ച് പറയണം.

वंशानुचरितं चैव पुराणं पञ्चलक्षणम्

അഞ്ച് ലക്ഷണങ്ങളുള്ള പുരാണം വംശാവലികളും വിവരിക്കുന്നു.

शैवं भागवतं चैव भविष्यं नारदीयकम्

ശൈവം, ഭാഗവതം, ഭവിഷ്യം, നാരദീയകം എന്നീ പുരാണങ്ങൾ,

लैङ्गं तथा च वाराहं स्कान्दं वामनमेव च

ലൈംഗം, വാരാഹം, സ്കാന്ദം, വാമനവും കൂടി,

अष्टादशं समुद्दिष्टं ब्रह्मण्डमिति संज्ञितम्

പതിനെട്ടാമത്തേതിന് ബ്രഹ്മാണ്ഡം എന്ന പേരാണ്.

अष्टादशपुराणानि श्रुत्वा संक्षेपतो द्विजाः

ദ്വിജന്മാരേ, പതിനെട്ടു പുരാണങ്ങൾ സംക്ഷിപ്തമായി കേട്ടശേഷം,

तृतीयं स्कान्दमुद्दिष्टं कुमारेण तु भाषितम्

മൂന്നാമത്തേതായ സ്കാന്ദം കുമാരൻ പറഞ്ഞതാണെന്ന് പറയുന്നു.

दुर्वाससोक्तमाश्चर्यं नारदोक्तमतः परम्

ദുര്വാസസിന്റെ അത്ഭുതമായത്, പിന്നെ നാരദൻ പറഞ്ഞതും.

ब्रह्माण्डं वारुणं चाथ कालिकाह्वयमेव च

ബ്രഹ്മാണ്ഡം, വാരുണം, പിന്നെ കാലികയെന്ന പേരിലുള്ളതും.

पराशरोक्तमपरं मारीचं भार्गवाह्वयम्

പറാശരൻ പറഞ്ഞ മറ്റൊന്ന്, മറിച്ച്, ഭാർഗവൻ എന്ന പേരിലുള്ളതും.

चतुर्धा संस्थितं पुण्यं संहितानां प्रभेदतः

നാലു വിഭാഗങ്ങളായി ഈ പുണ്യമായ സംഹിതകൾ നിലനിൽക്കുന്നു.

चतस्त्रः संहिताः पुण्या धर्मकामार्थमोक्षदाः

നാലു വിശുദ്ധ സംഹിതകളുണ്ട്; അവ ധർമ്മം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവ നൽകുന്നു.

भवन्ति षट्सहस्त्राणि श्लोकानामत्र संख्यया

ഇവിടെയുള്ള ശ്ലോകങ്ങളുടെ എണ്ണം ആറായിരം ആകുന്നു.

माहात्म्यमखिलं ब्रह्म ज्ञायते परमेश्वरः

ബ്രഹ്മാവിന്റെ മുഴുവൻ മഹത്വവും പരമേശ്വരനെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനവും അറിയപ്പെടുന്നു.

वंशानुचरितं दिव्याः पुण्याः प्रासङ्गिकीः कथाः

വംശചരിത്രങ്ങളും ദൈവികവും പുണ്യവുമായ അനുബന്ധകഥകളും.

तामहं वर्तयिष्यामि व्यासेन कथितां पुरा

വ്യാസൻ പഴയകാലത്ത് പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ അതിനെ വിവരിക്കാം.

मन्थानं मन्दरं कृत्वा ममन्थुः क्षीरसागरम्

മന്ദരപർവ്വതം മഥനദണ്ഡമാക്കി അവർ പാൽക്കടൽ കുലുക്കി.

बभार मन्दरं देवो देवानां हितकाम्यया

ദേവന്മാരുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച് ദേവൻ മന്ദരപർവ്വതം ചുമന്നു.

कूर्मरूपधरं दृष्ट्वा साक्षिणं विष्णुमव्ययम्

കൂർമരൂപം ധരിച്ച, അക്ഷയനായ സാക്ഷിയായ വിഷ്ണുവിനെ അവർ കണ്ടു.

जग्राह भगवान् विष्णुस्तामेव पुरुषोत्तमः

ഭഗവാൻ വിഷ്ണു, പരമപുരുഷൻ, അതിനെ കൈവശമാക്കി.