കൂര്മപുരാണമ്

സർവലോകങ്ങളുടെ ആധാരമായ ശേഷത്തിന്റെ സാരമായിരിക്കുന്ന മഹാപുരുഷന്‍ ഞാൻ പ്രണാമം അർപ്പിക്കുന്നു. അതുപോലെ, അനന്തമായ മഹിമയിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്ന രുദ്രന്റെ സാരമായിരിക്കുന്നവനോടും ഞാൻ പ്രണാമം അർപ്പിക്കുന്നു. സാക്ഷിയായ ദൈവസ്വരൂപം, സകലത്തിനും സാക്ഷിയായ പ്രഭുവേ, ഞാൻ നിനക്കു നമസ്കരിക്കുന്നു. യോഗത്തിന്റെ സാരമായിരിക്കുന്ന, യോഗം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ദീപ്തി കാണപ്പെടുന്നവനോടും ഞാൻ പ്രണാമം അർപ്പിക്കുന്നു. അജ്ഞാനത്തിന്റെ അതിരില്ലാത്ത, അക്ഷയമായ സാരമായിരിക്കുന്ന ജ്ഞാനത്തിന്റെ സാരമായിരിക്കുന്നവനോടും ഞാൻ പ്രണാമം അർപ്പിക്കുന്നു. ആ ഉയർന്ന സത്യം, പരമപ്രഭുവിന്റെ രൂപം, അതിൽ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു. പരമാത്മാവായ, പരമപ്രഭുവായ നിനക്കു ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു. കൈകൾ ചേർത്ത്, തല കുനിച്ച്, ശാശ്വത ബ്രഹ്മനെ സ്തുതിച്ച് അവൻ നിലകൊണ്ടു. ഹരൻ അവനെ അനുഗ്രഹിച്ച്, ബ്രഹ്മസ്ഥിതി, ത്യാഗം, അധിപത്യം നൽകി. ദൈവം, പിതാമഹനോടു ദയ കാണിച്ച്, സ്വയം പ്രസ്താവിച്ചു: “എല്ലാം ഞാൻ പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കുന്നു; ഇനി നീ വിവിധ ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കൂ.” പരമപ്രഭു, ഭാഗങ്ങളില്ലാതെ, സൃഷ്ടി, നിലനില്പ്, ലയം എന്നീ ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നനാണ്. എന്റെ വലത് വശത്തും ഇടത് വശത്തും നിന്ന് പരമപുരുഷൻ ഉത്ഭവിച്ചു. അങ്ങനെ രുദ്രൻ ജനിച്ചു; ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറ്റൊരു രൂപമാണ്. ഒരൊറ്റവൻ ആയിട്ടും ശങ്കരൻ തന്റെ ഇച്ഛാനുസരണം ഭിന്നത സ്വീകരിക്കുന്നു. മഹാദേവൻ സ്വഭാവത്തിൽ രൂപരഹിതനാണ്, വിശുദ്ധനും സുതാര്യമുമാണ്. മൂന്നു കണ്ണുള്ള മഹാദേവി, യോഗികൾക്ക് എന്നും ശാന്തി നൽകുന്നവളാണ്. അവൾ ശാശ്വതാധിപത്യം, ജ്ഞാനം, ദീപ്തി, യോഗസമ്യോഗം എന്നിവയാൽ സമ്പന്നയാകുന്നു. കാലമായി മാറി, ആരും എന്നെ അന്ധകാരത്തിൽ ജയിക്കില്ല. ഓരോ സമയത്തും, പാപരഹിതനായവനേ, എന്റെ സാന്നിധ്യം നിനക്കൊപ്പം ഉണ്ടായിരിക്കും. അവൻ തന്റെ മനസ്സിൽ ജനിച്ച പുത്രന്മാരോടൊപ്പം, ഒരു നിമിഷത്തിൽ അദൃശ്യനായി. അതുപോലെ, നാരായണൻ, അതുപോലെ, വീണ്ടും സൃഷ്ടിയുടെ പിതാവായി. യോഗശക്തിയാൽ, ദക്ഷൻ, അത്രി, വസിഷ്ഠൻ എന്നിവരെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവരൊക്കെ ബ്രഹ്മാവിനോട് സമം, ബ്രഹ്മം സംസാരിക്കുന്നവരും, സിദ്ധന്മാരും ആയിരുന്നു. ലോകങ്ങളെ ഭരിക്കുന്നവരെ, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ, അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു. അവൻ തന്റെ മനസ്സിൽ ജനിച്ച പുത്രന്മാരോടൊപ്പം, ഉത്തമമായ തപസ്സ് ചെയ്തു. മൂന്നു കണ്ണുള്ള, ത്രിശൂലധാരിയായ പ്രഭു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. “നീ തനിയെ വിഭജിക്കൂ,” എന്ന് പറഞ്ഞ്, ബ്രഹ്മാവ് ഭയത്തിൽ അദൃശ്യനായി. മനുഷ്യരൂപം പത്ത് വിധത്തിൽ വിഭജിച്ചു, പിന്നെ വീണ്ടും ഒറ്റരൂപത്തിൽ. ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, കപാലൻ എന്നിവരെ ദേവതകളുടെ പ്രവർത്തനത്തിന് നിയോഗിച്ചു. ദൈവം, ഇരുണ്ടതും പ്രകാശമുള്ളതുമായ പല രൂപങ്ങളിൽ സ്വയം വിഭജിച്ചു. ലക്ഷ്മിയെയും തുടങ്ങി, സർവലോകങ്ങളിലെയും ഭരണാധികാരി ദേവി, ഈശ്വരന്റെ ആജ്ഞയാൽ ബ്രഹ്മാവിനോടു സമീപിച്ചു. അവന്റെ ആജ്ഞയാൽ, സൃഷ്ടിയുടെ പ്രഭുവിനോടു അവൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ത്രിശൂലധാരിയായ രുദ്രൻ, ദക്ഷനിൽ നിന്ന് തന്റെ പങ്ക് എടുത്തു. പിന്നീട്, ഹിമവതിന്റെ മകളായ മേനയിൽ, സതി ജനിച്ചു. ദേവതകളുടെയും, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും, അവളുടേതായും, ക്ഷേമത്തിനായി. ശിവാ, സതി, ഹിമവതിന്റെ മകളായ അവൾ, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ആദരിക്കുന്നവളാണ്. ഋഷികൾ അവളെ, അല്ലെങ്കിൽ ശങ്കരനെ, അല്ലെങ്കിൽ ഹരിയെ, അനുഭവിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ കമലത്തിൽ നിന്നുള്ള ജനനം, ശങ്കരന്റെ അളവറ്റ ശക്തി — ഇതാണ് ഈ ദിവ്യകഥ.