ഒരു പഠനം ഇല്ലാത്തവൻ സ്വീകരിച്ചാൽ, മരത്തിന്റെ കട്ടിയിലേക്കുള്ള യാത്ര പോലെ, അഗ്നിയിലേക്ക് ചേരുമ്പോൾ അശേഷമായി അഴിച്ചുകളയപ്പെടുന്നു. ജനനമാത്രമുള്ളവരിൽ നിന്നും സ്വീകരിക്കാമെങ്കിലും, ഒരിക്കലും ശൂദ്രനിൽ നിന്നും സ്വീകരിക്കരുത്. ധനലോലഭാവത്തിൽ അകപ്പെട്ട ഒരാൾ ബ്രാഹ്മണത്വത്തിൽ നിന്ന് തളരുന്നു; ആത്മനിയമനം പാലിച്ചാൽ ലഭിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ആ നിലയിലേക്കു അവൻ എത്തുകയില്ല. ഉപജീവനത്തിനാവശ്യമായതിലധികം സ്വീകരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ താഴ്ന്ന നിലയിലേക്ക് പോകുന്നു; അയാൾ മറ്റു ജീവികളെ കള്ളനെന്നപോലെ അലക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ബ്രാഹ്മണൻ എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നും സ്വീകരിച്ചാലും, അതിൽ തൃപ്തനാകരുത്. ഇങ്ങനെ ആത്മനിയമനത്തോടെ ജീവിച്ചാൽ, അവൻ പരമാവസ്ഥയിലേക്കു എത്തുന്നു. അവൻ എപ്പോഴും ഒറ്റയ്ക്ക് സഞ്ചരിക്കണം, അസംഗതയും, ഏകാഗ്രതയുമുള്ളവനായി. അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, അവൻ തനിക്കു ശീലിക്കണം, അതുപോലെ തന്നെ ദ്വിജന്മാർക്കും ശീലിപ്പിക്കണം. അങ്ങനെ അവൻ ഉത്തമസ്വഭാവം നേടുന്നു, പുനർജനനം അനുഭവിക്കേണ്ടതില്ല. വയസ്സായതും, സ്വന്തം കുട്ടിയുടെ കുട്ടിയെ കണ്ടതും, ശരീരം ക്ഷയിച്ചതും കണ്ടു, ഭാര്യയും അഗ്നിയും കൂട്ടായ്മയിൽ, അയാൾ വനവാസിയാവണം. കാടിലേക്ക് പോയ ശേഷം, ആത്മനിയമനത്തോടെ, ഏകാഗ്രതയോടെ, austerity (തപസ്സ്) ആചരിക്കണം. ലഭിക്കുന്ന ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളിൽ നിന്നും പിതൃകൾക്കും ദേവതകൾക്കും ആദരപൂർവം അർപ്പണം നടത്തണം. വീട്ടിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന ഭക്ഷ്യത്തിൽ, ജാഗ്രതയോടെ എട്ട് ഉണക്കങ്ങൾ മാത്രം കഴിക്കണം. അവൻ എപ്പോഴും സ്വാധ്യായനത്തിൽ (സ്വയംപഠനം) ഏർപ്പെട്ടിരിക്കണം, മറ്റു കാര്യങ്ങളിൽ വാക്ക് നിയന്ത്രിക്കണം. അയാൾ വ്രതഭക്ഷണം, വിശുദ്ധമായ വിവിധ ഭക്ഷ്യങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ പച്ചക്കറികൾ, കിഴങ്ങുകൾ, ഫലങ്ങൾ എന്നിവയിൽ മാത്രം ജീവിക്കണം. എല്ലാ ജീവികളോടും കനിവ് കാണിക്കണം, സമ്മാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കരുത്. ഉത്തരായണവും ദക്ഷിണായണവും ക്രമത്തിൽ ആചരിക്കണം. പിണ്ടം, ഹോമം എന്നിവ യഥാക്രമം, നിയമാനുസരണം, വേറേ വേറേ അർപ്പിക്കണം. അർപ്പണശേഷം ശേഷിച്ച ഭക്ഷ്യവും, സ്വയം തയ്യാറാക്കിയ ഉപ്പും മാത്രം കഴിക്കണം. മണ്ണ്, പുല്ല്, മുരിങ്ങ, ശ്ലേഷ്മാതകവൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിക്കാം. കഷ്ടതയുണ്ടായാലും, ഗ്രാമത്തിൽ വളർന്ന പൂക്കളോ ഫലങ്ങളോ സ്വീകരിക്കരുത്. അയാൾ ഒരു ജീവിയെയും ദോഷപ്പെടുത്തരുത്, ദ്വന്ദ്വങ്ങൾക്കും ഭയത്തിന്ും അടിമയാകരുത്. അവൻ എപ്പോഴും ബ്രഹ്മചാരിയായിരിക്കണം, ഭാര്യയിലേക്കും സമീപിക്കരുത്. ആ വ്രതം ലംഘിച്ചാൽ, ആചരണം നഷ്ടമാകും; ദ്വിജന്മാർ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം. അയാൾക്ക് വേദപഠനത്തിൽ അവകാശമില്ല, അതുപോലെ അവന്റെ സന്തതികൾക്കും. എല്ലാ ജീവികൾക്കും അഭയമായിരിക്കണം, എപ്പോഴും പങ്കുവയ്ക്കുന്നതിൽ സന്നദ്ധനായിരിക്കണം. അവൻ ഒരു അഗ്നി മാത്രം നിലനിർത്തണം, സ്ഥിരമായ താമസം ഇല്ലാതിരിക്കണം, ശുദ്ധമായ ഭൂമിയിൽ താമസിക്കണം. പൂർണമായ ഏകാഗ്രതയോടെ, കല്ലിൽ അല്ലെങ്കിൽ ചെറുപൊല്ലത്തിൽ ഉറങ്ങണം. ആറുമാസത്തേക്കോ, ഒരു വർഷത്തേക്കോ, സംഭരണം അനുവദനീയമാണ്. പഴയ വസ്ത്രങ്ങൾ, ഇലകൾ, കിഴങ്ങുകൾ, ഫലങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിക്കാം. അവൻ കല്ല് ഉപയോഗിച്ച് അരയ്ക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ സ്വാഭാവികമായി പാകമായതേ മാത്രം കഴിക്കാം. നാലാം കാലത്ത് ഒരിക്കൽ, അല്ലെങ്കിൽ എട്ടാം കാലത്ത് ഒരിക്കൽ മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കാം. ഓരോ പകുതിയിൽ (പക്ഷത്തിൽ) ഒരിക്കൽ മാത്രം ഉണക്കിയ യവപായസം (ബാർലി ഗ്രൂൽ) കഴിക്കണം. വൈഖാനസ രീതിയിൽ, സ്വാഭാവികമായി വീഴുന്ന വസ്തുക്കളിൽ മാത്രം ജീവിക്കണം. നിലകൊണ്ടോ ഇരുന്നോ സഞ്ചരിക്കണം, ദൃഢതയൊടെ ഒരിക്കലും വിട്ടുകൂടരുത്. ശീതകാലത്ത്, തണുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച്, austerity ക്രമീകരിച്ച് വർദ്ധിപ്പിക്കണം. ഒരുകാൽ നിലത്ത് നിൽക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ സൂര്യകിരണത്തിൽ മാത്രം ജീവിക്കാം. വീണ ഇലകൾ കഴിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ എപ്പോഴും കഠിന തപസ്സ് ആചരിക്കാം. ഈ വിധത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണൻ ആത്മനിയമനവും austerityയും പാലിച്ചാൽ, അവൻ ഉന്നതാവസ്ഥയിലേക്ക് ഉയരുന്നു, പുനർജനനം അനുഭവിക്കേണ്ടതില്ല.