കൂര്മപുരാണമ്

അവൾ ധർമശാസ്ത്രങ്ങളുടെ അർത്ഥത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവളാണ്, ധർമ്മത്തെ അറിയുന്നവളും, ധർമ്മത്തിന്റെ വഹിക്കുന്നവളും. അവൾ ധർമ്മത്തിന്റെ ശക്തി, ധർമ്മത്തിൽ സംയുക്തമായവളും, അധർമ്മത്തെ അതിക്രമിച്ചവളും, സർവലോകത്തിൽ ധർമ്മത്തെ നിലനിർത്തുന്നവളും ആണ്. അവൾ ധർമ്മത്തിന്റെ ഉപദേശക, ധാർമ്മിക സ്വഭാവമുള്ളവളും, ധർമ്മത്തിലൂടെ ലഭിക്കാവുന്നവളും, ഭൂമിയുടെ ആധാരവും ആണ്. അവൾ എല്ലാ ശക്തികളിൽ നിന്നുമുള്ളവളാണ്, എന്നാൽ എല്ലാ ശക്തികൾക്കും ആശ്രയവും, അതിന്റെ ഉറവിടവുമാണ്. അവൾ എപ്പോഴും മംഗളപ്രദമായവളും, ആകാശത്തിന്റെ രൂപമുള്ളവളും, സർവത്വരൂപവും, രൂപരഹിതയുമാണ്. ഇവിടെ, ഭയത്തോടെ ഹൃദയത്തിൽ, അവൻ കയ്യിൽ കയ്യുയർത്തി നമസ്കരിച്ച് അവളോടു സംസാരിച്ചു: “ഈ രൂപം കണ്ടു ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ദയവായി മറ്റൊരു രൂപം കാണിക്കൂ.” അപ്പോൾ അവൾ ആ രൂപം പിൻവലിച്ച്, തനിക്കുള്ള മറ്റൊരു രൂപം പ്രകടിപ്പിച്ചു. അവളുടെ പുതിയ രൂപം, രണ്ട് കണ്ണുകളും രണ്ട് കൈകളും ഉള്ളതായിരുന്നു, മൃദുവായതും, കറുത്ത നീല ജടകളാൽ അലങ്കരിച്ചതും. അവളുടെ വിശാലമായ ഭദ്രഭാലം തിളങ്ങുന്ന തിലകചിഹ്നത്താൽ പ്രകാശിച്ചിരിക്കുന്നു. അവളുടെ വക്ഷസ്സിൽ പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ച വിശാലമായ മാല അണിയിച്ചിരിക്കുന്നു. അവളുടെ മുഖം ശാന്തമായതും, ദിവ്യമായതും, അനന്ത മഹിമയുടെ ആസ്ഥാനം ആയതുമാണ്. ഭയം വിട്ട്, ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ, അവൻ പരമ ദേവിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: “എന്റെ മുന്നിൽ നേരിട്ട് നിലകൊള്ളുന്നവളേ, അപ്രത്യക്ഷയുമായും, ദയയുമായും, എന്റെ കൺനൂക്കിൽ പ്രത്യക്ഷമായവളേ—ദേവി, എല്ലാം ഒടുവിൽ നിന്നിലേക്കാണ് ലയിക്കുന്നത്, നീയാണു പരമഗതി. മറ്റുള്ളവർ, പരമതത്ത്വം അറിയുന്നവർ, നിന്നെ ശിവയെന്നു വിളിക്കുന്നു, മംഗലത്തിന്റെ ആശ്രയമായവളേ. അജ്ഞാനം, പരിധി, മായ, ഘടകശക്തികൾ തുടങ്ങി അനേകം ശക്തികൾ ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ എല്ലാ വ്യത്യാസങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് സ്വതന്ത്രം, എന്നാൽ എല്ലാ വ്യത്യാസങ്ങളും നിന്നിലാണു നിലനിൽക്കുന്നത്. ആദിമ വസ്തുവിൽ നിന്ന് നീ സകല സൃഷ്ടിയും പരിവർത്തനം ചെയ്യുന്നു. നീയാണു പരമാനന്ദം, നീയാണു ആനന്ദം നൽകുന്നവളും. നീ ശിവയും, സർവവ്യാപിയുമായതും, സൂക്ഷ്മമായതും, പരമ നിത്യ ബ്രഹ്മവുമാണ്. ശക്തരിൽ, ദേവി, നീയാണു വायु; യോഗികളിൽ, നീയാണു കുമാരക; സാംഖ്യരിൽ, നീ കപിലദേവൻ; രുദ്രരിൽ, നീ ശങ്കരൻ. വേദങ്ങളിൽ, നീയാണു സാമവേദം; ഛന്ദസ്സുകളിൽ, നീ ഗായത്രി. എല്ലാ ശക്തികളിൽ, നീയാണു മായ; കാൽഗണനക്കാരിൽ, നീയാണു കാലം. ആശ്രമങ്ങളിൽ, നീ ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം; പ്രഭുവുകളിൽ, നീ മഹാപ്രഭു. ദേവി, എല്ലാ ഉപനിഷത്തുകളിൽ, നിന്നെ രഹസ്യോപനിഷത്തെന്നു വിളിക്കുന്നു. എല്ലാ മാർഗങ്ങളിൽ, നീയാണു സൂര്യൻ; വാക്കുകളിൽ, ദേവി, നീയാണു സരസ്വതി. ധാർമ്മിക ഭാര്യകളിൽ, നീ അരുന്ധതി; പറക്കുന്നവരിൽ, നീ സൂപർണ്ണ; ജപങ്ങളിൽ, നീ സാവിത്രി; യജുര്‍വേദ സ്തുതികളിൽ, നീ ശതരുദ്രിയം. നീയാണു എല്ലാവരുടെയും പരമ ബ്രഹ്മം; ശരിയാണു, എല്ലാം നിന്നാൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അന്ധകാരത്തെ അതിക്രമിക്കുന്ന സത്യം എന്നതിനു ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. അതേ രൂപത്തിൽ ഞാൻ ശരണം തേടുന്നു. പ്രാണം എന്ന രൂപത്തിൽ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. പുരുഷൻ എന്ന രൂപത്തിൽ ഞാൻ ആദരിക്കുന്നു. വ്യത്യാസങ്ങൾ നഷ്ടമാകാത്ത രൂപത്തിൽ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ദേവി, എല്ലാ ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായ രൂപത്തിൽ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മാണ്ഡം എന്ന രൂപത്തിൽ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. സൂര്യമണ്ഡലത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന രൂപത്തിൽ ഞാൻ ആദരിക്കുന്നു. നാരായണൻ എന്ന രൂപത്തിൽ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ഈ രീതിയിൽ, അവൻ പരമ ദേവിയുടെ മഹത്വം, അവളുടെ അനന്ത രൂപങ്ങൾ, അവളുടെ സർവത്വം, അവളുടെ ദയ, അവളുടെ പരമസത്യം എന്നിവയെ ഭക്തിയോടെ, ഭയവും സന്തോഷവും ചേർന്ന ഹൃദയത്തിൽ, നമസ്കരിച്ച് വണങ്ങുന്നു.