കൂര്മപുരാണമ്

ശതരൂപയിലൂടെ, ആ മഹാനായ പുരുഷനിൽ നിന്ന് രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ഇവരിൽ, മനു തന്റെ മകൾ പ്രസൂതിയെ ദക്ഷന് നൽകി. യജ്ഞയും ദക്ഷിണയും ലോകത്തെ പോഷിപ്പിച്ചു. സ്വായംഭുവമനുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ, ദേവന്മാർ അവരെ "യാമാ" എന്നാണു വിളിച്ചത്. അവൻ തന്റെ പുത്രിമാരെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവരുടെ പേരുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ: ബുദ്ധി, ലജ്ജ, വಪು, ശാന്തി, സിദ്ധി, കീർത്തി, ത്രയോദശി—ഇവരുടെ പിന്നാലെ, മനോഹരമായ കണ്ണുകളുള്ള പതിനൊന്ന് ഇളയ പുത്രിമാരും ജനിച്ചു. അവരെ സംതതി, അനസൂയ, ഊർജ, സ്വാഹാ, സ്വധാ എന്നിങ്ങനെയാണ് വിളിച്ചത്. പുലസ്ത്യൻ, പുലഹൻ, ക്രതു—ധർമ്മത്തെ ഏറ്റവും നന്നായി അറിയുന്ന ഈ മഹർഷിമാർ—ഖ്യാതിയ്‌നെ തുടക്കംവെച്ച പുത്രിമാരെ വിവാഹം ചെയ്തു. ധൃതിയിൽ നിന്ന് നിയമൻ എന്ന പുത്രനും, തുഷ്ടിയിൽ നിന്ന് സന്തോഷൻ എന്നവനും ജനിച്ചു. ക്രിയയിൽ നിന്ന് ദണ്ഡനും, സമയനും; ലജ്ജയിൽ നിന്ന് വിനയനും, വപുവിൽ നിന്ന് വ്യവസായകനും; കീർത്തിയിൽ നിന്ന് യശസ്സും ജനിച്ചു. ഇവരെയൊക്കെയും ധർമ്മന്റെ പുത്രന്മാരായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ, സന്തോഷത്തിലേക്കുള്ള മാർഗമായ ധർമ്മന്റെ സൃഷ്ടിയെ ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു. നികൃതിയിലും അനൃതയിലും നിന്ന് ഭയവും നരകവും ജനിച്ചു. ഭയത്തിൽ നിന്ന് മായയും, ജീവികളെ അന്ത്യത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന മൃത്യുവും ജനിച്ചു. മൃത്യുവിൽ നിന്ന് രോഗം, വയസ്സാവുക, ദുഃഖം, ദാഹം, ക്രോധം എന്നിവ ഉദിച്ചു. ഇവർക്കൊക്കെയും ഭാര്യയോ പുത്രനോ ഇല്ല; അവരൊക്കെയും ബ്രഹ്മചാരികളാണ്. ഹേ മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവരേ, ഈ സൃഷ്ടിയെ ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി വിവരിച്ചു. വിഷ്ണുവിന് വന്ദനം അർപ്പിച്ചശേഷം, അവർ സംശയഭരിതരായി അദ്ദേഹത്തോടു ചോദിച്ചു: “നമ്മുടെ ഈ സംശയം ദയവായി നീ തീർക്കണം. ബ്രഹ്മാവിന്റെ ജനനം എങ്ങനെയായിരുന്നു? ഭൂമി എങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായി?” പ്രജാപതിയായ ബ്രഹ്മാവ് അണ്ടത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചതും, ബ്രഹ്മാവ് കമലത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചതും—ഇവയും ദയവായി വിശദീകരിക്കണമെന്ന് അവർ അപേക്ഷിച്ചു. ആ സമയത്ത് എല്ലാം ഒരു മഹാസമുദ്രമായിരുന്നു; ദേവന്മാരോ, മഹർഷിമാരോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ശേഷനെന്ന മഹാസർപ്പത്തെ ശയയാക്കി, പരമപുരുഷൻ ആ മഹാസമുദ്രത്തിൽ നിദ്രിച്ചിരുന്നു. ആയിരം ഭുജങ്ങളോടും സർവ്വജ്ഞതയോടും കൂടിയവനെ ജ്ഞാനികൾ ധ്യാനിച്ചു. മഹാസൗഭാഗ്യവും യോഗത്തിന്റെ സ്വരൂപവുമുള്ളവൻ, യോഗിമാരുടെ ഹൃദയത്തിൽ വാസം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അവന്റെ നാഭിയിൽ നിന്നു ഒരു കമലം പിറന്നു—ത്രിലോകങ്ങളുടെ സാരമായ ശുദ്ധവും ദിവ്യവുമായ കമലപുഷ്പം. അതിൽ ഹിരണ്യഗർഭൻ എത്തി. തന്റെ മായയാൽ ആകൃഷ്ടനായി, ഹിരണ്യഗർഭൻ മധുരവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: “നീ ആരാണ്, ഇവിടെ ഏകാന്തമായി ഇരിക്കുന്നവനേ? പറഞ്ഞുതരേണം, മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠനേ.” ആ സമയത്ത്, ഗർജ്ജിക്കുന്ന മേഘങ്ങൾപോലുള്ള ശബ്ദത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “എന്നെ പരമപുരുഷനായി, മഹായോഗേശ്വരനായി അറിയണം. ഭൂമി, അതിലെ മഹാപർവ്വതങ്ങളും ദ്വീപുകളും ഏഴു സമുദ്രങ്ങൾ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും, മഹായോഗിനേ, നീ ആരാണ്?” സ്രഷ്ടാവ് ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ, കമലനയനായവനോടു, സ്നേഹപൂർവ്വം, മൃദുവായ വാക്കുകളിൽ, അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “സകലവും എന്നിൽ നിൽക്കുന്നു; ഞാൻ ബ്രഹ്മാവാണ്, സർവ്വമുഖനാണ്.