കൂര്മപുരാണമ്

ഹംസൻ, പ്രാണൻ, പിന്നെ കപിലൻ—ഈ എല്ലാ രൂപങ്ങളിലും പരമാത്മാവ്, സർവ്വവിശ്വത്തിന്റെ ആകൃതിയായി, ശാശ്വതനായി നിലകൊള്ളുന്നു. മാതാവും പിതാവും മഹാദേവനും—എല്ലാം ഞാനാണ്; എനിക്ക് പുറമെ മറ്റൊന്നുമില്ല എന്ന് അവൻ പറയുന്നു. ആത്മാവിനെ അറിയുന്നവർ അമൃതത്വം നേടുന്നു. ഇപ്പോൾ, ആദിപ്രകൃതിയെ കുറിച്ച് ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയാം. കാലാഗ്നി, എല്ലാം ചാരമാക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച്, സർവ്വം സംഹരിക്കാൻ മുന്നോട്ട് വരുന്നു. ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും ഉൾപ്പെടെ, ഈ കാലാഗ്നി ബ്രഹ്മാണ്ഡം മുഴുവൻ ദഹിപ്പിക്കുന്നു. ഭയാനകമായ രൂപം ധരിച്ച്, ലോകങ്ങളുടെ സംഹാരത്തിനായി അതു വരുന്നു. ഏഴെഴു രൂപങ്ങളായി അതു ലോകങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു. ദേവന്മാരുടെ ശരീരങ്ങളിൽ ആ സർവ്വഭക്ഷകാഗ്നിയെ അവൻ നിക്ഷേപിക്കുന്നു. ഏകവേദവാക്യമായ സാക്ഷ്യം ശംഭുവിനൊപ്പം നിലകൊള്ളുന്നു. അനേകം സൂര്യന്മാരും ചന്ദ്രന്മാരും ആകാശത്തെ നിറയ്ക്കുന്നു. ആയിരം കൈകളും കാലുകളും ആയിരം കിരണങ്ങളുമുള്ള ശക്തശല്യനായവൻ, ത്രിശൂലം പിടിച്ച്, കടുവച്ചർമ്മം ധരിച്ചു, യോഗാധിപതിയായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. പരമേശ്വരൻ, ദേവിയെ നിരീക്ഷിച്ചു, താണ്ഡവനൃത്തം നടത്തുന്നു. യോഗത്തിൽ ലയിച്ചവൻ ത്രിശൂലധാരിയുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. പ്രകാശസ്വരൂപനായ ഭാഗ്യവാൻ, ബ്രഹ്മാണ്ഡം മുഴുവൻ ദഹിപ്പിച്ചശേഷം, ഭൂമി അതിന്റെ ഗുണങ്ങളോടുകൂടി ജലത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. അതിന്റെ ഗുണങ്ങളോടുകൂടി അഗ്‌നിയും വായുവിലേക്ക് ലയിച്ച് അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ, ആകാശവും അതിന്റെ ഗുണങ്ങളോട് ചേർന്ന് മൂലഭൂതത്തിലേക്ക് ലയിക്കുന്നു. ശുദ്ധമായ സത്ത്വഗുണമുള്ള ദേവസംഘങ്ങൾ വൈകാരികതത്ത്വത്തിലേക്ക് ലയിക്കുന്നു. ഈ മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള അഹങ്കാരം മഹത്തത്ത്വത്തിലേക്ക് ലയിക്കുന്നു. അവ്യക്തമായ ലോകഗർഭം എല്ലാം അക്ഷരത്തിൽ ലയിപ്പിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ആദിപ്രകൃതിയും പരപുരുഷനും തമ്മിൽ വേർതിരിക്കുന്നു. ഈ സംഹാരം സ്വയം സംഭവിക്കില്ല; അതു മഹേശ്വരന്റെ ഇച്ഛയാൽ മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ. ആദിപ്രകൃതിയാണ് ലോകത്തിന്റെ ഗർഭം; അവൾ മായാതത്ത്വം, ജഡമായതാണ്. മഹത്വവും അനേകത്വവും ഉള്ള സാക്ഷിയെ, സർവ്വപിതാവിനെ, മുനികൾ ഗാനിക്കുന്നു. ആദിപ്രകൃതിയിൽ നിന്ന് അന്തിമവിശേഷം വരെ, രുദ്രൻ എല്ലാം ദഹിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു. ഇവിടെ ശങ്കരൻ പരമസംഹാരം വരുത്തുന്നു. സൃഷ്ടിയും മായയും നരായണൻ എന്നാണ് ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്. അവൻ ഇരുപത്തഞ്ച് തത്ത്വങ്ങളായ ആദിപ്രകൃതിയിൽ നിന്ന് എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ഈശൻ—ഈ ശക്തികൾ അനുഭവഫലവും മോക്ഷഫലവും നൽകുന്നു. ഒരേ ഒരു അക്ഷരതത്ത്വം മാത്രം ഉണ്ട്; അതാണ് ആത്മാവിന്റെയും പ്രകൃതിയുടെയും ഈശ്വരന്റെയും സാരമായത്. അമരന്മാരായ ഇന്ദ്രനും ആദിത്യന്മാരും മറ്റുള്ളവരും വിവിധ യാഗങ്ങളാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ മഹത്വം കാരണം, ഒരൊറ്റ ഗുണരഹിതമായ ശക്തി മാത്രമാണ് പരമമായതെന്ന് പറയുന്നു. അവൻ വിവിധ ശരീരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും, തന്റെ ലീലയിൽ അവയെ ദഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എല്ലാ കാമങ്ങൾക്കും ദാനമായ രുദ്രനാണ് വേദസാക്ഷ്യം. ദേവന്മാർ പരമാത്മാവിന്റെ പ്രധാനശക്തികളായാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. ത്രിശൂലധാരിയായ മഹേശ്വരൻ സർവ്വശക്തികളുടെ രൂപമായാണ് ഗാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്. ചിലർ ഇന്ദ്രനെയാണ് പരമൻ എന്ന് പറയുന്നു; ചിലർ വിഷ്ണുവിനെ, മറ്റുചിലർ ബ്രഹ്മാവിനെ ഉന്നതനായി പുകഴ്ത്തുന്നു. എന്നാൽ, രുദ്രന്റെ വ്യത്യസ്തരൂപങ്ങളാണ് എല്ലായിടത്തും വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.