കൂര്മപുരാണമ്

ഒരു പുരുഷൻ അശ്വമേധയാഗം നടത്തുന്നതിന് ലഭിക്കുന്ന ഫലത്തേക്കാൾ മൂന്നു മടങ്ങ് കൂടുതൽ ഫലം ഇവിടെ പ്രാപിക്കാമെന്ന് പറയുന്നു. രാജാവേ, ഇവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ ആൾക്ക് രുദ്രലോകത്തിൽ വലിയ ആദരവ് ലഭിക്കും. ഏഴ് ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങൾ അവൻ ഉപേക്ഷിച്ച് ശിവലോകത്തിൽ പ്രവേശിക്കും. ഈ പുണ്യസ്ഥാനത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു ബ്രഹ്മഹത്യപാപം പോലും മോചിക്കപ്പെടുന്നു. പാണ്ഡവരേ, ഇവിടെ എത്രയോ തീർത്ഥങ്ങൾ ഉള്ളതായി പറഞ്ഞാലും അതിന്റെ എണ്ണമൊന്നും വിശദമായി പറയാൻ കഴിയില്ല. നർമദാ മഹാദേവന് പ്രിയപ്പെട്ടതും എല്ലാ നദികളിലും ശ്രേഷ്ഠവുമായ നദിയാണ്. ഇവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ നൂറ് ചന്ദ്രായണ വ്രതങ്ങൾ ചെയ്തതിന്റെ ഫലവും, അതിൽ ഒരു കുറവുമില്ലാതെ, ലഭിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഭയാനകമായ നരകത്തിൽ വീഴുന്നവരെ പോലും ഈ മഹാഭാഗവാൻ രക്ഷിക്കുമെന്നു പരമേശ്വരൻ തന്നെ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഈ നദിയെ ബ്രഹ്മഹത്യപാപം നീക്കുന്ന പവിത്രനദിയായി അറിയണം. നർമദാ മഹാദേവനു പ്രിയവും മഹാപാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്. ഈ സ്ഥലം ബ്രാഹ്മണന്മാർ തപസ്സിനായി സ്ഥാപിച്ചതാണ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ. പുരാതനകാലത്ത് ഭൃഗുവും അങ്കിരസുമൊക്കെയുള്ള മഹർഷികൾ കമലജനനായ ബ്രഹ്മാവിനെ സമീപിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിനു നമസ്കരിച്ചു അവർ അവിനാശിയായ വിശ്വകർമാവിനോടു ചോദിച്ചു: “ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ മഹാദേവനെ എങ്ങനെയാണു ദർശിക്കാൻ കഴിയുക? ദയവായി പറയൂ.” അതിന് ബ്രഹ്മാവ് മറുപടി നൽകി: “നിങ്ങൾ താമസിക്കേണ്ട ഭൂമിയെ ഞാൻ പറയാം. എന്റെ ചക്രത്തിന്റെ അറ്റം കുഴഞ്ഞു വീഴുന്നിടം തന്നെയാണ് ആ സ്ഥലം.” ആ സ്ഥലം നൈമിഷം എന്ന പേരിൽ വിശുദ്ധവും ലോകമെങ്ങും ആദരിക്കപ്പെടുന്നതുമാണ്. അതാണ് പരമനൈമിഷം — ഭാഗ്യശാലിയായ ശംഭുവിന്റെ വാസസ്ഥലം. പുരാതനകാലത്ത് ദേവതകൾ അവിടെ തപസ്സുചെയ്തു ഉത്തമമായ വരങ്ങൾ നേടി. ദേവന്മാരുടെ നാഥനെ യാഗത്തിൽ ആരാധിച്ചുകൊണ്ട് അവർ മഹാദേവനെ ദർശിച്ചു. അവിടെയുള്ളവർ ഏഴ് ജന്മങ്ങളിൽ ചെയ്ത പാപങ്ങളിൽനിന്നും ശുദ്ധരാകുന്നു, ദ്വിജന്മാരേ. വായു മഹർഷി ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞ പുരാതന ബ്രഹ്മാണ്ഡപുരാണം അവിടെ പ്രസംഗിച്ചു. ഇന്നും ഭാഗ്യശാലിയായ ഭഗവാൻ പ്രമഥഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് അവിടത്ത് ആനന്ദിക്കുന്നു. അവിടെ എത്തുന്നവർ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ പോകും; അവിടെ എത്തിയാൽ വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല. അവിടത്തെ മഹാനായ നേതാവ് നന്ദി നിരന്തരം രുദ്രമന്ത്രം ജപിച്ചു. അവൻ തനിക്കു തുല്യമായ അവസ്ഥയും മരണജയം പോലും ലഭ്യമാക്കി. പുത്രലാഭം ആഗ്രഹിച്ചു നന്ദി മഹാദേവനെ, വൃഷഭധ്വജനെ, ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു. ശര്വനും സോമനും ഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് പ്രസാദിച്ചു: “ഞാൻ വരദായകൻ” എന്ന് പറഞ്ഞു. നന്ദി അപേക്ഷിച്ചു: “ഗർഭത്തിൽ നിന്നല്ലാതെ ജനിക്കുന്ന, മരണരഹിതനും നിനക്കു തുല്യനും ആയ ഒരു പുത്രനെ ദയവായി നൽകേണമേ.” മഹർഷി നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ ഹരൻ അപ്രത്യക്ഷനായി. നന്ദി ഭൂമിയെ കല്ലൊന്നു കൊണ്ട് ഇടിച്ചപ്പോൾ ഭൂമി പിളർന്നു, അതിൽനിന്ന് മനോഹരമായ ഒരു ശിശു ഉദിച്ചുവന്നു. സൗന്ദര്യവും കാന്തിയും നിറഞ്ഞ ആ ശിശു തന്റെ തേജസ്സാൽ ദിശകളെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു. വീണ്ടും വീണ്ടും നന്ദി “അച്ഛാ! അച്ഛാ!” എന്ന് ശിലാദനോട് വിളിച്ചു. ആ ശിശുവിനെ അവൻ അശ്രമത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന മഹർഷികൾക്ക് കാണിച്ചു. ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി അവനെ ഉപനയനം നടത്തി, പുത്രനു വേദം പഠിപ്പിച്ചു. “ഞാൻ മഹാദേവനെ ദർശിക്കും; മരണത്തെ ജയിക്കും” എന്ന ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ അവൻ മനസ്സിൽ മഹാദേവനെ സ്ഥിരമായി ഭാവിച്ചു, രുദ്രമന്ത്രം നിരന്തരം ജപിച്ചു. അപ്പോൾ ശിവൻ ഗണങ്ങളോടൊപ്പം അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി: “ഞാൻ വരദായകൻ” എന്നു പറഞ്ഞു. “മഹാദേവാ, നിന്റെ ആയുസ്സിനൊപ്പമുള്ള ആയുസ്സ് എനിക്കു ദാനം ചെയ്യണമേ” എന്ന് നന്ദി അപേക്ഷിച്ചു. മനസ്സു എപ്പോഴും മഹാദേവനിൽ ഏകാഗ്രമാക്കി, ഭാഗ്യശാലിയായ നന്ദി ഒരു കോടി പ്രാവശ്യം മന്ത്രം ജപിച്ചു.