കൂര്മപുരാണമ്

ആ സ്തലത്തിൽ സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും ദേവർഷിമാരുടെ കൂട്ടങ്ങളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവിടെ ഒരു പണ്ഡിതൻ ബ്രാഹ്മണൻ എത്തിയാൽ, ബ്രാഹ്മഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്നു മോചിതനാവുന്നു. മാത്രമല്ല, അവൻ തന്റെ പിതൃപുരുഷന്മാരിൽ പത്തു പേർക്ക് മുൻപും പത്തു പേർക്ക് ശേഷവും ഉത്തമഗതിയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്ന നദികൾ വിശുദ്ധമാണ്; പ്രത്യേകിച്ച് സമുദ്രം തന്നെ അത്യന്തം പവിത്രമാണ്. അവിടെയാണ് ശാശ്വതനായ ഭഗവാൻ നാരായണൻ മനുഷ്യരോടൊപ്പം വസിക്കുന്നത്. അവിടെ ഭക്തിയോടെ ശ്രാദ്ധം അർപ്പിച്ചാൽ, ആ വ്യക്തി തന്റെ എല്ലാ പിതൃപുരുഷന്മാരെയും രക്ഷിക്കുന്നു. അതേ സ്ഥലത്ത് മഹാദേവൻ മഹത്തായ ഒരു വരം നൽകിയിരിക്കുന്നു. പ്രസന്നനായ ആ ഭഗവാൻ മഹർഷിമാരോടു പറഞ്ഞു: "എന്നിൽ ഭക്തിയോടെ നിങ്ങൾ നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ പരിപൂർണ്ണതയിലേക്കെത്തും. ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു പരമവും ശാശ്വതവുമായ ഗണപതിസ്ഥാനം നൽകുന്നു. ഇവിടെ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ വീണ്ടും ജന്മം നേടുന്നില്ല. ഞാൻ അവരുടെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരേ. ധ്യാനം, ജപം, തപസ്സു—ഇവയെല്ലാം ഇവിടെ ക്ഷയരഹിതമാണ്." ദേവദാരുവനവും അതിനോടൊപ്പം മഹാദേവൻ അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നതും അത്യന്തം പവിത്രമാണ്. അവിടെ ഗംഗയുടെ വിശുദ്ധസ്നാനഘട്ടങ്ങളും വിവിധ ക്ഷേത്രങ്ങളും ഉണ്ട്. ഈ സംഭവങ്ങൾക്കിടയിൽ, സുതാ, നീ പറയേണ്ടതുണ്ട്—അവിടെ എങ്ങനെ മഹാദേവൻ മുൻനിര ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വിറയച്ചുവെന്നത്. മഹർഷിമാരും അവരുടെ പുത്രന്മാരും ഭാര്യമാരുമൊത്ത് ആയിരക്കണക്കിന് തപസ്സു ചെയ്‌തു. മഹാതപസ്സുകാർ പലവിധ യാഗങ്ങളും അനുഷ്ഠിച്ചു. അങ്ങനെയുള്ള ഒരു വലിയ തെറ്റിന്റെ കാര്യം പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് ഹരൻ ദാരുവനത്തിലേക്ക് പോയി. ശങ്കരൻ അവിടേക്കു പോയത്, അവിടുത്തെ നഷ്ടമായ ബോധം പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ ആയിരുന്നു. ആശയത്തിൽ ആഹ്ലാദഭരിതനായ, ശക്തിയുള്ള ഭുജങ്ങളുമുള്ള, വിശാലമായ ശരീരവും മനോഹരമായ കണ്ണുകളും ഉള്ള ഭഗവാൻ, ദിശകളെ മാത്രം വസ്ത്രമാക്കി, മദോന്മത്തമായ ആനപോലെ നടന്ന്, സ്മിതം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവിടുത്തെ മഹർഷിമാരുടെ സമീപം എത്തി. അതിനിടെ വിഷ്ണു ഒരു മനോഹരിയായ സ്ത്രീയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് ത്രിശൂലധാരിയായ ശിവന്റെ പിന്നാലെ നടന്നു. ശുദ്ധമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ, ദീപ്തിയോടെ, മണിക്കാൽ കെട്ടുകൾ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട്, ഹംസയോടു സമമായ സുന്ദരമായ നടപ്പോടും, കാമുകിയായ കാഴ്ചയോടും കൂടിയായിരുന്നു ആ സ്ത്രീയുടെ സാന്നിദ്ധ്യം. ഹരി തന്റെ മായാവശത്താൽ ഭിക്ഷയെടുക്കാനായി ലോകത്ത് സഞ്ചരിച്ചു, ലോകത്തെ ഭ്രമിപ്പിച്ച്. ദേവതകളുടെ ദേവനായ ശിവന്റെ മായയാൽ സ്ത്രീകൾ ആ ഭഗവാനെ അനുസരിച്ച് നടന്നു. അവരും കാമഭാവത്തിൽ ആനന്ദംകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം സഞ്ചരിച്ചു. അവർ എല്ലാവരും കാമാഗ്നിയിൽ പെട്ട് ഹൃഷികേശനെ പിന്തുടർന്നു. ഐക്യത്തിനായി അവർ ചേർന്ന് ആലിംഗനം ചെയ്തു; മറ്റുള്ളവർ കൺചിമ്മലോടെ ചുറ്റി നടന്നു. അവർക്കെല്ലാം മായയുടെ അനുഭവം യഥാർത്ഥമെന്നപോലെ തോന്നി. ദേവന്മാരുടെ ദൈവം, ഒരൊറ്റ ശക്തിയാൽ ഈ മായ സൃഷ്ടിച്ചു; ആദിപ്രഭുവായ അവന്റെ ചാരിത്യം അമരത്വമാണ്. എന്നാൽ, മഹർഷിമാർ അത്യന്തം കോപത്തോടെ, തങ്ങളെയൊക്കെ ഭ്രമിപ്പിച്ച ഭഗവാനെ ശാപിച്ചു. അവന്റെ മായയിൽ കബളിതരായി അവർ പലവിധ ശാപങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചു. സൂര്യന്റെ പ്രകാശത്തിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ ആകാശത്ത് നിലനിൽക്കുന്നതുപോലെ, അവർ ഭ്രമിതരായി ദേവാദിദേവനോടു ചോദിച്ചു: "നിങ്ങൾ ആരാണ്?" എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ ചോദ്യം. "നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം നിങ്ങൾ ഈ സ്ഥലത്ത് തന്നെ തുടരണം, ധാർമ്മികരേ," എന്നായിരുന്നു അവിടുത്തെ ഉത്തരവാദിത്തം.