കൂര്മപുരാണമ്

മുന്പേ വിശുദ്ധ തീർത്ഥങ്ങളിൽ സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന മറ്റു ഭക്തന്മാരെയും കുറിച്ച് പറയുന്നു. ഈ വിധത്തിൽ ഭക്ത്യാദികളാൽ സേവനം ചെയ്തവർ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, ശാസ്ത്രത്തിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന പരമാവസ്ഥയെ അവർ പ്രാപിക്കുന്നു. തന്റെ പുത്രന്മാരുടെ ഉപജീവനം ക്രമീകരിച്ച്, ഭാര്യയെ അവർക്കു വിട്ടുകൊടുത്തശേഷം, ആരെങ്കിലും ഈ കഥയെ പാരായണം ചെയ്താലോ, കേട്ടാലോ, അവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മുഴുവനായി മോചിതനാകുന്നു. ഇതിനു ശേഷം, കച്ച്ഛപരൂപം ധരിച്ചിരുന്ന പരമേശ്വരനോടു മഹർഷിമാർ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു. ലോകങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിയും, അവരുടെ വിപുലീകരണവും, വർഗ്ഗങ്ങൾ, മന്വന്തരങ്ങൾ—ഇവയെക്കുറിച്ച് അവർ ചോദിച്ചു. "ഭൂതഭവ്യങ്ങളുടെ നാഥാ, മുമ്പ് നിങ്ങൾ പ്രസ്താവിച്ചതുപോലെ," അവർ പറഞ്ഞു. മഹായോഗി സൃഷ്ടികളുടെ ലയത്തെക്കുറിച്ചും വിശദീകരിച്ചു. ഈ പുരാണത്തിൽ ലയത്തെ നാലു വിഭാഗങ്ങളായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ ലയത്തെ സദാ നിലനിൽക്കുന്നതെന്നു ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു. ഈ മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെ പുനഃസൃഷ്ടിയെ ജ്ഞാനികൾ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ടു. പ്രകൃതിയിൽ നിന്നു ഉദ്ഭവിക്കുന്ന ഈ പുനഃസൃഷ്ടിയെ കാലചിന്തകർ പറയുന്നു. ഈ ലയവും പുനഃസൃഷ്ടിയും "പ്രളയം" എന്ന പേരിൽ ദ്വിജന്മാർ വിശകലനം ചെയ്യുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആന്തരിക ലയത്തെ കുറിച്ച് സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നു. സൃഷ്ടികളുടെ നാഥൻ, തന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, ഉഗ്രമായ നാശശക്തി എല്ലാ ജീവികളെയും സംഹരിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു. ആദ്യം, അവയെല്ലാം ഭൂമിയുടെ അവസ്ഥയിലേക്ക് ലയിക്കുന്നു. അന്നേരം സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ അതിവിശേഷമായ ദഹനശേഷിയോടെ ജലത്തെ ഉണക്കിത്തുടങ്ങുന്നു. അങ്ങനെ ആ പ്രകാശമുള്ള സൂര്യന്മാർ ഏഴായി മാറുന്നു. ആ ജ്വലിക്കുന്ന ഏഴു സൂര്യന്മാർ നാലു ലോകങ്ങളെയും ദഹിപ്പിക്കുന്നു. ആ ഏഴു സൂര്യന്മാരുടെ തീക്കിരണങ്ങൾ പ്രളയാന്തത്തിലെ അഗ്നിപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു. ആ കിരണങ്ങൾ ആകാശം മുഴുവൻ മൂടി, ഭൂമിയെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു. പർവതങ്ങളും നദികളും സമുദ്രങ്ങളും ദ്വീപുകളും ഉൾപ്പെടെ ഭൂമി ജലശൂന്യമായി മാറുന്നു. മുകളിലും കീഴിലും ചുറ്റും ആ കിരണങ്ങൾ എല്ലാം മൂടുന്നു. ഒടുവിൽ ആ ഏഴു സൂര്യന്മാർ ഒന്നാകുന്നു, അതിനാൽ ഒരു തീക്കനലായി മാറുന്നു. അങ്ങനെ ഈ നാലു ലോകങ്ങളും ആന്തരിക തേജസ്സിൽ ദഹിക്കപ്പെടുന്നു. മരങ്ങളും പുല്ലുകളും ഇല്ലാതെ ഭൂമി കച്ച്ഛപത്തിന്റെ പുറംപോലെ കാണപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ മുഴുവൻ ഭാഗവും ആ ജ്വാലകളാൽ വീണ്ടും ദഹിക്കുന്നു. അവിടെ എല്ലാം ഭൂമിയുടെ അവസ്ഥയിലേക്ക് ലയിക്കുന്നു. എല്ലാം ചാരമാക്കിക്കഴിഞ്ഞ്, ഏഴു ഭാഗങ്ങളായ അഗ്നിയും അതിന്റെ ആധിപത്യവും അവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു. ആ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നി ഭൂമിയിൽ വിശ്രമിച്ച്, ജലങ്ങളെ ഉണക്കുന്നു. രുദ്രന്റെ ശക്തി പ്രകടമാക്കി, പ്രകാശമുള്ള ആ അഗ്നി ലോകങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു. ഭൂമിയെ കീഴിലും ആകാശത്തെ മുകളിലുമുള്ളതും അഗ്നി ദഹിപ്പിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ആ പ്രളയാഗ്നിയുടെ ജ്വാലകൾ ഉയരുന്നു. ആ സമയത്ത് കാല-രുദ്രന്റെ പ്രേരണയാൽ ആ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നി ദഹിപ്പിക്കുന്നു. കാലത്തിന്റെ അഗ്നി, സ്വയം വിശ്വരൂപനായ കാളൻ, എല്ലാം ശേഷിക്കാതെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു. ഒടുവിൽ എല്ലാം ഒരൊറ്റ ഇരുമ്പ് കഷണത്തിനെപ്പോലെ കാണപ്പെടുന്നു. അപ്പോൾ ആകാശത്ത് ഭയാനകമായ പ്രളയമേഘങ്ങൾ ഉയരുന്നു. അവയിൽ ചിലത് പുക നിറഞ്ഞ നിറത്തിൽ, ചിലത് മഞ്ഞളും, ചിലത് ശംഖ് അല്ലെങ്കിൽ മല്ലികപ്പൂവിന്റെ നിറത്തിൽ, മറ്റുള്ളതുകൾ ശുദ്ധമായ കജ്ജളത്തിന്റെ നിറത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ, മഹർഷിമാർ ചോദിച്ച ചോദ്യങ്ങൾക്ക് കച്ച്ഛപരൂപനായ ഭഗവാൻ സൃഷ്ടിയും ലയവും, പ്രളയത്തിന്റെ ഘട്ടങ്ങളും, അതിലെ ഭയാനകമായ ദൃശ്യങ്ങളും വിശദമായി പറഞ്ഞു.