ജീവിതം തുടരാൻ പലവിധ മാർഗ്ഗങ്ങൾ മനുഷ്യർക്കുണ്ട്—ജ്ഞാനം, വിവിധ കലകൾ, മറ്റ് വൈവിധ്യമാർന്ന തൊഴിൽ മാർഗ്ഗങ്ങൾ എന്നിവയും അതിലൊന്നാണ്. മഹർഷിമാർ വിവരിച്ച രണ്ട് പ്രധാന ഉപജീവന മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഉണ്ട്: 'ഗ്ലീനിങ്' എന്നത്, അഥവാ മറ്റുള്ളവർ ഉപയോഗിച്ച ശേഷമുള്ള ധാന്യങ്ങൾ ശേഖരിക്കൽ, 'പിക്കിങ്' എന്നത്, അഥവാ നിലത്ത് വീണിരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം എടുക്കൽ. ചോദിക്കാതെ ലഭിക്കുന്ന അന്നം അമൃതം പോലെയാണ്; ഭിക്ഷയായി ചോദിച്ചെടുക്കുന്ന അന്നം, അതിന് ജീവൻ ഇല്ലാത്തതുപോലെയാണ്. ഈ വിധം ഉപജീവനം ഒരുപക്ഷേ മൂന്ന് ദിവസം മാത്രമോ, അല്ലെങ്കിൽ അടുത്ത ദിവസം വരെയോ ആവാം. നീതിയിൽ മറ്റുള്ളവരെ മറികടക്കുന്നവൻ, ലോകം ജയിച്ചവരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായി അറിയപ്പെടണം. രണ്ടു മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെയും ഒരാൾ ജീവിക്കാം; എന്നാൽ നാലാമത്തേതിൽ, ബ്രഹ്മസത്രം എന്നതിൽ, ഒരാൾ ജീവിക്കുന്നു. ആറുമാസം കഴിയുമ്പോഴൊക്കെ ശുദ്ധമായ ഹവികൾ അർപ്പിക്കണം. ബ്രാഹ്മണന്റെ ഉപജീവനം, നേരായതും വഞ്ചനയില്ലാത്തതും പവിത്രവുമായതും ആയിരിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ, ശുദ്ധനും സ്വയംനിയമം പാലിക്കുന്നവനിൽ നിന്ന് ഭിക്ഷ വാങ്ങാമെങ്കിലും, അതിൽ തൃപ്തി പ്രാപിക്കരുത്. ദേവതകൾക്കും പിതൃകൾക്കും നിർദ്ദേശിച്ച കർമങ്ങൾ നിർവഹിച്ചാൽ, നായ്ക്കളുടെ ഗർഭത്തിലേക്ക് ഒരിക്കലും ജനിക്കേണ്ടി വരില്ല. ധർമ്മത്തിന് വിരുദ്ധമല്ലാത്ത ഇച്ഛകൾ ബ്രാഹ്മണർക്കു അനുവദനീയമാണ്; അതല്ലാതെ മറ്റെന്തും അനുവദനീയമല്ല. അതുകൊണ്ട്, സമ്പത്ത് ലഭിച്ചാൽ ദാനം ചെയ്യണം, ഹവികൾ അർപ്പിക്കണം, യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തണം. ഈ ഉപദേശം ബ്രഹ്മാവു തന്നെ ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾക്ക് മുമ്പ് പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. അതിനെ 'ദാനം' എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്; ഇത് ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന ഫലം നൽകുന്നു. ഇതാണ് ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത് എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; മറ്റ് സമ്പത്തുകൾ ആരെയോ ഒരാളെയോ സംരക്ഷിക്കും. നാലാമത്തേതായ ശുദ്ധമായ ദാനം, എല്ലാ ദാനങ്ങളിലും ഏറ്റവും ഉന്നതമായതാണെന്ന് പറയുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ഫലത്തെ നിർദ്ദേശിക്കാതെ എപ്പോഴും ബ്രാഹ്മണർക്കു ദാനം ചെയ്യണം. ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക കാരണത്തിനായി ദാനം ചെയ്യുന്നത് പുണ്യശീലികൾ ചെയ്യുന്ന കാര്യമാണ്. ഒരു ലക്ഷ്യത്തിനായി ദാനം ചെയ്യുന്നതാണ് ധർമ്മത്തിൽ ആലോചിക്കുന്ന മഹർഷിമാർ പറയുന്നത്. ധർമ്മത്തിൽ ചേർന്ന മനസ്സോടെ നൽകിയ ദാനം ശുദ്ധവും മംഗളകരവുമാണ്. അർഹനായ ദാനഗ്രാഹകൻ, എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്നവനായി ഉയരും. അതല്ലാതെ മറ്റെങ്ങനെയെങ്കിലും നൽകിയ ദാനം ഫലം നൽകില്ല. ഭക്തിയോടെ, പുണ്യശീലിയും ദരിദ്രനും ആയ ബ്രാഹ്മണനു ദാനം ചെയ്യണം. ഇങ്ങനെ ദാനം ചെയ്താൽ, ദാനി ഉന്നതസ്ഥിതിയിൽ എത്തുന്നു; അവിടെ എത്തിയാൽ പിന്നെ ദു:ഖം ഉണ്ടാവില്ല. വേദപാരായണനായവനു ദാനം ചെയ്താൽ, ദാനി വീണ്ടും ജന്മം എടുക്കുന്നില്ല. ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണനു ദാനം ചെയ്താൽ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം. അന്നദാനം എല്ലാവർക്കും തുല്യമായിരിക്കും, എന്നാൽ ജ്ഞാനദാനം അതിലും ഉന്നതമാണ്. നിയമപ്രകാരം ജ്ഞാനം നൽകുന്നവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി ബ്രഹ്മപദം പ്രാപിക്കുന്നു. അർഹനായവനു മാത്രം ദാനം ചെയ്യണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ദാനി പരമാവസ്ഥയിൽ എത്തും. നിയമപ്രകാരം ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച്, മനസ്സിൽ സമാധാനവും ശുദ്ധിയും കൊണ്ടു, മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, സുഗന്ധാദികൾ കൊണ്ട് പൂജ ചെയ്ത്, ഈ ശാസ്ത്രം സ്വയം വായിക്കുകയോ മറ്റൊരാൾക്കു വായിപ്പിക്കുകയോ വേണം. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും ഉടനടി നശിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണനു ദാനം ചെയ്താൽ, ദാനി എല്ലാ ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾക്കും അതീതനാകുന്നു. ധർമ്മാദിപതിയെ സൂചിപ്പിച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ വഴി ഭയം ഇല്ലാതാവുന്നു. വെള്ളം നിറച്ച പാത്രങ്ങൾ നൽകി തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയാൽ, ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം നീങ്ങുന്നു. വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചു, കറുത്ത എള്ള് ഹോമത്തിൽ അർപ്പിച്ചാൽ, ദ്വിജന്മാർ ജനിച്ചതുമുതൽ ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങൾക്കും അതീതരാവുന്നു. ശങ്കരഭഗവാനായ ദേവാദിദേവനു സമർപ്പിച്ച് എന്തെങ്കിലും അർപ്പിച്ചാൽ, ഏഴു ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപം പോലും ഉടനടി നശിക്കുന്നു.