കൂര്മപുരാണമ്

വേദാന്താഭ്യാസത്തിൽ നിഷ്ഠയോടെ അഥർവശിരസ്‌ പഠിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ശാസ്ത്രം ഉപദേശിക്കുന്നു. കറുത്ത മയിലാചർമ്മം ധരിച്ച്, മേൽമുണ്ടും ധരിച്ച്, വെളുത്ത യജ്ഞോപവീതം അണിയുകയും വേണം. അഗ്നിയില്ലാതെയും സ്ഥിരമായ വാസസ്ഥലമില്ലാതെയും മോക്ഷലക്ഷ്യത്തിൽ മനസ്സിനിഷ്ടനായ ഒരു മুনি ഇങ്ങനെ വേണം ജീവിക്കേണ്ടത്. ഗൃഹസ്ഥന്മാരുടെയും മറ്റു ദ്വിജന്മാരുടെയും വാനപ്രസ്ഥന്മാരുടെയും ഇടയിൽ ഇദ്ദേഹം സഞ്ചരിക്കും. ഭിക്ഷ തേടുമ്പോൾ കൈയുടെ കുഴിയിലോ ഒടിച്ചുപോയ കഷ്ണത്തിലോ മാത്രമേ സ്വീകരിക്കാവൂ. സാവിത്രി മന്ത്രം, രുദ്രജപം, മറ്റു പ്രത്യേക ശാഖകൾ എന്നിവയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടണം. ഇദ്ദേഹം അഗ്നിയിൽ പ്രവേശിക്കാമോ അല്ലെങ്കിൽ ബ്രഹ്മയാഗത്തിൽ സ്ഥിരനായി നിലകൊള്ളാമോ ചെയ്യാം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ഈ ലോകത്തിന്റെ ലയമാകുന്ന സ്ഥാനത്തേക്കാണ് അദ്ദേഹം പോകുന്നത്. ജീവിതത്തിന്റെ നാലാം ഭാഗം ക്രമാനുസൃതമായി സന്ന്യാസത്തിൽ ചെലവഴിക്കേണ്ടതാണ്. യോഗാഭ്യാസത്തിൽ നിരതനായി, ശാന്തനായും ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിൽ ഭക്തിയോടെ ആയിരിക്കണം. അപ്പോൾ സന്ന്യാസം ആഗ്രഹിക്കണം; അതിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിച്ചാൽ, അവൻ വീഴുന്നു. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചും, വാസനകൾ പഴുത്തവയാക്കി, ബ്രഹ്മഹർമ്യത്തിൽ ആശ്രയം എടുക്കണം. പക്ഷേ, മറ്റു ചിലർ കർമം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവരായി മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളായി പറയപ്പെടുന്നു. സ്വത്വത്തിൽ മാത്രം നിലകൊള്ളുന്നവൻ ജ്ഞാനസന്ന്യാസി എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. മോക്ഷം ആഗ്രഹിച്ച് ഇന്ദ്രിയവിജയം നേടിയവൻ വേദസന്ന്യാസി എന്നറിയപ്പെടുന്നു. മഹായാഗങ്ങളിൽ നിരതനായവൻ കർമസന്ന്യാസി എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഈ ജ്ഞാനിക്ക് നിർദ്ദിഷ്ടമായ കർമ്മങ്ങളോ ബാഹ്യചിഹ്നങ്ങളോ ഇല്ല. പഴയ കച്ചയോ അല്ലെങ്കിൽ നഗ്നവേഷമോ ധരിച്ചിട്ടും, ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായിരിക്കാം. മനസ്സു ആത്മാവിൽ നിശ്ചലമായി, ആസക്തിയില്ലാതെയും വാഞ്ഛകൾ ഇല്ലാതെയും ആയിരിക്കണം. മരണം വരിക എന്നതിലും, ജീവൻ തുടരുക എന്നതിലും ആഗ്രഹം കാണിക്കരുത്. ഇങ്ങനെ അറിയുന്ന പരമയോഗി ബ്രഹ്മസായുജ്യത്തിന് യോഗ്യനാകുന്നു. എപ്പോഴും കശായവസ്ത്രം ധരിച്ച്, ധ്യാനയോഗത്തിൽ നിഷ്ഠയോടെ ജീവിക്കണം. എപ്പോഴും ഭിക്ഷയാലാണ് ജീവിക്കേണ്ടത്; ഒരേ വീട്ടിൽ മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്. ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പരിഹാരങ്ങൾ ഇദ്ദേഹത്തിന് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ജീവികളെ ഹാനിക്കരുത്, മൗനവ്രതം പാലിക്കണം, എല്ലാ വാഞ്ഛകളിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രനാകണം. സത്യം കൊണ്ട് ശുദ്ധീകരിച്ച വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുകയും, മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധിയോടെ പ്രവർത്തിക്കുകയും വേണം. എപ്പോഴും സ്നാനശുദ്ധിയിലും, ജലപാത്രം കൈയിൽ പിടിച്ചും, ശുദ്ധിയോടെ ജീവിക്കണം. മോക്ഷശാസ്ത്രങ്ങളിൽ അഭ്യാസം നടത്തുകയും, ബ്രഹ്മസൂത്രങ്ങളിൽ ശാസ്ത്രീയമായും, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചും ജീവിക്കണം. ആത്മജ്ഞാനമുള്ള സന്ന്യാസിക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കും. ശുദ്ധിയോടെ, ആചാരാനുസൃതമായി സ്നാനം ചെയ്ത്, അർഘ്യം കഴിച്ച്, ക്ഷേത്രങ്ങളിലും മറ്റു പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിലും പ്രവേശിക്കാം. കഴുകിയ കശായവസ്ത്രം ധരിച്ച്, ശരീരം വിഴിവാരിയിലൂടെയും ശുദ്ധമാക്കി, ഇദ്ദേഹം സഞ്ചരിക്കും. വേദാന്തത്തിൽ ഉപദേശിച്ചിരിക്കുന്ന ആത്മവിദ്യയിൽ എപ്പോഴും അഭ്യാസം നടത്തണം. ദൈനംദിനം വേദം പഠിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ പരമപദം ലഭിക്കും. ക്ഷമ, കാരുണ്യം, സംതൃപ്തി—ഇവയാണ് ഈ സന്ന്യാസിയുടെ പ്രധാന വ്രതങ്ങൾ. പ്രതിദിനം സ്നാനം ചെയ്ത്, ഭിക്ഷയിലൂടെയുള്ള ഭക്ഷണത്തിൽ മാത്രം തൃപ്തനാകണം. സ്വാധ്യായം ദൈനംദിനം നടത്തുകയും, പ്രതിദിനം പ്രഭാതസന്ധ്യയിലും സായംസന്ധ്യയിലും സാവിത്രി ജപിക്കണം. ഒരാളിൽ നിന്നുള്ള ഭക്ഷണവും, വാഞ്ഛയും, ക്രോധവും, സ്വാമിത്വബോധവും എല്ലാം ഒഴിവാക്കണം. ജലപാത്രം കൈയിൽ, വിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും, ത്രിഡണ്ഡം കൈവശമുള്ളവനും ആ പരമപദം നേടുന്നു. ഭിക്ഷയിലൂടെയോ അല്ലെങ്കിൽ കിഴങ്ങും പഴങ്ങളും ഭക്ഷിച്ചോ ആയാണ് ജീവിക്കേണ്ടത്. ഭിക്ഷയോടും അതിലൂടെയുള്ള ആസ്വാദനത്തോടും ആസക്തി തോന്നിയാൽ, ആസക്തി ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങളിലേക്കും മാറും എന്ന് ശാസ്ത്രം പറഞ്ഞു.