കൂര്മപുരാണമ്

ജ്ഞാനശക്തിയും ക്രിയാശക്തിയും പ്രാണശക്തിയും—ഈ മൂന്നു ശക്തികളാണ് സകലത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനമെന്ന് മഹർഷികൾ പറഞ്ഞു. ഈ ശക്തികൾ മായയിലൂടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; മായയ്ക്ക് ആരംഭമോ അവസാനമോ ഇല്ല, അവൾ അനന്തയും അതീവ വിശാലവുമാണ്. എല്ലാ ശക്തികളുടെയും ആധിപതിയും, കാലത്തിന്റെ കര്‍ത്താവും, കാലത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും, സകല ശക്തികളുടെ യജമാനനും ഈ പരമേശ്വരനാണ്. കാലം ഈ സൃഷ്ടിയെ സ്ഥാപിക്കുന്നു; ഈ ലോകം കാലത്തെയാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്. അനന്തനും (ശേഷനു) സകലത്തിന്റെയും അധിപതിയായ ശംഭുവും, താനേ കാലമായിരിക്കുന്ന മഹേശ്വരനുമാണ് ഈ സകലത്തിന്റെയും ആധാരം. അവിടുത്തെ ഒരു പരിപൂർണ്ണമായ, അനന്തമായ, ഏകമായ, ഭാഗങ്ങളില്ലാത്ത, മംഗളസ്വരൂപമായ ശിവശക്തിയാണ് സകലത്തിന്റെയും ആധാരം. അവിടെനിന്നാണ് മറ്റെല്ലാ ശക്തികളും, അവയുടെ ശക്തിയോടെ, ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്. യഥാർത്ഥതയെ ധ്യാനിക്കുന്ന യോഗികൾക്ക് ഈ ശക്തികളിൽ വ്യത്യാസം കാണാനാവില്ല. എന്നിരുന്നാലും, ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ പുരാണങ്ങളിൽ ഈ വ്യത്യാസം വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ പരമേശ്വരനാണ് കപർദിനെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്; നീലയും ചുവപ്പും കലർന്ന അവിടുത്തെ ദേഹമാണ്. മനസ്സിനെ ഈശാനി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അതിനെ വിവേകത്തോടെ മനസ്സിലാക്കണം. ഈ സത്യം സകലവേദങ്ങളിലും സത്യദർശികൾ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ വേദാന്തത്തിലും വേദങ്ങളിലും ഇതേ സത്യം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. യോഗികൾ ആ മഹാദേവിയുടെ പരമാവസ്ഥയെ ദർശിക്കുന്നു; ആ പരമാവസ്ഥയെ തന്നെ അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും ദർശിക്കുന്നു. ആ പരമാവസ്ഥ അനന്തമായ പ്രകൃതിയിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു; അതാണ് ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിന്റെ പ്രപഞ്ചം. പരമേശ്വരനിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചാൽ, അവൾ ഈ സാംസാരിക ദുരിതങ്ങളെ എല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ശിവാത്മികയായ, സകലഭൂതങ്ങളുടെയും ആത്മാവായ ദേവിയിൽ ശരണം പ്രാപിക്കണം. തന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം, അവൻ പരമഭഗവതിയായ പാർവതിയിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചു. ഹിമവാന്റെ ഭാര്യയായ മേനാ ഭഗവാൻ പർവ്വതനോടു പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ ഇരുവരുടെയും തപസ്സിലൂടെ, സർവ്വജഗതിന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി അവൾ ജനിച്ചു.” അതിനുശേഷം അവൾ ജടാമുടിയോടെ, നാലു മുഖങ്ങളോടെ, മൂന്നു കണ്ണുകളോടെ, അത്യന്തം തേജസ്സോടെ പ്രത്യക്ഷമായി. അവൾ ഗുണരഹിതയും ഗുണസഹിതയും, എല്ലാവർക്കും പ്രത്യക്ഷമായും, സത്തായുടെയും അസത്തായുടെയും അതീതയുമാണ്. ഭയത്തോടെ, കൈകൾ കൂട്ടി, ഹിമവാൻ ആ പരമഭഗവതിയെ这样 ചോദിച്ചു: “മൃദുവേ, ഞാൻ നിനയെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നില്ല; ദയവായി എന്നോട് പറഞ്ഞുതരൂ.” യോഗികൾക്ക് അഭയം നൽകുന്ന അവൾ, മഹാപർവ്വതനോട്这样 പറഞ്ഞു: അവൾ ഏകയായവളാണ്, നശിക്കാത്തവളാണ്, മോക്ഷാർത്ഥികൾ ദർശിക്കുന്നവളാണ്. അവൾ ശാശ്വതമായ ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെയും രൂപമാണ്, സകലകൃത്യങ്ങളുടെയും ആധാരമാണ്. “ഞാൻ നിന്നെ ദിവ്യദർശനത്തോടെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു; എന്റെ ഐശ്വര്യസ്വരൂപം ദർശിക്ക,” എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ ദിവ്യവും പരമവുമായ സ്വരൂപം പ്രത്യക്ഷമാക്കി. ആ സ്വരൂപം ആയിരക്കണക്കിന് ജ്വാലാമാലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അനേകം പ്രളയാഗ്നികളെപ്പോലെ അതി ഭയാനകവും ഭയങ്കരവുമാണ്. അവളുടെ കൈകളിൽ ത്രിശൂലവും വരാഹവും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു; അവളുടെ രൂപം ഭയാനകവും ഭയങ്കരവുമാണ്. അവളുടെ ശരീരം ചന്ദ്രലക്ഷണങ്ങളാൽ ഭാസ്വരമായിരിക്കുന്നു, പതിനായിരം ചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലെയും പ്രകാശമാനമാണ്. ദിവ്യപുഷ്പമാലകളും വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ച്, ദിവ്യഗന്ധങ്ങളാൽ അവൾ അഭിഷിക്തയായിരുന്നു. അവൾ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിനുള്ളിലും പുറത്തും, അതീതമായും, ആണ്ടു പുറത്തും ഉള്ളവളാണ്. ബ്രഹ്മാവും ഇന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും യോഗീശ്വരന്മാരും അവളുടെ കമലപാദങ്ങളെ ആരാധിച്ചു. ഹിമവാൻ ആ പരമഭഗവതിയെ സകലത്തിലുമുണ്ട്, സകലത്തിലും വിരാജിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതും കണ്ടു. ഭയത്താൽ വിറെച്ച്, എങ്കിലും ഹൃദയം ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞ്, ആ രാജാവ് അവളെ സ്തുതിച്ചു. അവൻ ആയിരത്തി എട്ട് നാമങ്ങളാൽ ആ പരമഭഗവതിയെ സ്തുതിച്ചു.