കൂര്മപുരാണമ്

വിദ്വാന്മാർ മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെ പുനർസൃഷ്ടിയെപ്പറ്റി വിശദമായി വിശദീകരിച്ചു. ഈ പുനർസൃഷ്ടി പ്രകൃതിയിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത് എന്ന് കാലത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നവർ പറയുന്നു. ഈ ലയവും പുനർസൃഷ്ടിയും, കാലത്തെ ആലോചിക്കുന്ന ദ്വിജന്മാർ 'പ്രളയം' എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ആന്തരികമായ പ്രളയത്തെ കുറിച്ച് സംക്ഷിപ്തമായി വിവരിക്കാം. പ്രജാപതി, സകല ജീവികളും തനിക്കുള്ളിൽ നിലനിൽക്കുന്നവരായി സൃഷ്ടിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു. എന്നാൽ, ഭയാനകമായ ഒരു ശക്തി സകല ജീവികളുടെയും നാശം വരുത്താൻ ആരംഭിച്ചു. ആദ്യം, ആ ജീവികൾ എല്ലാം ലയിച്ച് ഭൂമിയുടെ അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു. സൂര്യൻ അതിന്റെ കിരണങ്ങളിൽ അത്യാസഹ്യമായ താപം പ്രാപിച്ച്, ജലങ്ങളെ ആകർഷിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. അങ്ങനെ ആ തേജസ്സുള്ള സൂര്യന്മാർ ഏഴായി വർദ്ധിക്കുന്നു. അവ അത്യന്തം ദഹനശേഷിയുള്ളവയായി നാലു ലോകങ്ങളെയും ദഹിപ്പിക്കുന്നു. ആ ഏഴ് സൂര്യന്മാർ പ്രളയകാലത്തിലെ അഗ്നിയുടെ താപം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തുന്നു. ആഗോളത്തെ മറച്ച്, ഭൂമിയെ വലിച്ചെരിയുന്നു. പർവതങ്ങൾ, നദികൾ, സമുദ്രങ്ങൾ, ദ്വീപുകൾ എല്ലാം ജലരഹിതമായി മാറുന്നു. മേൽ, കീഴ്‌, ചുറ്റും എല്ലാം ആ കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവ ഒടുവിൽ ഒന്നായി ലയിച്ച് വലിയ ഒരു ജ്വാലയാകുന്നു. അങ്ങനെ, ഈ നാലു ലോകങ്ങളുടെയും ഉള്ളിലെ തേജസ്സിൽ തന്നെ എല്ലാം ദഹിക്കുന്നു. മരങ്ങളും പുല്ലും ഇല്ലാതെ, ഭൂമി ആമയുടെ പുറംപോലെ കാണപ്പെടുന്നു. അതിനുശേഷം മുഴുവൻ ഭൂമി വീണ്ടും ആ ജ്വാലകളാൽ കത്തിപ്പൊള്ളുന്നു. എല്ലാം ഭൂമിയിലെ അവസ്ഥയിലേക്ക് ലയിക്കുന്നു. അവയെല്ലാം ചാരമായിത്തീരുമ്പോൾ, ആ ഏഴു രൂപത്തിലുള്ള അഗ്നിസ്വരൂപനായ ഭഗവാൻ അവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു. ആ ദഹനശേഷിയുള്ള അഗ്നി ഭൂമിയിൽ പാർപ്പിച്ച് ജലങ്ങളെ കുടിയെടുക്കുന്നു. തേജസ്സോടെ, രുദ്രന്റെ ശക്തി പ്രകടിപ്പിച്ച്, ലോകങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു. ഭൂമിയെ ദഹിപ്പിച്ച ശേഷം, ആ അഗ്നി ആകാശത്തെയും ദഹിപ്പിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ആ പ്രളയാഗ്നിയുടെ ജ്വാലകൾ ഉയരുന്നു. അന്നേരം, കാല-രുദ്രന്റെ പ്രേരണയിൽ ആ ദഹനശേഷിയുള്ള അഗ്നി കത്തുന്നു. കാലത്തിന്റെ അഗ്നി, സർവ്വവിശ്വരൂപനായ കാളൻ, എല്ലാം അവശേഷിപ്പിക്കാതെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു. ഒടുവിൽ എല്ലാം ഒരൊറ്റ ഇരുമ്പ് കട്ടയുടെ രൂപത്തിൽ ലയിച്ച് കാണപ്പെടുന്നു. അപ്പോൾ ആകാശത്തിൽ ഭയാനകമായ പ്രളയമേഘങ്ങൾ ഉയരുന്നു. ചിലത് പുകപോലെയും, ചിലത് മഞ്ഞളപ്പച്ച നിറത്തിലും, ചിലത് ശംഖ്, മല്ലികപൂവ് പോലെയും, മറ്റുചിലത് കജൽപോലെയും കാണപ്പെടുന്നു. ചില മേഘങ്ങൾ ഇന്ദ്രധനുസ്സിനെപ്പോലെയും, പലവക രൂപങ്ങളിലെയും, ഭയാനകമായ ശബ്ദങ്ങളോടെയും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. അവയുടെ സ്വരൂപം ഏഴു മടക്കം ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ, അവ ആ ഇരുണ്ട അഗ്നിയെ അണയ്ക്കുന്നു. അത്യന്തം ഉഗ്രവും അശുഭവുമായ, എല്ലാം ദഹിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നിയെ അവ നശിപ്പിക്കുന്നു. ജലം അഗ്നിയെ ജയിക്കുന്നതിനാൽ, അപ്പോഴത്തെ അഗ്നി ജലത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, ആ മഹാവൃഷ്ടിയോടെ ലോകങ്ങൾ മുഴുവൻ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങുന്നു. ആ ജലപ്രവാഹം മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ തീരത്തെപ്പോലെയാണ്. വീണ്ടും ഭൂമിയിൽ മഴ വീണു, സമുദ്രങ്ങൾ വീണ്ടും നിറയുന്നു. പർവതങ്ങൾ ലയിച്ചു, ഭൂമി വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോകുന്നു. അപ്പോൾ യോഗനിദ്രയിൽ പ്രവേശിച്ച്, പ്രജാപതി ഭഗവാൻ വിശ്രമിക്കുന്നു.