കൂര്മപുരാണമ്

ലോകങ്ങളുടെ പിതാവായ ബ്രഹ്മാവ് ഈ എട്ട് ദേവന്മാർക്ക് തക്കതായ വാസസ്ഥലങ്ങൾ നിശ്ചയിച്ചു. ഭീമ, ഉഗ്ര, മഹാദേവ—ഇവയാണ് ആഴത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ആ എട്ടുപേരിൽ ഏഴെണ്ണം. ദീക്ഷിതൻ, ബ്രാഹ്മണൻ, ചന്ദ്രൻ—ഇവയൊക്കെ ആ എട്ട് രൂപങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഈ എട്ട് ശരീരങ്ങളുള്ള ദേവന്മാർക്ക് ബ്രഹ്മാവ് പരമോന്നതമായ സ്ഥാനവും നൽകി. സ്വാഹാ, ദിക്കുകൾ, ദീക്ഷ, രോഹിണി എന്നിവയാണ് അവരുടെ ഭാര്യമാർ. സ്കന്ദൻ, സർഗ്ഗൻ, സന്താനൻ, ബുധൻ—ഇവരാണ് അവരുടെ പുത്രന്മാർ എന്ന് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. പുത്രന്മാരെയും, കര്‍മത്തെയും, കാമത്തെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, ബ്രഹ്മാവ് വൈരാഗ്യത്തിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു. അക്ഷരവും, ശാശ്വതവുമായ, പരമാമൃതമായ ബ്രഹ്മം എന്ന അമൃതം ആസ്വദിച്ചു. ശിവൻ, താൻ തന്നെ അനുസ്മരിക്കുന്നതുപോലെ, തന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു രുദ്രന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവർ ത്രിശൂലം കൈവശം വച്ചവരും, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവരും, പരമാനന്ദത്തിൽ തുളുമ്പിയവരും, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവരുമായിരുന്നു. ഈ രുദ്രന്മാരെ ഭഗവാൻ വിപരീതവാസനകളില്ലാത്തവരായി, സർവ്വജ്ഞന്മാരായി, കോടിക്കണക്കിന് എണ്ണം ഉള്ളവരായി നിർമ്മിച്ചു. ഗുരു ഹരൻ അവരെ ജരാമരണരഹിതരായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അപ്പോൾ ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ ബ്രഹ്മാവു ശിവനോട് അപേക്ഷിച്ചു: “ഭഗവാനേ, ജനനം മരണം അനുഭവിക്കുന്ന മറ്റു ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കണമേ.” ശിവൻ മറുപടി നൽകി: “എനിക്ക് അത്തരം സൃഷ്ടി ഇല്ല; നീ തന്നെയാണ് അശുഭസ്വഭാവമുള്ള ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കേണ്ടത്.” അങ്ങനെ, അചഞ്ചലത്വം ദേവാദിദേവനായ ത്രിശൂലധാരിയായ ശിവന്റെ സ്വഭാവമായി നിലകൊണ്ടു. അവനാണ് സൃഷ്ടിക്കും, സ്വതന്ത്രബോധത്തിനും, സർവ്വാധിപത്യത്തിനും യഥാർത്ഥമായ അധികാരിയായത്. ശങ്കരൻ തന്നെയാണ് പിനാകധാരിയായ പരമേശ്വരൻ. തന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച പുത്രന്മാരോടൊപ്പം, ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ, ലോകങ്ങളുടെ ഏകാധിപതിയെ അവൻ സ്തുതിച്ചു, കയ്യുകൾ കുണിഞ്ഞു തലയിൽ വച്ചു നമസ്കരിച്ചു. “ശിവനേ, ദൈവത്വത്തിന്റെ പ്രതീകമായവനേ, ബ്രഹ്മസ്വരൂപനായവനേ, നിനക്ക് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. പ്രധാനം, പുരുഷൻ എന്നിവയുടെ നാഥനായ യോഗാധിപതിയെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. പിനാകം ധരിക്കുന്നവനേ, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. ബ്രഹ്മവിദ്യയുടെ അധിപതിയായവനേ, ബ്രഹ്മവിദ്യ നൽകുന്നവനേ, വേദാന്തത്തിന്റെ സാരമായവനേ, വേദങ്ങളുടെ ആത്മസ്വരൂപിയായവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം. വിധികളിൽ നിന്നും മോചിതരായ ജീവികൾക്കിടയിൽ വാസമുള്ളവനേ, മൂന്നുകണ്ണുള്ള ദേവനേ, പരമേശ്വരനേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം. ആദിയില്ലാത്തവനേ, മലിനതകളില്ലാത്തവനേ, ജ്ഞാനത്തിലൂടെ പ്രാപ്യമാകുന്നവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം. ധർമ്മത്തിലൂടെയും യോഗത്തിലൂടെയും പ്രാപ്യമാകുന്നവനേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം. സർവ്വരൂപനായ ബ്രഹ്മമായ പരമാത്മാവിനും വന്ദനം. ഭഗവാനേ, നീയാണ് ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സ്വരൂപം; പ്രഥാനത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന ലോകം നിനക്കാൽ ലയിക്കുന്നു. ശാന്തനായ, ഭാഗങ്ങളില്ലാത്ത, സംഹാരസ്വഭാവമുള്ള പരമേശ്വരൻ ശിവനാണ്. അനന്തപുരുഷനായി, പ്രഥാനമായും പ്രകൃതിയായും നീ ഒരേ സമയം നിലകൊള്ളുന്നു. ബ്രഹ്മസ്വരൂപമായി ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന നിന്റെ ആ രൂപത്തിന് ഞാൻ മുകളിൽ കുനിഞ്ഞ് നമസ്കരിക്കുന്നു. ആകാശം ഉടലായവനും, പ്രകാശിക്കുന്നവനും ആയവനേ, നിനക്ക് ഞാൻ വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു. ശാശ്വതമായി ബ്രഹ്മതേജസ്സിൽ നിറഞ്ഞവനും സൂര്യന്റെ സാരമായവനും ആയവനേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം. അഗ്നിയുടെ സാരമായവനും പിതൃഗണങ്ങൾക്ക് ഹവിയാകുന്നവനും ആയവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം. ദേവഗണങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്ന സോമത്തിന്റെ സാരമായവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം. മഹേശ്വരന്റെ മഹത്വത്തിൽ ചലിക്കുന്ന വായുവിന്റെ സാരമായവനേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം. സ്വയം സ്വരൂപത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവനും, ചതുരാനനന്റെ സാരമായവനും, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആത്മാവായവനും, സ്വയമാത്മസമ്യോഗത്തിലൂടെ സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടുന്നവനേ, നിനക്ക് ഞാൻ ഹൃദയപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നു.