കൂര്മപുരാണമ്

അതിനാൽ, ദ്വിജന്മാർക്ക് ധർമ്മത്തിലും പുരാണത്തിലും അകമ്പടിയുള്ള വിശ്വാസം പുലർത്തണം എന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നു. ഇപ്പൊഴിതാ, ദ്വിജന്മാർക്കുള്ള പരമധർമ്മവും അവരുടെ ജീവിതോപായങ്ങളും ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ. സാമ്പത്തികമായി കടമെടുക്കൽ, കൃഷി, വ്യാപാരം എന്നിവയിൽ ഏതാണ്ട് സ്വയം ഇടപെടരുത്. അതൊക്കെ അപ്രത്യക്ഷമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ മാത്രം സ്വീകരിക്കാവുന്ന ഉപായങ്ങൾ മാത്രമാണ്; അതിന് മുൻപായി പറഞ്ഞവയാണ് പ്രധാനമായത്. കടമെടുക്കൽ എന്നത് കഠിനവും പാപകരവുമായ ജീവിതോപായമാണ്, അതിനാൽ അതിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കണം. അതുകൊണ്ട് ദ്വിജന്മാർക്ക് അത്യന്താപത്കാലങ്ങളിൽ മാത്രം ക്ഷത്രിയരുടെ ജീവിതോപായം സ്വീകരിക്കാം. ബ്രാഹ്മണൻ ഒരിക്കലും നിലം ഉഴുത് കൃഷി ചെയ്യരുത്. എന്നാൽ, തൃപ്തരാകുന്നവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദോഷം നീക്കംചെയ്യുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് തൊണ്ണൂറ്റിമൂന്നിൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രം കൃഷിചെയ്താൽ പാപം ഉണ്ടാവില്ല. കർഷകനായാലും പാപം ഉണ്ടാകില്ല, ഇതിലും സംശയമില്ല. മറ്റു ജീവിതോപായങ്ങൾ പലതുണ്ട്—വിദ്യ, കൈത്തൊഴിൽ മുതലായവ. മഹർഷിമാർ വിശേഷിപ്പിച്ച രണ്ട് ജീവിതോപായങ്ങൾ ഉണ്ട്: ഉല്ലേഖനം (അവശിഷ്ടം ശേഖരിക്കൽ)വും ചിന്തനം (തിരഞ്ഞെടുത്തത് ശേഖരിക്കൽ)വുമാണ്. ചോദിക്കാതെ കിട്ടുന്ന അന്നം അമൃതത്തുല്യമാണ്; ഭിക്ഷയെടുത്ത് കിട്ടുന്ന അന്നം മരിച്ചതുപോലെയാണ്. ഈ ഭിക്ഷയെടുക്കൽ മൂന്നു ദിവസം, അല്ലെങ്കിൽ അടുത്ത ദിവസത്തേക്കോ മാത്രമാകാം. ധർമ്മത്തിൽ മറ്റുള്ളവരെ തുലയുന്നവനാണ് ലോകം ജയിക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമൻ. രണ്ടുപേരിൽ ഒരാൾ; നാലാമൻ ബ്രഹ്മസത്രത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു. എല്ലാ പാദവർഷത്തിലും ശുദ്ധമായ ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം. ബ്രാഹ്മണന്റെ ജീവിതോപായം നേരായതും വഞ്ചനയില്ലാത്തതും ശുദ്ധമായതുമാണ്; അതിൽ നിലനിൽക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ, ശുദ്ധനും സ്വയംനിയന്ത്രിതനുമായ വ്യക്തിയോടു ഭിക്ഷയെടുക്കാം, എന്നാൽ അതിൽ തൃപ്തനാകരുത്. ദേവന്മാർക്കും പിതൃങ്ങൾക്കും നിർദ്ദിഷ്ടമായ കര്‍മ്മങ്ങൾ നിർവഹിച്ചാൽ, നായ്ക്കളുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കേണ്ടി വരില്ല. ധർമ്മത്തോട് വിരുദ്ധമല്ലാത്ത ആഗ്രഹങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് അനുവദനീയമാണ്; അതല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. അതിനാൽ, സമ്പത്ത് ലഭിച്ചാൽ ദാനം ചെയ്യുകയും ഹോമം നടത്തുകയും യജ്ഞങ്ങൾ നിർവഹിക്കുകയും വേണം. ഇതെല്ലാം ബ്രഹ്മാവു മുമ്പ് ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾക്ക് ഉപദേശിച്ചിരുന്നതാണ്. ഇതിനെ ‘ദാനം’ എന്ന് വിളിക്കുന്നു; അതാണ് ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നത്. അതാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ സമ്പത്ത്; മറ്റെല്ലാം ആരെയോ രക്ഷിക്കുന്നു. നാലാമത്തേതാണ് ശുദ്ധം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഉത്തമമായ ദാനം. അതിനാൽ, ഫലപ്രത്യാശയില്ലാതെ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് എന്നും ദാനം ചെയ്യണം. ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക കാരണത്തിനായി ദാനം ചെയ്യുന്നത് ധാർമ്മികരായവരാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഏതെങ്കിലും ഉദ്ദേശ്യത്തിനായി ദാനം ചെയ്യുന്നതാണെന്ന് ധർമ്മത്തിൽ മനനം ചെയ്യുന്ന മഹർഷിമാർ പറയുന്നു. ധർമ്മത്തോടൊപ്പം മനസ്സോടുകൂടി നൽകിയ ദാനം ശുദ്ധവും മംഗളകരവുമാണ്. അർഹതയുള്ള ദാനഗ്രാഹകൻ എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം നൽകുന്നവനായി ഉയർന്നുവരും. ഇതരവിധത്തിൽ നൽകിയ ദാനത്തിന് ഫലമുണ്ടാകില്ല. ധാർമ്മികനും ദരിദ്രനുമായവനോട് ഭക്തിയോടെ ദാനം ചെയ്യണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ദാതാവ് പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നു; അവിടെ എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ ദു:ഖം ഉണ്ടാകില്ല. വേദപാരായണനായവനോട് ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ വീണ്ടും ജനിക്കേണ്ടി വരില്ല. ദരിദ്ര ബ്രാഹ്മണനോട് ദാനം ചെയ്താൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും. അന്നദാനം എല്ലാവർക്കും തുല്യമാണ്, എന്നാൽ വിദ്യാദാനം അതിനേക്കാൾ ഉന്നതമാണ്. നിയമാനുസൃതമായി വിദ്യ നൽകിയവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി, അവൻ ബ്രഹ്മാവാസം പ്രാപിക്കുന്നു. അർഹനായവനോട് മാത്രം ദാനം ചെയ്യണം; അങ്ങനെ ദാനം ചെയ്താൽ പരമാവസ്ഥയിലേക്കാണ് അവൻ എത്തുന്നത്.